ΩΡΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Η Αννα Διαμαντοπούλου προτείνει το σύνθημα για το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές να είναι, «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια». Πρόκειται για τη γνωστή ατάκα από τηλεοπτικό σίριαλ, όμως η πρόθεση της κ...
ΩΡΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Η Αννα Διαμαντοπούλου προτείνει το σύνθημα για το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές να είναι, «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια». Πρόκειται για τη γνωστή ατάκα από τηλεοπτικό σίριαλ, όμως η πρόθεση της κ. Διαμαντοπούλου δεν είναι να ειρωνευτεί το κόμμα της – το οποίο υπεραγαπά, όπως όλοι έχουμε πια καταλάβει, αφού δαπανά για χάρη του την αξιοπιστία και το κύρος που απέκτησε τόσα χρόνια στην πολιτική.
Το λέει απολύτως σοβαρά η κ. Διαμαντοπούλου.
Κατά την κρίση της, αυτή η φράση πρέπει να είναι το προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ.
Ανεξαρτήτως των αγαθών προθέσεών της, όμως, αυτό που προτείνει είναι αστείο και βαρύτατα ειρωνικό για το ΠΑΣΟΚ.
Προφανώς, η κ. Διαμαντοπούλου αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου ή του Κώστα Σημίτη.
Τι σχέση όμως μπορεί να έχει το ΠΑΣΟΚ των δύο συγκεκριμένων περιόδων με το σημερινό ΠΑΣΟΚ; Το χάος που χωρίζει το παρόν από το παρελθόν μάλλον γελοιοποιεί το παρόν παρά το εξωραΐζει.
Φέρνει στο προσκήνιο την ένδεια του σημερινού ΠΑΣΟΚ, που το υποχρεώνει να ψωνίζει Πελεγρίνη μεταχειρισμένο από το καλάθι! Το σύνθημα «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια» λειτουργεί, συνεπώς, ως έμμεση υπόδειξη προς τον επίδοξο ψηφοφόρο να κοιτάξει αλλού για «ωραία χρόνια». Είναι απορίας άξιο, λοιπόν, πως η κ. Διαμαντοπούλου το εισηγείται με πάσα σοβαρότητα.
Η απάντηση όμως υπάρχει και είναι εξόχως λακωνική: νοσταλγία.
Αυτό και τίποτα άλλο.
Είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίον παραμένει ακόμη στο ΠΑΣΟΚ.
Είναι θύμα της νοσταλγίας της.
Κρίμα, πολύ λυπάμαι, γιατί δεν υπάρχει θεραπεία για τη συγκεκριμένη ασθένεια.
Το παράδειγμα της κ. Διαμαντοπούλου ας χρησιμεύει τουλάχιστον ως προειδοποίηση για τους κινδύνους αυτού του δηλητηρίου – γιατί κανονικά η νοσταλγία θα έπρεπε να είναι στην ίδια κατηγορία με την κοκαΐνη και τις μεθαμφεταμίνες… Αν κάποιοι θεωρούν υπερβολικό τον ισχυρισμό μου, να τους πληροφορήσω ότι ο άνθρωπος από τα βάθη της αρχαιότητας έχει επίγνωση αυτής της φρικτής παγίδας.
Δεν είναι συμπτωματικό ότι το έργο που βρίσκεται στη βάση του δυτικού λογοτεχνικού κανόνα πραγματεύεται αυτό ακριβώς το θέμα.
Πάνω από 2.500 χρόνια, η Οδύσσεια μας προειδοποιεί για τους φρικτούς κινδύνους που μας περιμένουν, αν πέσουμε στην παγίδα της νοσταλγίας. Ο Οδυσσέας θα μπορούσε να έχει την τέλεια ζωή: φαΐ, ποτό, σεξ, παλάτια – και ροκ εν ρολ θα είχε, να είστε βέβαιοι, αν υπήρχε στην εποχή του.
Εκείνος όμως προτίμησε την Πηνελόπη, η οποία θα πρέπει να ήταν γύρω στα 35, δηλαδή γραία για τα μέτρα της εποχής και, σίγουρα, με ελάχιστα δόντια… Στέφανος Κασιμάτης, Τα Νεα, Πανδώρα, 11.05.2026 (σαν προχτές το 2019, έφυγε ο σπουδαίος σκιτσογράφος Γιάννης Ιωάννου)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους