Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το βίντεο με τους αναρχικούς αντιεξουσιαστές που εισέβαλαν σε σχολές και άρχισαν να χτυπούν μέλη των ΕΑΑΚ δεν προκαλεί απολύτως καμία έκπληξη σε όσους ζήσαμε και ζούμε μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια και ξέρουμε καλά ότι κουμάντο εκεί μέσα κάνουν λογιών τραμπούκοι, με την ανοικτή ανοχή της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.

Ως άτομο που έχω συγκρουστεί και με τους αναρχικούς τραμπούκους και με τα ΕΑΑΚ, δεν είμαι προφανώς με το μέρος κανενός και δεν λυπάμαι και κανέναν τους.

Το να λες ότι είσαι με τους χ, είναι σαν να βλέπεις σύγκρουση από χούλιγκαν διαφορετικών ομάδων και να λες ότι οι Α χούλιγκαν είναι πιο καλοί από τους Β χούλιγκαν.

Και οι δύο χούλιγκαν είναι.

Και οι δύο αυτές ομάδες (φοιτητών και εξωφοιτητών) είναι συμμορίες άνετα ικανές για έγκλημα.

Και εγώ και φίλοι μου έχουμε υπάρξει θύματά τους.

Σε μια φυσιολογική χώρα, θα έπρεπε να βρίσκονται πίσω από κελιά, με άμεση μόνιμη αστυνομική παρουσία στο κωλοχανείο που ονομάζεται ελληνικό πανεπιστήμιο και στο οποίο ο καθένας κάνει κυριολεκτικά ό,τι γουστάρει ανενόχλητος.

Έχουμε δει μέσα σε πανεπιστημιακό χώρο κλοπές, ομηρίες καθηγητών και φοιτητών, βιασμούς, απόπειρες βιασμών, ξυλοδαρμούς ή νεκρούς και δεν κουνιέται φύλλο.

Περισσότερο απ' αυτούς όμως (οι οποίοι είναι τραμπούκοι και δεν πρόκειται να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους), με εκνευρίζει άπειρα η ανεκτικότητα του πολιτικού συστήματος σε όλη αυτή την κατάντια.

Από την κατάπτυστη κυβέρνηση που ενώ έχει ψηφίσει νόμο προστασίας των πανεπιστημίων με αστυνομία και κάμερες, αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει τον νόμο που η ίδια ψήφισε (και δεν έχει ΚΑΜΙΑ δικαιολογία), μέχρι την κατάπτυστη αντιπολίτευση που σιγοντάρει (αν δεν στηρίζει ανοικτά) αυτές τις συμμορίες, παρουσιάζοντάς τες μάλιστα σαν ομάδες αντίστασης.

Αυτό που φαίνεται στο βίντεο με τη σύγκρουσή τους, μόνο αντίσταση δεν το λες.

Και συν τοις άλλοις έχουμε και τα διάφορα κομματόσκυλα να μας λένε ότι το να μην ψηφίζουμε δεν είναι σοβαρή και δημοκρατική επιλογή και ότι θα ήταν πιο δημοκρατικό το να ψηφίσουμε κάποιο απ' αυτά τα αίσχη του κοινοβουλίου.

Από τη μια, μια διεφθαρμένη και δειλή κυβέρνηση που έχει εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για εξυγίανση της χώρας και από την άλλη μια άρρωστη αντιπολίτευση που όχι μόνο δεν κάνει αντιπολίτευση αλλά λειτουργεί ως ανάχωμα για κάθε πιθανή σημαντική αλλαγή.

Τους ψηφίζεις και νιώθεις το χέρι σου να λερώνεται.

Σόρρυ αλλά απ' το να ψηφίσω αυτούς ή κόμματα που δεν θα έβγαιναν ποτέ (ή που μπορεί να λένε εξίσου βλακείες), θεωρώ πολύ πιο δημοκρατική την αποχή, η οποία δίνει το μήνυμα ότι δεν θέλω κανέναν σας, ότι δεν ανταποκρίνεστε στην έννοια της δημοκρατίας.

Μια άρρωστη χώρα απ' όπου κι αν την πιάσεις. Γι' αυτό με το που φεύγεις εκτός, γαληνεύει αμέσως το πνεύμα σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους