Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλοι ψάχνουν ένα αφήγημα για να δικαιολογήσουν την πτώση τους. Και αυτό δεν είναι αδυναμία, είναι μηχανισμός επιβίωσης. ✔Ο άνθρωπος δεν αντέχει το «έπεσα γιατί απέτυχα». ✔Το «δεν ήμουν αρκετός». ✔Το «έκανα λάθος». ✔Το «είμαι μεγάλος μαλάκας». Το Εγώ μας είναι εύθραυστο, χρειάζεται συνοχή.

Έτσι, ο νους φτιάχνει ιστορίες. ✔«Με πολέμησαν.» ✔«Δεν ήταν η ώρα μου.» ✔«Ο κόσμος είναι άδικος.» ✔«Εγώ είμαι υπερβολικά καλός για αυτό το σύστημα.» Αυτές οι αφηγήσεις λειτουργούν σαν ψυχολογικό νάρθηκα.

Μας κρατούν όρθιους μέχρι να αντέξουμε την αλήθεια.

Στην ψυχοδυναμική γλώσσα, μιλάμε για μηχανισμούς άμυνας – εξιδανίκευση, προβολή, εκλογίκευση.

Δεν λέμε ψέματα απαραίτητα, προστατεύουμε την αυτοεικόνα μας από κατάρρευση.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν το αφήγημα γίνεται ταυτότητα.

Όταν η ιστορία δεν είναι προσωρινό στήριγμα αλλά μόνιμο καταφύγιο.

Τότε η πτώση δεν γίνεται μάθημα ..γίνεται μύθος.

Και ο μύθος δεν αλλάζει. ✔Η ωριμότητα ξεκινά εκεί που κάποιος μπορεί να πει… «Έπεσα.

Έκανα μαλακία.

Και ένα κομμάτι της ευθύνης είναι δικό μου.» Όχι για να αυτομαστιγωθεί, αλλά για να ξανασηκωθεί χωρίς ψευδαισθήσεις.

Γιατί το αφήγημα μπορεί να μας σώσει προσωρινά. Η αλήθεια, όμως, είναι αυτή που μας εξελίσσει. ~Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους