Βλέπω ορισμένους, κατά τα άλλα αγαπητούς ανθρώπους που τυχαίνει να γνωρίζω χρόνια την πορεία τους στην ριζοσπαστική αριστερά, να ετοιμάζονται να βουτήξουν μέσα στη κινούμενη άμμο, που λέγεται το...

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπω ορισμένους, κατά τα άλλα αγαπητούς ανθρώπους που τυχαίνει να γνωρίζω χρόνια την πορεία τους στην ριζοσπαστική αριστερά, να ετοιμάζονται να βουτήξουν μέσα στη κινούμενη άμμο, που λέγεται το "κόμμα Τσίπρα". Δεν είναι πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου που άνθρωποι προερχόμενοι από το εξωκοινοβούλιο κάνουν τέτοια άλματα επειδή θεωρούν ότι οι ίδιοι αξίζουν περισσότερα στην πολιτική.

Μέσα τους έχουν εξημερώσει τα άγχη τους, επειδή θεωρούν πως μεταπηδούν στον ρεφορμισμό, και άρα μικρό το κακό.

Ούτε οι πρώτοι είναι, ούτε οι τελευταίοι.

Φοβάμαι όμως πως παραβλέπουν δύο βασικά σημεία.

Η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη, χωρίζεται χοντρικά σε δύο ομάδες, εκείνους που σήμερα εξακολουθούν να μιλούν για class politics, που θεωρούν τα συνδικάτα σημαντικό φορέα δύναμης των εργαζομένων, είναι με την κάπως ήπια αναδιανομή και που είναι κριτικοί της αμερικάνικης επιρροής στην Ευρώπη, και σε εκείνους που δέχονται την εξουσία των αγορών, έχουν προνομιακή σχέση με μερίδες του μεγάλου κεφαλαίου, κάνουν πολιτική με νομοθετικές παρεμβάσεις μέχρι εκεί που τους επιτρέπουν οι ολιγάρχες, δεν οργανώνουν μεγάλες κοινωνικές αλλαγές ούτε οραματίζονται κανενός είδους κοινωνικό μετασχηματισμό, και συνήθως υιοθετούν την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική. Ο Τσίπρας, όχι μόνο δεν ανήκει στην αριστερά, άλλα δεν ανήκει ούτε καν στο αριστερό κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας.

Το δεύτερο είναι πως παραβλέπουν ότι οι άνθρωποι που ξεπάστρεψαν δύο φορές τον ΣΥΡΙΖΑ, τα βρήκαν με τα πιο αντιδραστικά οικονομικά και γεωπολιτικά μπλοκς και βύθησαν την αριστερά στην ανυποληψία, δεν είναι ρεφορμισμός όπως τον έχουν διαβάσει στα βιβλία.

Στην πραγματικότητα δεν έχουν την παραμικρή ιδέα σε τι κρεοπωλείο εισέρχονται, και τι κρετινισμός θα τους ζητηθεί να υιοθετήσουν για να επιπλεύσουν.

Θα πω λοιπόν το εξής με όση συμπάθεια τους έχω, με την ελπίδα σε λίγο καιρό που θα τα βρουν σκούρα να θυμηθούν αυτή εδώ την κουβέντα: Θα έρθει η στιγμή, αργά ή γρήγορα, που θα πιάσουν τους εαυτούς τους, όπως τόσοι άλλοι πριν από αυτούς, να έχουν μοναχά δύο επιλογές: είτε να θυσιάσουν την αξιοπρέπεια τους και να δεχτούν αυταρχικές αποφάσεις προερχόμενες από προσωποπαγή κέντρα που δεν ελέγχουν προκειμένου να επιβιώσουν πολιτικά, ή να κοιτάξουν από την άλλη παριστάνοντας τους ανόητους. Τρίτη επιλογή, δεν υπάρχει σε αυτά τα κόμματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους