✍️ Δεδομένης της γενικότερης φρενίτιδας με το live των Metallica, νιώθω μια ανάγκη να εκφραστεί μια άποψη αντίθετη, αλλά όχι στο πλαίσιο του χουλιγκανισμού και της αντιπαράθεσης σε σοσιαλμιντιακά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήρθε μία από τις πιο επιδραστικές και εμπορικές μπάντες του πλανήτη στη χώρα μας. Ναι; Ναι.

Κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό.

Κανείς δεν αμφισβητεί την προσφορά τους στο metal ή στην ιστορία του είδους που τόσοι και τόσο αγαπάμε.

Ενδεχομένως και στην ιστορία της μουσικής γενικότερα. 📈 Γίνανε όλα φτηνιάρικα experiences μετρήσιμα σε likes, shares και saves.

Ε, όχι.

Η τέχνη δεν θα έπρεπε να είναι μετρήσιμη με μαρκετινίστικα KPIs.

Και δεν το λέω ούτε σαν άνθρωπος που δουλεύει στο μάρκετινγκ, ούτε σαν κάποια που πρέπει να αποδείξει την αυθεντία της επειδή πάει σε live 20 χρόνια.

Το λέω σαν θεατής που την αγγίζει περισσότερο από τον μέσο όρο αυτό που βλέπει και την απασχολεί βαθιά η τόσο χαμηλή διάθεση αντίληψης και πρόσληψης ενός μουσικού ή θεατρικού γεγονότος. 🏰 Εξού και το gatekeeping.

Γιατί αν δεν μπορείς -και κυρίως αν δεν έχεις διάθεση- να καταλάβεις τι είναι αυτό που καταναλώνεις, γιατί να πρέπει να δεχόμαστε την άγνοια και την ασέβεια των γύρων μας; Είναι βαθιά πληγωτικό για όσους έχουμε αφιερώσει τα ⅔ της ζωής μας σε ένα μουσικό ιδίωμα και σε μια παραστατική τέχνη να τα βλέπουμε να ρημάζονται μέρα με τη μέρα από ανθρώπους που δεν τα εκτιμούν. 🖊️ Και όχι, ο σεβασμός απέναντι σε ένα έργο δεν απαιτεί να είσαι ειδικός.

Δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει θεωρία θεάτρου ή να ξέρεις όλη τη δισκογραφία μιας μπάντας για να “αξίζεις” να βρίσκεσαι εκεί.

Χρειάζεται όμως να υπάρχει μια στοιχειώδης πρόθεση κατανόησης.

Μια διάθεση να ακούσεις, να παρατηρήσεις, να αντιληφθείς πού βρίσκεσαι και τι έχεις απέναντί σου.

Να μπεις σε έναν χώρο τέχνης όχι σαν να μπαίνεις σε food court ή σε amusement park, αλλά σαν να μπαίνεις σε κάτι που κουβαλά εργασία, σκέψη, ιστορία και έκφραση. ✏️ Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι το gatekeeping ξεκίνησε γιατί πολύ απλά όσοι είμαστε gatekeepers αντιμετωπίζουμε την τέχνη με έναν επιπρόσθετο ρομαντισμό.

Ίσως misplaced, ίσως ψευδαισθητικό, δεν ξέρω.

Μολαταύτα, όλα καταλήγουν στο θέμα του σεβασμού.

Εκεί ξεκινάει και εκεί τελειώνει το gatekeeping: στην εναντίωση της καπηλείας πολιτισμικών αγαθών από ανθρώπους που δεν έχουν διάθεση να τα σεβαστούν και για τους οποίους είναι απλώς πρόσκαιρες απολαύσεις χωρίς συναισθηματικό αντίκτυπο. #DEPARTGR

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους