Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η έκθεση που συγκέντρωσε 10.000 ευρήματα σχετικά με τις επιθέσεις και τις σφαγές της 7ης Οκτωβρίου Ακολουθεί η μετάφραση άρθρου από το ynet.co.il. Απέφυγα να αναρτήσω τις φωτογραφίες που συμπεριλαμβάνονται στο άρθρο, γιατί θεωρώ ότι σήμερα οφείλουμε να ακούσουμε και να διαβάσουμε τις φωνές των θυμάτων.

Ολόκληρη η Έκθεση στα αγγλικά https://www.civilc.org/ «Ομαδικός βιασμός, αναγκαστική απογύμνωση και ταπείνωση»: Η έκθεση που συγκέντρωσε 10.000 ευρήματα σχετικά με τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου| Δύσκολο να διαβαστεί Η Επιτροπή για την Τεκμηρίωση και Διερεύνηση των Εγκλημάτων της Χαμάς έχει συγκεντρώσει φωτογραφίες και συνεντεύξεις σχετικά με βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις από την ημέρα της σφαγής και κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας.

Αυτές σκιαγραφούν μια συστηματική μέθοδο που καταγράφηκε, γιορτάστηκε και διαδόθηκε για να επιδεινώσει το τραύμα.

Σε μια περίπτωση, δύο μέλη οικογένειας αναγκάστηκαν να εκτελέσουν σεξουαλικές πράξεις το ένα πάνω στο άλλο.

Η έκθεση περιλαμβάνει μαρτυρίες από παθολόγους και ομάδες που ταυτοποίησαν πτώματα στο στρατόπεδο «Σούρα». Οι συντάκτες της έκθεσης: «Ενδέχεται να δημοσιευτούν πρόσθετες πληροφορίες καθώς οι επιζώντες και οι δυνάμεις διάσωσης βρίσκουν τις λέξεις». Σε περισσότερες από 250 σελίδες, με εκατοντάδες υποσημειώσεις και αναφορές σε περισσότερα από 10.000 τεκμηριωμένα στοιχεία: Μια νέα έκθεση παρουσιάζει τη συστηματική μέθοδο σεξουαλικής βίας, ταπείνωσης και κακοποίησης από τρομοκράτες και πολίτες που διείσδυσαν από τη Γάζα κατά τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου και καθ' όλη τη διάρκεια της αιχμαλωσίας των ομήρων.

Η έκθεση, τα κύρια σημεία της οποίας δημοσιεύονται σήμερα (Τρίτη) για πρώτη φορά στις εφημερίδες Ynet και Yedioth Ahronoth, περιγράφει λεπτομερώς τις μαρτυρίες, τις βιντεοσκοπήσεις και τα ιατροδικαστικά ευρήματα που υποδεικνύουν σεξουαλικά και έμφυλα εγκλήματα στα σημεία της σφαγής, στις στρατιωτικές βάσεις και στη διαδρομή των ομήρων προς τη Γάζα και κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας, και εντοπίζει μεθόδους που δείχνουν ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για πράξεις που «καταγράφηκαν, γιορτάστηκαν και διαδόθηκαν συστηματικά, ενώ παράλληλα αύξησαν τον φόβο και το τραύμα». ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Οι λεπτομέρειες σε αυτό το άρθρο είναι δύσκολο να διαβαστούν.

Η πλήρης έκθεση περιλαμβάνει πολύ δύσκολες περιγραφές που δεν συμπεριλήφθηκαν στο άρθρο.

Η έκθεση, αποτέλεσμα εργασίας άνω των δύο ετών, συντάχθηκε από μέλη της Πολιτικής Επιτροπής για την Τεκμηρίωση και Διερεύνηση των Εγκλημάτων της Χαμάς κατά Γυναικών, Παιδιών και Οικογενειών στις 7 Οκτωβρίου και και κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας.

Πρόκειται για μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών που ιδρύθηκε λίγο μετά το ξέσπασμα του πολέμου. «Κατανοήσαμε ότι έπρεπε να παράσχουμε αποδεικτικά στοιχεία τεκμηρίωσης με πρότυπα που θα ήταν αναμφισβήτητα», λέει η Δρ. Kochav Elkayim-Levy, επικεφαλής της επιτροπής.

Ορισμένα από τα ευρήματα βασίζονται σε τεκμηρίωση και μαρτυρίες των ομάδων που ταυτοποίησαν τα πτώματα στο στρατόπεδο «Shura», καθώς και στις γνωματεύσεις παθολόγων που εξέτασαν τα ευρήματα από την ημέρα της επίθεσης, στις οποίες προστέθηκαν λεπτομερείς μαρτυρίες που παρείχαν ορισμένοι από τους ομήρους που επέστρεψαν από τη Γάζα.

Η έκθεση βασίζεται σε ένα ψηφιακό αρχείο που καταγράφει και τεκμηριώνει με χιλιάδες βίντεο, φωτογραφίες και μαρτυρίες από επιζώντες, διασώστες και συγγενείς σχετικά με τα σεξουαλικά και έμφυλα εγκλήματα των τρομοκρατών, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τα πτώματα των θυμάτων για να εντείνουν την ταπείνωση και τον τρόμο.

Εκτός από τις μαρτυρίες που δημοσιεύθηκαν στα μέσα ενημέρωσης και στο πλαίσιο διαφόρων πρωτοβουλιών καταγραφής, η βάση δεδομένων της Πολιτικής Επιτροπής περιλαμβάνει επίσης περίπου 400 μαρτυρίες που συλλέχθηκαν ανεξάρτητα. «Θέλαμε οι μαρτυρίες να χρησιμοποιηθούν για νομικούς σκοπούς και, αφετέρου, η συνέντευξη να σέβεται το τραύμα των ερωτηθέντων», λέει η Διευθύνων Σύμβουλος της Πολιτικής Επιτροπής, δικηγόρος Merav Israeli-Amarant. «Αφού αρχίσαμε να εξετάζουμε το υλικό που άρχισε να μας έρχεται, συνειδητοποιήσαμε ότι η αποστολή μας ήταν να δημιουργήσουμε ένα αρχείο για εγκλήματα πολέμου». Έτσι ιδρύθηκε ένα ασφαλές ψηφιακό αρχείο, μη ανοιχτό στο κοινό, στο οποίο καταγράφονται όλα τα ευρήματα που συλλέχθηκαν σχετικά με το θέμα, πολλά από τα οποία αρχικά διανεμήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αργότερα αποσύρθηκαν.

Χωρίς κατάλληλη τεκμηρίωση, λέει η Israeli-Amarant, «θα εξαφανιστούν και θα διαγραφούν». «Μεγιστοποίηση της Ταπείνωσης» Οι προσπάθειες για την καταγραφή των σεξουαλικών εγκλημάτων της Χαμάς και την ευαισθητοποίηση σχετικά με την ύπαρξή τους στη διεθνή σκηνή ξεκίνησαν τις πρώτες ημέρες μετά το ξέσπασμα του πολέμου - αρχικά ως μια αυθόρμητη οργάνωση ερευνητών και ακτιβιστών στον τομέα και αργότερα μέσω διαφόρων πρωτοβουλιών και φορέων.

Η έκθεση που δημοσιεύεται σήμερα είναι ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα, αλλά το πεδίο εφαρμογής της και το αρχείο στον πυρήνα της μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μελλοντική έρευνα.

Η έκθεση της επιτροπής παρουσιάζει τις μαρτυρίες και τα ευρήματα χωρισμένα στους τόπους της επίθεσης και της σφαγής: το Φεστιβάλ Νόβα, την Εθνική Οδό 232 και τις περιοχές που γειτνιάζουν με αυτήν, τα κιμπούτς, τις στρατιωτικές βάσεις και, όπως αναφέρθηκε, το τραύμα που προκλήθηκε σε άνδρες και γυναίκες που είχαν απαχθεί στο δρόμο προς και από τη Λωρίδα της Γάζας.

Οι ερευνητές εντόπισαν 13 μεθόδους σεξουαλικής και έμφυλης επίθεσης, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού και του ομαδικού βιασμού, της επίθεσης πριν και κατά τη διάρκεια της δολοφονίας, της αναγκαστικής απογύμνωσης, των απειλών για αναγκαστικό γάμο και της επίθεσης παρουσία συγγενών του θύματος.

Αυτά επαναλαμβάνονταν σε διάφορους τομείς με τρόπο που δείχνει ότι η χρήση αυτών των πρακτικών ήταν σκόπιμη, εκτεταμένη, συστηματική «και διεξήχθη με ιδιαίτερη σκληρότητα για να μεγιστοποιηθεί ο πόνος, η ταπείνωση και η ταλαιπωρία των θυμάτων». Η έκθεση επιμένει επίσης ότι οι επιθέσεις βιντεοσκοπήθηκαν και διανεμήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εντείνουν τις φρικαλεότητες.

Παράλληλα με τον ιστορικό σκοπό της συλλογής υλικού προς όφελος των μελλοντικών γενεών, ώστε να μπορέσουν αργότερα να βοηθήσουν στην άσκηση νομικών διώξεων κατά των επιτιθέμενων, οι ερευνητές επιδιώκουν να επιτύχουν έναν επιπλέον στόχο: την επίσημη αναγνώριση από κοινοβούλια και επίσημους φορείς σε όλο τον κόσμο ότι διαπράχθηκαν αυτά τα εγκλήματα. «Ούτε καν μια δίωξη δεν θα αντικατοπτρίζει το βάθος και το εύρος αυτού που συνέβη», λέει η Elkayim-Levy.

Ωστόσο, προσθέτει η Israeli-Amarant, «η θεσμική διεθνής αναγνώριση δημιουργεί την αρχή της δικαιοσύνης». Η αποστολή μόλις ξεκίνησε Οι προσπάθειες για να δοθεί φωνή στα θύματα φρικαλεοτήτων και σεξουαλικών εγκλημάτων ξεκίνησαν λίγο μετά τη σφαγή.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια ad hoc οργάνωση ερευνητών στον τομέα των θεσμών και του διεθνούς δικαίου πέρασε από διάφορες ενσαρκώσεις μέχρι την ίδρυση της Επιτροπής - μιας οργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών που ανέλαβε μια φιλόδοξη αποστολή: να συλλέξει τα διάφορα ευρήματα με τον πιο ολοκληρωμένο δυνατό τρόπο, να τα διασταυρώσει και να τα επαληθεύσει όσο το δυνατόν περισσότερο και να εντοπίσει τα πρότυπα της βαρβαρότητας.

Η προσπάθεια να συμπεριληφθούν οι διαστάσεις της σεξουαλικής βίας στους τόπους της σφαγής εγείρει μια εγγενή δυσκολία: τα θύματα των πράξεων δολοφονήθηκαν και σε πολλές περιπτώσεις τα σώματα κάηκαν ή καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Ωστόσο, τα στοιχεία που βασίζονται σε μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων των σωστικών δυνάμεων, στην ανάλυση φωτογραφιών και βίντεο και σε μια πληθώρα φημών συσσωρεύονται σε μια καθαρή και σαφή εικόνα: των σφαγών προηγήθηκε έντονη σεξουαλική βία και ο σκόπιμος ακρωτηριασμός των σωμάτων των θυμάτων - γυναικών, καθώς και ανδρών. «Περισσότερες πληροφορίες ενδέχεται να γίνουν διαθέσιμες με την πάροδο του χρόνου», σημειώνει η έκθεση, «καθώς οι επιζώντες και οι διασώστες βρίσκουν τις λέξεις και την εμπιστοσύνη για να μοιραστούν τις εμπειρίες τους». Με άλλα λόγια, το έργο της τεκμηρίωσης και της έρευνας δεν έχει τελειώσει - μόλις ξεκινά.

Ενώ τα θύματα που δεν είναι πλέον εν ζωή δεν μπορούν να δώσουν την κατάθεσή τους, το τμήμα που είναι αφιερωμένο στους απαχθέντες περιλαμβάνει εκτενείς και σαφείς μαρτυρίες σεξουαλικής επίθεσης, σεξουαλικής ταπείνωσης, αναγκαστικής γδύσιμο και δημόσιας έκθεσης.

Η έκθεση αναλύει τα στοιχεία σε επιθέσεις και κακοποίηση κατά τη διάρκεια της απαγωγής: συχνά με κοντές πιτζάμες ή μόνο με εσώρουχα. «Δεν είχε καν χρόνο να φορέσει το παντελόνι της», δήλωσε στην επιτροπή μια μητέρα που απήχθη με τα παιδιά της από το κιμπούτς τους.

Μια άλλη απαχθείσα κατέθεσε: «Έτσι με πήραν, όταν ήμουν σχεδόν γυμνή, μισοκοιμισμένη». Μια άλλη μέθοδος που επαναλήφθηκε κατά την απαγωγή ήταν ο τρόμος εντός της οικογενειακής μονάδας: οι απαγωγείς δολοφόνησαν μέλη της οικογένειας μπροστά στους συγγενείς τους, οι οποίοι στη συνέχεια απήχθησαν στη Γάζα.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι τρομοκράτες κατέγραψαν και διέδωσαν την απαγωγή, και σύμφωνα με πολυάριθμες μαρτυρίες, οι γυναίκες φαίνονται γυμνές, ξυλοκοπημένες και ταπεινωμένες. «Σε ορισμένες περιπτώσεις», σημειώνει η έκθεση, «τα σώματα των θυμάτων απήχθησαν, βεβηλώθηκαν και εκτέθηκαν δημόσια» - μια πράξη που υποδηλώνει την σκόπιμη χρήση σεξουαλικής ταπείνωσης για την τρομοκράτηση των θυμάτων, των οικογενειών τους και του ευρύτερου κοινού.

Αυτή ήταν η περίπτωση στην ηχογράφηση της αείμνηστης Shani Luke, η οποία καταγράφηκε τραυματισμένη και μερικώς γυμνή στους δρόμους της Γάζας.

Σε άλλα βίντεο που καταγράφουν τα γεγονότα της απαγωγής, γυναίκες φαίνονται να σέρνονται από τα μαλλιά, να τραυματίζονται και να ταπεινώνονται κατά την απαγωγή τους. Η Ofilia Roitman, η οποία απήχθη από το σπίτι της στο Νιρ Οζ και αφέθηκε ελεύθερη στο πλαίσιο της πρώτης συμφωνίας, περιέγραψε στην επιτροπή πώς ένας γιατρός την έγδυσε βίαια κατά την άφιξή της στη σήραγγα της Γάζας. «Δεν είχα τίποτα, αλλά σκέφτηκα ότι ανά πάσα στιγμή είτε θα με χτυπούσαν είτε θα μου έκαναν κάτι», είπε στην κατάθεσή της στην επιτροπή. «Το σκέφτηκα για μια στιγμή, αλλά μετά ένας από αυτούς ήρθε και μου φόρεσε μια ρόμπα». Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «οι μαρτυρίες, οι φωτογραφίες και το υλικό που εξέτασε η επιτροπή καταδεικνύουν μια σαφή και συνεπή μέθοδο σεξουαλικής βίας λόγω φύλου και σκόπιμης ταπείνωσης κατά τη διάρκεια και μετά την ομηρία στις 7 Οκτωβρίου.

Η εξέταση του υλικού δείχνει σαφείς και επαναλαμβανόμενες μεθόδους, που υποδεικνύουν ότι η σεξουαλική βία λόγω φύλου ήταν αναπόσπαστο μέρος της ίδιας της απαγωγής». Συνεχής απειλή βιασμού Η σεξουαλική βία δεν σταμάτησε ούτε κατά τη διάρκεια των εβδομάδων, των μηνών και των ετών αιχμαλωσίας. «Οι απαγωγείς απειλούσαν συστηματικά με βιασμό και αναγκαστικό γάμο, και σε ορισμένες περιπτώσεις ανάγκαζαν τα θύματα να εμπλακούν ή να γίνουν μάρτυρες σεξουαλικών πράξεων και βασανιστηρίων που αφορούσαν άλλους, συμπεριλαμβανομένων μελών της οικογένειάς τους», αναφέρθηκε. «Οι σεξουαλικές επιθέσεις συνέβαιναν συστηματικά και σε σπίτια, σήραγγες και άλλους χώρους». Πριν από περίπου έξι μήνες, η Ρόμι Γκόνεν μίλησε στο «Γεγονός» σε μια συνέντευξη για τις σεξουαλικές επιθέσεις που υπέστη. «Μπαίνω στο ντους και επιτρέπει στον εαυτό του να μπει στο ντους επειδή είναι γιατρός και ήρθε να με βοηθήσει να κάνω ντους, και είμαι τραυματισμένη, και δεν έχω καμία εξουσία πάνω τους», είπε στη συνέντευξη που αναφέρεται στο ρεπορτάζ. «Και βρίσκομαι σε μια κατάσταση όπου δεν μπορώ τίποτα να κάνω». Η σεξουαλική κακοποίηση δεν περιοριζόταν στις γυναίκες.

Η έκθεση παραθέτει μια συνέντευξη με τον Guy Gilboa Dalal στο Channel 12, στην οποία αφηγήθηκε πως ένας τρομοκράτης τον κακοποίησε σεξουαλικά: «Ήρθε από πίσω μου, άρχισε να αγγίζει όλο μου το σώμα και εκείνη τη στιγμή πάγωσα.

Κυριολεκτικά άρχισε να με αγγίζει και να φιλάει το πίσω μέρος του λαιμού μου, να φιλάει την πλάτη μου». Η κατάθεσή του εντάσσεται σε άλλες μαρτυρίες που έδωσαν άνδρες όμηροι που επέστρεψαν από την αιχμαλωσία.

Σε μια ιδιαίτερα σκληρή υπόθεση, η επιτροπή ενημερώθηκε για δύο μέλη της ίδιας οικογένειας που αναγκάστηκαν να εκτελέσουν σεξουαλικές πράξεις ο ένας στον άλλον.

Τα ονόματα των μαρτύρων δεν δημοσιεύθηκαν. «Το γεγονός ότι και οι άνδρες υπέστησαν σεξουαλική βία δεν μειώνει τον έμφυλο χαρακτήρα των εγκλημάτων», αναφέρει η έκθεση. «Τα δικαστήρια αντιμετωπίζουν τη σεξουαλική βία ως βία με βάση το φύλο, όχι επειδή μόνο οι γυναίκες είναι ο στόχος, αλλά επειδή η σεξουαλική επίθεση χρησιμοποιείται συχνά ως εργαλείο για τον έλεγχο των θυμάτων». Όχι μεμονωμένες πράξεις Τον Ιούλιο, δημοσιεύθηκε το πλήρες κείμενο του «Dina project» - μια έκθεση που αποκαλύπτει μια σκληρή εικόνα της σεξουαλικής βίας των τρομοκρατών της Χαμάς κατά τη διάρκεια της σφαγής και της αιχμαλωσίας - η οποία ήταν ένα συστηματικό, σκόπιμο και προσχεδιασμένο όπλο.

Όπως και η έκθεση της Πολιτικής Επιτροπής, το «Dina project» περιλαμβάνει επίσης μαρτυρίες από επιζώντες και άλλους, εγκληματολογικά, ψηφιακά στοιχεία και επιτόπιες εκθέσεις.

Προηγήθηκε μια έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2024 από την Πραμίλα Πάτεν, την απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη σεξουαλική βία σε συγκρούσεις, η οποία παρουσιάζει στοιχεία - κυρίως περιστασιακά - ότι χρησιμοποιήθηκε σεξουαλική βία κατά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.

Λίγο πριν από αυτό, ο Σύνδεσμος Κέντρων Βοήθειας για Θύματα Σεξουαλικής Επίθεσης δημοσίευσε επίσης μια έκθεση που χαρτογραφεί τους διάφορους τομείς επιθέσεων και τα κύρια πρότυπα εγκλήματος, όπως ήταν γνωστά εκείνη την εποχή.

Παράλληλα με αυτές τις πρωτοβουλίες, διάφορες ερευνητικές πρωτοβουλίες που σχετίζονται με το θέμα έχουν λειτουργήσει και εξακολουθούν να λειτουργούν.

Η έκθεση της Πολιτικής Επιτροπής είναι εξαιρετική ως προς το εύρος και τη φιλοδοξία της να τεκμηριώσει τις διάφορες μαρτυρίες και ευρήματα από την ημέρα της σφαγής και την περίοδο της αιχμαλωσίας.

Στην εισαγωγή του εγγράφου, οι συγγραφείς αναφέρουν ότι «παρέχει την πρώτη συστηματική τεκμηρίωση αυτών των εγκλημάτων» και ως εκ τούτου «εντοπίζει επαναλαμβανόμενες μεθόδους σεξουαλικής βίας σε διαφορετικά σημεία και στάδια της επίθεσης.

Η έκθεση καταδεικνύει ότι αυτά τα εγκλήματα ακολούθησαν αναγνωρίσιμες μεθόδους και δεν ήταν μεμονωμένες πράξεις». Μετάφραση: Βίκτωρ Ελιέζερ Πηγή: https://www.ynet.co.il/news/article/rk9dy0p011e#google_vignette

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους