Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑΓΚΡΑΤΙ ΜΙΑ ΠΥΚΝΟΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. Κοινοποιηση : Από την Σελίδα "ΤΟ ΠΑΓΚΡΑΤΙ " Παγκράτι, μια συνοικία της Αθήνας πυκνοκατοικημένη, με φασαρία, τεράστιο πρόβλημα στο παρκάρισμα, κατεστραμμένα ή μη προσπελάσιμα πεζοδρόμια και άλλα πολλά άσχημα.

Τι είναι όμως αυτό που, όταν το ακούς από κάποιους ή όταν φτάνεις σε αυτό, γεμίζει με μια γλύκα η ψυχή σου; Ίσως το Παγκράτι να μην είναι αυτό που βλέπεις.

Ίσως να είναι αυτό που θυμάσαι ενώ το βλέπεις.

Είναι τα παιδικά και εφηβικά ανέμελα και ανέφελα χρόνια που έζησες στο Παγκράτι; Είναι όλες οι δραστηριότητες που πήραν και έμειναν ταυτισμένες με αυτό; Είναι οι ανοιξιάτικες βραδιές, τα βροχερά απογεύματα του Φθινοπώρου; Μια συνοικία δεν μυθοποιείται από την αισθητική της ούτε από την άνεσή της.

Μυθοποιείται όταν γίνεται σκηνικό ζωής, όταν οι δρόμοι της κρατούν μέσα τους εκδοχές του εαυτού σου που δεν υπάρχουν πια. Το Παγκράτι για πολλούς δεν είναι η κίνηση ή το αδύνατο παρκάρισμα.

Είναι οι φίλοι που φώναζαν από κάτω χωρίς μήνυμα στο κινητό, οι πρώτοι έρωτες στις πλατείες, οι βόλτες χωρίς σκοπό, η αίσθηση ότι ο κόσμος ήταν ακόμη μεγάλος και το μέλλον ανοιχτό.

Και υπάρχει κάτι ιδιαίτερο με το Παγκράτι: παρά την πυκνότητα και τη φθορά του, κράτησε για δεκαετίες μια ανθρώπινη θερμοκρασία.

Δεν ήταν ποτέ τέλειο.

Ήταν όμως ζωντανό.

Γι’ αυτό και η γλύκα που νιώθεις δεν είναι μόνο για το Παγκράτι.

Είναι για τον άνθρωπο που ήσουν μέσα σε αυτό.

Η μνήμη δεν ξεχωρίζει την πόλη από το συναίσθημα κι έτσι μια δύσκολη, θορυβώδης, κουρασμένη συνοικία μετατρέπεται μέσα σου σε πατρίδα.

Ίσως τελικά αυτό που μυθοποιεί το Παγκράτι στην καρδιά κάποιου να είναι το ότι εκεί έμαθε για πρώτη φορά τι σημαίνει ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους