Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα ήθελα να γράψω κάτι για τα δύο κορίτσια που αποφάσισαν μετά την πίεση των Πανελληνίων να σταματήσουν τη ζωή τους, αλλά το μυαλό μου έχει λιώσει από την στενοχώρια.

Τι να πω; Ότι έχουμε κατασκευάσει μια κοινωνία μανιακή; Ότι πολλοί γονείς είμαστε για μπάτσες που έχουμε βάλει στην πρέσα τα παιδιά μας; Ότι δεν τους παρέχουμε την ασφάλεια και τις χιλιάδες άλλες δυνατότητες να ζήσουν τη ζωή τους; Την ασφάλεια της δικής μας αγάπης ό,τι και να γίνει; Ότι τα πιέζουμε να ικανοποιήσουν τις δικές μας εγωπαθητικές προσδοκίες και όνειρα; Ότι φτάνει ένας κορονοϊός και ένα κάρο πόλεμοι στον κόσμο, που όσο πάει γίνονται και πιο αμείλικτοι, για να αποδείξουν ότι τα έχουμε κάνει σχεδόν όλα λάθος και τι τα κάνουμε τόσα πτυχία εκτός από κ@λοχαρτο τελικά; Ότι οι Πανελλήνιες είναι από τις χειρότερες κατατακτήριες εξετάσεις στον προηγμένο κόσμο; Και το χειρότερο: Ότι συνεχίζουμε να διαιωνίζουμε τα λάθη των δικών μας γονιών, σα να μην μάθαμε τίποτα; Όλη η κοινωνία οφείλει ένα μεγάλο συγγνώμη σ' αυτά τα κορίτσια.

Και σε όλα τα παιδιά που αυτή τη στιγμή ζουν σε ένα αδιανόητο άγχος.

Και η γελοία δικαιολογία "κι εμείς αυτό κάναμε, τι πάθαμε δηλαδή" πρέπει να τελειώσει. Τίποτα άλλο. Αποτύχαμε. Και σαν κοινωνία και σαν γονείς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους