Είναι πολιτικά και εκλογικά ατελέσφορο και αν-ιστόρητο στο τέλος της δεύτερης τετραετίας να επικαλείσαι κάποιες-ας το δεχθώ- επιτυχίες της κυβέρνησης, αποδεχόμενος σιωπηρά τα λάθη και τις παραλείψεις...
Είναι πολιτικά και εκλογικά ατελέσφορο και αν-ιστόρητο στο τέλος της δεύτερης τετραετίας να επικαλείσαι κάποιες-ας το δεχθώ- επιτυχίες της κυβέρνησης, αποδεχόμενος σιωπηρά τα λάθη και τις παραλείψεις, θεωρώντας τες καθοριστικές.
Διότι ακριβώς στην δεύτερη τετραετία τα λάθη βαραίνουν στην ζυγαριά.
Αν ίσχυε το αντίθετο, θα κυβερνούσε μέχρι πριν λίγα χρόνια ο Κώστας Σημίτης κι έτσι θα γλιτώναμε και την χρεωκοπία του Καραμανλή.
Διότι ας δούμε τι είχε να παρουσιάσει η κυβέρνηση Σημίτη στο τέλος της δεύτερης τετραετίας ως επιτεύγματα και παρόλα αυτά έχασε τις εκλογές.
Κάποια δε στιγμή οι μετρήσεις έδειχναν το ΠΑΣΟΚ 12 μονάδες πίσω από την ΝΔ: Η δεύτερη τετραετία της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη αξιολογείται πολύ διαφορετικά πολιτικά, αλλά ακόμη και αρκετοί επικριτές της αναγνωρίζουν ορισμένα σημαντικά επιτεύγματα ή τομές.
Συνήθως αναφέρονται τα εξής: Η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη και η υιοθέτηση του ευρώ (2001). Θεωρήθηκε τότε μεγάλη στρατηγική επιτυχία, γιατί η χώρα μπήκε στον «σκληρό πυρήνα» της ΕΕ. Οι υποστηρικτές της κυβέρνησης λένε ότι ενίσχυσε τη σταθερότητα και το κύρος της χώρας, ενώ οι επικριτές επισημαίνουν τα προβλήματα των δημοσιονομικών στοιχείων και της μετέπειτα πορείας.
Τα μεγάλα έργα υποδομών: Αττική Οδός, Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, Μετρό Αθήνας (επέκταση και λειτουργία νέων γραμμών),Γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου Τα έργα αυτά άλλαξαν ουσιαστικά τις μεταφορές και την εικόνα της χώρας.
Η προετοιμασία των Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004.
Αν και οι Αγώνες έγιναν επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, το μεγαλύτερο μέρος της οργανωτικής και κατασκευαστικής προετοιμασίας έγινε επί Σημίτη.
Η σχετική μακροοικονομική σταθεροποίηση: μείωση πληθωρισμού σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, χαμηλότερα επιτόκια, υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης για τα δεδομένα της εποχής, αύξηση επενδύσεων και πιστωτικής επέκτασης.
Βέβαια, αργότερα ασκήθηκε κριτική ότι η ανάπτυξη στηρίχθηκε υπερβολικά στον δανεισμό και στην κατανάλωση.
Η ευρωπαϊκή και διπλωματική πορεία της χώρας: ένταξη της Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ (η συμφωνία ολοκληρώθηκε τότε), ενίσχυση της παρουσίας της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η λεγόμενη «διπλωματία των σεισμών» με την Τουρκία μετά το 1999, που βελτίωσε προσωρινά το κλίμα.
Ο εκσυγχρονισμός ορισμένων θεσμών και υπηρεσιών: εξάπλωση των ΚΕΠ, ψηφιοποίηση και διοικητικές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις σε χρηματοπιστωτικό και τηλεπικοινωνιακό τομέα, άνοιγμα αγορών λόγω ευρωπαϊκών υποχρεώσεων.
Αν συγκρίνει κάποιος λοιπόν αυτά τα επιτεύγματα με όσα τώρα-σωστά ή λάθος- επικαλείται η κυβέρνηση για την ίδια, είναι εμφανής η υστέρηση της σημερινής.
Κι όμως η φθορά από την οκταετή διακυβέρνηση, η καθημερινότητα, τα απόνερα της ιστορίας του χρηματιστηρίου (με όποιες αναλήθειες ακούστηκαν), κάποια φαινόμενα διαφθοράς που ανέκυψαν, είχαν γείρει οριστικά την πλάστιγγα υπέρ της ΝΔ, παρά την μεγάλη ανάσα που υπήρξε με την διαδοχή του Σημίτη από τον Γ. Παπανδρέου (η διαφορά έφτασε στις 4 μονάδες), αλλά η ιστορία Πάχτα (μία ιστορία περίεργη και με παρασκήνιο ίσως και εσωκομματικό) έδωσε την χαριστική βολή.
Τώρα βέβαια δεν υπάρχει-μέχρι στιγμής τουλάχιστον- το αντίστοιχο μέγεθος της τότε ΝΔ ως διαδόχου της σημερινής.
Αλλά η συζήτηση γίνεται για την επίκληση των όποιων επιτυχιών μιας κυβέρνησης στην δεύτερη τετραετία, όταν πλέον οι αποτυχίες, η διαφθορά, η ακρίβεια, το έλλειμμα σεβασμού στο κράτος δικαίου, θεσμούς, Σύνταγμα και η σωρευτική προσμέτρηση παθογενειών, παραλείψεων και ανικανότητας βεβαίως από την πρώτη τετραετία, είναι αυτά που θα βαρύνουν Το πόσο και το ποιός (ή ποιοί) θα επωφεληθούν, μένει να το δούμε
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους