«Κράζω» τον Κασσελάκη, χάνω 6-7 «φίλους». «Κράζω» τη Νέα Αριστερά, χάνω 6-7 «φίλους». «Κράζω» τον Μητσοτάκη -εκεί ΔΕΝ χάνω «φίλους». Λέω καλή κουβέντα για τον Τσίπρα, χάνω 2 «φίλους». Υποστηρίζω το...

Πλήρες Κείμενο:

«Κράζω» τον Κασσελάκη, χάνω 6-7 «φίλους». «Κράζω» τη Νέα Αριστερά, χάνω 6-7 «φίλους». «Κράζω» τον Μητσοτάκη -εκεί ΔΕΝ χάνω «φίλους». Λέω καλή κουβέντα για τον Τσίπρα, χάνω 2 «φίλους». Υποστηρίζω το Ισραήλ (και καλά κάνω) χάνω 6-7 «φίλους». Υποστηρίζω τους Κούρδους εκεί ΔΕΝ χάνω «φίλους». Κι απορώ: Πάτε καλά; Εάν δεν αντέχετε την άλλη άποψη πρώτο: μην «συνδέεστε» εξαρχής με έναν δημοσιογράφο και δεύτερο: προτείνω -όσοι δεν αντέχετε- να αναζητήσετε αμέσως βοήθεια από ψυχίατρο.

Διότι όποιος δεν αντέχει την άλλη άποψη είναι τουλάχιστον για ψυχοφάρμακα. Υ.Γ. Βεβαίως, η μεγαλύτερη πλάκα είναι ότι εκείνοι που με «άφησαν» για τον Κασσελάκη τώρα δεν έχουν κόμμα, ούτε Κασσελάκη, αλλά αυτό μαρτυρεί πόσο «γίδια» είναι οι άνθρωποι, ακόμα κι αυτοί που παριστάνουν τους «αριστερούς» και τους «ψαγμένους». Θέλουν και πολιτική αλλαγή και δεν ξέρουν που πατάνε και που βρίσκονται, άκριτοι άνθρωποι, απαίδευτοι, απολίτικοι, απολίτιστοι.

Λοιπόν, επειδή θέλω να μου «αδειάσει» χώρος στη λίστα φίλων, ακούστε: Είμαι φίλος με τον Τσίπρα (από τα 16 μου), είμαι φίλος με τον Ανδρουλάκη, είμαι αριστερός, σοσιαλιστής πατριώτης, απεχθάνομαι τους αριστεριστές (απο τα 16 μου), σιχαίνομαι τους φιλελέδες και θεωρώ τα κομμούνια -κάθε εκδοχής- διαστροφή.

Μπορώ να σκεφτώ κι άλλα για να με μισήσετε. Σκέφτηκα: Υπερασπίζομαι ΕΝΤΕΛΩΣ τη συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ όπως με «μύησε» σε αυτή τη στρατηγική ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους