Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για τα χρώματα κι επειδή είναι ένα διάλειμμα από τη βροχή -σαν τη ζωή κάπως- και ό, τι πιο πρόσφατο ξέγνοιαστο θυμάμαι κι επειδή ήμασταν κοντά τους (τόσο παλιά μου φαίνεται, για τόσο λίγο), τη διάλεξα.

Μπορεί και με αυτό το βλέμμα να υποδέχομαι την καινούρια χρονιά μου, με μια αινιγματική σχεδόν προσδοκία.

Είναι αστεία -ίσως και γελοία- η σχέση μου με τον χρόνο.

Και με τα χρόνια που με κερνά.

Δε θέλω να τα ονοματίζω και να τα ομολογώ ή έστω δεν ήθελα, πες από ανόητη ματαιοδοξία, πες επειδή η σχέση μου με τον χρόνο ήταν πάντα περίπλοκη και αμφίθυμη (και ποιου δεν είναι;). Πάντως δεν απαντούσα, μπορεί κι ακόμη καμιά φορά, στη σχετική ερώτηση.

Μόνο που ο χρόνος δεν τα σηκώνει αυτά και όσο μας πλάθει ("γλύπτης των ανθρώπων παράφορος"), χαράζει πάνω μας αυλάκια και δρόμους και γέφυρες προς την αλήθεια του.

Είναι αυτό που λέμε, τα λόγια περιττεύουν.

Στο κάτω κάτω μόνο οι τυχεροί μεγαλώνουν και γερνούν (και καμιά φορά ωριμάζουν κιόλας...). Θα συνεχίσω μεταξύ αστείου και σοβαρού (και γελοίου) να μη λέω την ηλικία μου ή να κρύβω αυτόν τον έναν πολύτιμο χρόνο (στους γιατρούς ποτέ ξανά, μόνο την πρώτη φορά δεν ήξερα την πυγμή του ΑΜΚΑ, στα παιδιά μου όχι πλέον, ανακάλυψαν εδώ και χρόνια την ταυτότητά μου!), αλλά θα νιώθω ευγνωμοσύνη κάθε φορά που το νούμερο θα μεγαλώνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους