Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην παραδοσιακή πολιτική, οι υποψήφιοι μοχθούν για να «γεμίσουν» το καλάθι του αρχηγού.

Στην περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού, όμως, το καλάθι είναι ήδη γεμάτο από την καθολική κοινωνική αποδοχή. ​Σε ένα τέτοιο σχήμα, η αναγνωρισιμότητα των υποψηφίων δεν λειτουργεί προσθετικά, αλλά αφαιρετικά: ένας μη αγαπητός υποψήφιος στην επαρχία μπορεί να κοστίσει ψήφους στην ίδια την επικεφαλής.

Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: Αν η Καρυστιανού κατέβαινε σε εκλογές με 450 άφθαρτους υποψηφίους —ανθρώπους της εργασίας, χωρίς πρότερη πολιτική εμπλοκή— θα γινόταν Πρωθυπουργός.

Όταν ο αρχηγός έχει τέτοιο ηθικό εκτόπισμα, δεν χρειάζεται «πολιτικούς αστέρες»· χρειάζεται ανθρώπους που απλώς δεν θα διώξουν κανέναν. ​Προσωπικά, συμμετέχω μόνο για να βοηθήσω με την εμπειρία μου.

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν πως για άλλη μια φορά άφησα τα πάντα στην άκρη για να προσφέρω χωρίς ανταλλάγματα.

Σε όσους δεν το κατάλαβαν, επαναλαμβάνω αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός: Ακόμα και «κατσιούλια» να έβαζε η Καρυστιανού για υποψηφίους, πάλι Πρωθυπουργός θα έβγαινε. ​Αυτό οφείλουν να το έχουν καλά στο μυαλό τους όσοι την πλαισιώνουν.

Με βάση αυτό που εισπράττω από την κοινωνική βάση, η Μαρία Καρυστιανού είναι ήδη Πρωθυπουργός στις καρδιές του κόσμου. Όλοι εμείς που στεκόμαστε δίπλα της, είμαστε «πολύ λίγοι» απέναντι σε αυτή τη γυναίκα-σύμβολο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους