Βλέπω ότι πολύ άρεσε σε όλους το τελευταίο ταξίδι μας και σκέφτομαι ότι αξίζει να πάρουμε όλοι μια γεύση και όσοι ήταν και κυρίως όσοι δεν ήταν μαζί μας!... Το βίντεο το δημιούργησε ο Ρομάν Roman...

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπω ότι πολύ άρεσε σε όλους το τελευταίο ταξίδι μας και σκέφτομαι ότι αξίζει να πάρουμε όλοι μια γεύση και όσοι ήταν και κυρίως όσοι δεν ήταν μαζί μας!... Το βίντεο το δημιούργησε ο Ρομάν Roman Filiev για τους Φίλους του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών & του δικτύου του, για την άνεση μας και για όλα τα πρακτικά ζητήματα φρόντισαν με επιτυχία, όπως πάντα, η Έλενα Achilleas Tours Alatsidou και η Choulia Kavaz, συμμετείχε ολόκληρο το ΔΣ του Συλλόγου μας η Maria Parziali, η Έλσυ Ρέπα, ο Tasos Kakamanoudis, ο ειδικός γραμματέας μας στον φωτογραφικό φακό του οποίου οφείλονται πολλές από τις ωραίες φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, η Katerina Mavromichali, η ακούραστη ταμίας μας, η Χαρίση Αντωνία, η αντιπρόεδρός μας και η Αλκμήνη Πάκα η Γενική Γραμματέας μας.

Είμασταν πολύ τυχεροί, γιατί αυτή την φορά ήταν μαζί μας ο εξαίρετος Οθωμανολόγος Δημήτρης Λούπης Dimitris Loupis που μας φανέρωσε τα μυστικά των σπουδαίων σελτζουκικών και οθωμανικών μνημείων που επισκεφτήκαμε... Στις Αιγές της Αιολίδος, όπου την ανασκαφή διευθύνει ο καθηγητής Yusuf Sezgin μας ξενάγησε εξαιρετικά ο αρχαιολόγος Baykal Başdemir.

Η επιλογή των τόπων και το ταξίδεμα στους Φρύγες, τους Λυδούς, τους Αιολείς και τους Μακεδόνες (ναι, ήταν και αυτοί εκεί) ήταν ευθύνη δική μου.

Δυστυχώς καθυστερήσαμε πολύ στα σύνορα και δεν προλάβαμε το μουσείο της Τροίας (μια καλή ευκαιρία να ξαναπάμε) τα πρώτα σχόλια που θα ακούσετε καθώς φτάνουμε στα Δαρδανέλια αφορούν στον αρχαιολογικό χώρο της Τροίας, τα υπόλοιπα θα τα δείτε.

Ανοίγοντας το βίντεο θα βρείτε ένα κείμενο που περιγράφει την πορεία μας, γιε ευκολία το παραθέτω και εδώ... Θέλω να πιστεύω ότι και αυτό το ταξίδι είναι μια ευκαιρία να γνωρίσουμε την Οικουμένη και να εμβαθύνουμε στις αξίες της, γνωρίζοντας και τους γείτονές μας... Φίλοι του Πολυκεντρικού Μουσείου των Αιγών και του δικτύου του Ταξιδεύοντας με τους Μακεδόνες στην Οικουμένη: Διασχίζοντας την Αιολίδα, την Λυδία, την Μεγάλη Φρυγία.

Οι σταθμοί μας: Άσσος: Αποικία της Λέσβου, θα γίνει ο τόπος όπου ο Ερμείας θα προσπαθήσει να εφαρμόσει τις ιδέες περί πολιτικής του Πλάτωνα, ενώ το 348 π.Χ. ο Αριστοτέλης θα ιδρύσει εδώ την Σχολή του, πριν πάει στην Μακεδονία το 343 π.Χ. για να αναλάβει το βασιλικό γυμνάσιο της Μίεζας.

Η πόλη είναι γνωστή για τον αρχαϊκό ναό της Αθηνάς, την αγορά και τα τείχη της που σώζονται σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση. Αιγαί: Μια πόλη τόσο παλιά όσο η συνώνυμή της βασιλική μητρόπολη των Μακεδόνων! Μια πόλη Ελληνίς, αποικία των Αιολέων της Κύμης, που χτίστηκε μακριά από την θάλασσα, στα δασωμένα βουνά της Φρυγίας και είχε σχέσεις φιλικές με τους Φρύγες και τους Λυδούς, δέχτηκε τον Θεμιστοκλή στην φυγή του προς τα Σούσα, κράτησε σταθερά την αυτονομία της, αρνούμενη να μπει στην ‘συμμαχία’ των Αθηναίων, δεν υποτάχθηκε στους Πέρσες και υποδέχτηκε τον Σέλευκο Νικάτορα, αποδίδοντας πρώτη αυτή θεϊκές τιμές σε αυτόν και στον γιο του.

Μια πόλη που ανασκάπτεται εντατικά τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτοντας τα συγκινητικά μυστικά της!... Μάνισα / Μαγνησία του Σιπύλου: Μια πόλη ‘ελληνίς’, αποικία των Μαγνήτων, πολύ κοντά στην καθέδρα των Λυδών βασιλέων, η Μαγνησία του Σιπύλου, πατρίδα της μυθικής Νιόβης που πέτρωσε από την λύπη της και κλαίει ακόμη τους επτά γιους και τις επτά θυγατέρες της, έγινε η πόλη της εκάστοτε Βαλιντέ Σουλτάνας και του υποψήφιου σουλτάνου γιού της, με αποτέλεσμα να την στολίσουν κτήρια - δείγματα της βασιλικής εύνοιας Σάρδεις: Χτισμένη σε ένα γοητευτικό τοπίο, κοντά στην λίμνη Γυγαίη και στον ποταμό Πακτωλό, η θρυλική μητρόπολη των Λυδών, ο τόπος της πολύχρυσης «Δέσποινας των Αιγών», ήταν η αφετηρία του πανάρχαιου εμπορικού δρόμου που οδηγούσε στην καρδιά της Ανατολής και έγινε η «βασιλική οδός», που συνέδεε την Μικρά Ασία με το κέντρο της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.

Μετά την ήττα του Κροίσου από το Κύρο θα γίνει η έδρα του Πέρση σατράπη/διοικητή της Μικράς Ασίας.

Το 334 π.Χ. η πόλη με το απόρθητο φρούριο άνοιξε τις πύλες της και υποδέχθηκε τον Αλέξανδρο και εκείνος άφησε τους Σαρδιανούς ελεύθερους να ζουν σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα ήθη τους. Οι Σάρδεις θα εξακολουθήσουν να είναι ένα από τα σημαντικά αστικά κέντρα της Ελληνιστικής Οικουμένης και θα αφιερώσουν στην Άρτεμη έναν περίλαμπρο ναό, δημιούργημα του πιο διάσημου αρχιτέκτονα της εποχής, του Εργότιμου!... Ουσάκ: Στο καινούριο μουσείο της πόλης με την τεράστια παιδική χαρά και το λεωφορείο - κινητή βιβλιοθήκη κυριαρχούν οι μοναδικές αρχαϊκές λυδικές τοιχογραφίες και ο διάσημος θησαυρός του “Karoun”. Βλαύνδος: Μια πόλη που ίδρυσαν οι Σελευκίδες επάνω σε ένα εντυπωσιακό οροπέδιο ανάμεσα στην Φρυγία και την Λυδία και, μολονότι η ανασκαφή μόλις ξεκίνησε, μπορεί κανείς να περιηγηθεί ανάμεσα σε ακόμη ιστάμενα τμήματα των ελληνιστικών κτηρίων της! Αιζανοί: Μια πόλη της Φρυγίας που θεωρεί ιδρυτή της τον Αζάν, γιο του μυθικού Αρκάδα, γενάρχη των Αρκάδων, και στα ελληνιστικά χρόνια εμπλέκεται στις συγκρούσεις των Ατταλιδών με το βασίλειο της Βιθυνίας.

Στα αυτοκρατορικά χρόνια ακμάζει και αποκτά σημαντικά δημόσια οικοδομήματα με πιο σπουδαίο τον ναό του Αδριανού, το υπέργειο τμήμα του οποίου είναι αφιρωμένο στον Δία και το υπόγειο στην Μεγάλη Μητέρα. Αφιονκαραχισάρ: Χίλια σκαλοπάτια οδηγούν στην Χεττιτική ακρόπολη που έγινε βυζαντινό κάστρο και δεσπόζει ακόμη στην εύφορη πεδιάδα.

Στα ριζά του υπήρχε μια πολη φρυγική που πέρασε στην κυριαρχία των Αχαιμενιδών, για να γίνει μετά το πέρασμα του Αλέξανδρου το ελληνιστικό Ακροϊνόν των Σελευκιδών και των Ατταλιδών, ώσπου να ονομαστεί Νικόπολις από τον Λέοντα ΙΙΙ τον Ίσαυρο για την νίκη του επί των Αράβων το 740.

Το 1210 το βυζαντινό κάστρο πέρασε οριστικά στην κυριαρχία των Σελτζουκιδών και έγινε Kara Hisar (το μαύρο κάστρο) που έλεγχε την εύφορη πεδιάδα, στην οποία καλλιεργούνταν οι αρχαίες οποιούχες παπαρούνες της Μεγάλης Θεάς, afyon στα τούρκικα.

Σημαντικός κόμβος με ένα αντυπωσιακό ολοκαίνουριο αρχαιολογικό-εθνογραφικό μουσείο, αλλά όχι τουριστικό κέντρο, η πόλη διατηρεί ακόμη το παλιό κομμάτι της με τα τζαμιά, το μπεζεστένι και το χάνι, τα γραφικά δρομάκια, τα οθωμανικά σπίτια, τα μικρά μαγαζάκια και το σελτζουκικό τζαμί του 13ου αιώνα με τους ξύλινους κίονες και τα περίτεχνα κιονόκρανα.

Η φρυγική κοιλάδα: Ο Τόπος της Μεγάλης Μητέρας, ένα μοναδικό τοπίο διάσπαρτο με φρυγικά μνημεία, ελληνορωμαϊκούς λαξευτούς τάφους, υπόσκαφους οικισμούς και βυζαντινές εκκλησίες. Γόρδιον: Η βασιλική μητρόπολη των Φρυγών, ο τόπος του θρυλικού Μήδα, όπου ο Αλέξανδρος ήρθε τον χειμώνα της πρώτης χρονιάς της εκστρατείας, τιμώντας αρχαίους θρύλους και σύμβολα, για να λύσει τον θρυλικό γόρδιο δεσμό και να γίνει αποδεκτός από τα έθνη της περιοχής ως ο νόμιμος βασιλιάς της Ασίας. Εσκί Σεχίρ: To Βυζαντινό Δορύλαιο είναι σήμερα μια πολύ ζωντανή πόλη με τρία πανεπιστήμια και έντονη πολιτιστική δραστηριότητα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συνοικία Odun pazari που σώζεται στην παραδοσιακή μορφή της.

Εδώ βρίσκεται το αρχαιολογικό μουσείο και το μουσείο μοντέρνας τέχνης, αλλά και το συγκρότημα Cursunlu (16ος αι.) στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το μοναστήρι των Μεβλεβήδων που λειτουργεί σαν πολιτιστικό κέντρο. Προύσα: Αρχαία αποικία των Μιλησίων στον κόλπο της Προποντίδος η Κίος παραχωρήθηκε το 202 π.Χ. από τον Φίλιππο Ε΄των Μακεδόνων στον σύμμαχο και σύζυγο της αδερφής του Απάμας, Προυσία Α, βασιλιά της Βιθυνίας, που της έδωσε το όνομά του. Η Προῦσα ἐπὶ τῷ Ὀλύμπῳ γνώρισε πλούτο και ευημερία και αναδείχθηκε σε διαχρονικό κέντρο του εμπορίου μεταξιού, φιλοξένησε τον Ιουστινιανό Β και έγινε πρωτεύουσα των Οθωμανών από το 1326 μέχρι το 1366, εξακολουθώντας και μετά από αυτό να είναι η πόλη στην οποία έφταναν από την Κίνα τα μεταξωτά και τα άλλα πολύτιμα τροϊόντα των Μινγκ, για να ταξιδέψουν στις αγορές της Ευρώπης.

Σπουδαία τζαμιά και κουλιγιέ, δώρα σουλτάνων και πριγκήπων, χαμάμ, μπεζεστένια και εντυπωσιακά χάνια διατηρούνται ακόμη, δίνοντας χαρακτηριστικό χρώμα στην πόλη, που εξακολουθεί να είναι ένα πολύ σημαντικό εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο, τέταρτη σε πληθυσμό ανάμεσα στις πόλεις της Τουρκίας. Δείτε λιγότερα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους