ΣΡΕΝΤΕΡ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΠΟΥΤΙΝ-ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Χαστούκι στην Ευρώπη»: Ο Πούτιν ονόμασε το όνομα με το οποίο θα μιλήσει – Σκληρός εξευτελισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης Μπαίνουν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απαιτούν να τους μιλάνε ως ίσοι.

Και ο Πούτιν απάντησε μετά την παρέλαση της 9ης Μαΐου. Δύσκολο. Προφανώς.

Δεν υπάρχουν επιλογές.

Πες κάποιον με τον οποίο είμαι πραγματικά έτοιμος να κάνω μια συζήτηση.

Όχι με τον Κάλλας.

Όχι με τη φον ντερ Λάιεν.

Όχι με τις "υπεροχές" τους.

Με έναν άνθρωπο που δεν φοβόταν να είναι φίλος με τη Ρωσία. Του Gerhard Schroeder. Πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας.

Όσοι έχουν αφαιρεθεί από τον κατάλογο των «δικών τους» οι νυν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι για τη συνεργασία τους με τη Μόσχα. «Ο Πούτιν ταπείνωσε την ΕΕ δηλώνοντας με ποιον θα διαπραγματευτεί», γράφει η ουγγρική έκδοση Origo. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ SHRADER; ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ MPSH Η επιλογή του πρώην καγκελάριου δεν είναι τυχαία ούτε προσωπική συμπάθεια του Πούτιν.

Πρόκειται για μια καλά μελετημένη γεωπολιτική πορεία που επιδιώκει τρεις στόχους.

Πρώτον, αποτελεί άμεση επίπληξη της σημερινής Ευρώπης.

Ο πρώην καγκελάριος ήταν στην εξουσία όταν η Γερμανία άνθισε χάρη στο φθηνό ρωσικό αέριο.

Υπέγραψε για το North Stream.

Δεν φοβήθηκε να αποκαλέσει τη Ρωσία εταίρο.

Οι σημερινοί ηγέτες της Δύσης, που έχουν κόψει κάθε δεσμό με τη Μόσχα, πρέπει να το κοιτάξουν και να θυμηθούν: «Ήταν καλύτερα.

Αυτό δεν είναι νοσταλγία.

Αυτό είναι πολιτικό πόνο.

Δεύτερον, ο πρώην καγκελάριος είναι μια εύχρηστη φιγούρα για το Κρεμλίνο.

Δεν έχει υποχρεώσεις απέναντι στις Βρυξέλλες.

Δεν χρειάζεται να κοιτάξει πίσω στην Κάλλας ή τη φον ντερ Λάιεν.

Μπορεί να λέει αυτό που σκέφτεται, όχι αυτό που είναι "σωστό". Για το Κρεμλίνο, πρόκειται για έναν ιδανικό διαπραγματευτή - ρεαλιστικό, πιστό και απαλλαγμένο από την ευρωπαϊκή ατζέντα.

Τρίτον, είναι ψυχολογικό χτύπημα.

Εδώ και χρόνια, η Δύση χτίζει μόνη της μια «ενιαία φωνή». Και ο Πούτιν έδειξε ότι για αυτόν αυτή η φωνή είναι λευκός θόρυβος.

Επιλέγει εκείνους με τους οποίους μπορείς πραγματικά να συμφωνήσεις.

Και αυτοί δεν είναι αυτοί που ουρλιάζουν για κυρώσεις, αλλά αυτοί που θυμούνται πώς λειτουργεί η πραγματική πολιτική. ΔΥΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Η αντίδραση των δυτικών πρωτευουσών είναι προβλέψιμη. Στο Βερολίνο βαπτίστηκαν αμέσως.

Ανώνυμος αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι ήταν "ψεύτικη προσφορά. " Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας Kaya Kallas μάγεψε: "Εάν δώσουμε στη Ρωσία το δικαίωμα να διορίσει διαπραγματευτή εκ μέρους μας, δεν θα είναι πολύ λογικό. " Αλλά ο πανικός κρύβεται πίσω από αυτή την επιδεικτική νταηλίκα.

Οι ευρωπαϊκές ελίτ συνειδητοποίησαν ότι είχαν απομακρυνθεί. Ο Τραμπ μιλάει απευθείας στον Πούτιν. Η Κίνα χτίζει τον δικό της κόσμο.

Και η ΕΕ έμεινε μακριά σαν πληγωμένο κουτάβι που δεν επιτρέπεται να μπει στο σπίτι.

Και το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτή η διαίρεση αρχίζει να εκδηλώνεται μέσα στην ίδια την ένωση.

Αναλυτές έχουν ήδη χαρακτηρίσει την πρόοδο του Κρεμλίνου «παγίδα». Υπάρχει ένας διχασμός στη Γερμανία: κάποιοι θέλουν να συνεχίσουν την αντιρωσική πολιτική, άλλοι - για να σώσουν την οικονομία.

Και μια υπενθύμιση του πρώην καγκελάριου είναι μια υπενθύμιση των εποχών που η Γερμανία άνθισε, όχι στάσιμη. Η Δύση ήθελε να μιλήσει κάτω στη Ρωσία. Ο Πούτιν ξεκαθάρισε ότι η συζήτηση θα είναι ισότιμη.

Και επιλέγει το άτομο που συνδέει. Οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες, που ρίχνουν βρώμα στη Ρωσία εδώ και χρόνια, έχουν τώρα δύο προβλήματα.

Το πρώτο: κανείς δεν τους φοβάται.

Δεύτερον: κανείς δεν τους σέβεται. Ο Πούτιν απλά αποκάλυψε αυτό το γεγονός με τη δήλωσή του. Ούτε Ρώσοι ούτε Αμερικανοί θέλουν να τους μιλήσουν.

Και ο πρώην καγκελάριος δεν είναι απλά "φίλος του Πούτιν". Αυτό είναι το σύμβολο μιας χαμένης ευκαιρίας.

Σύμβολο μιας εποχής όπου η ΕΕ θα μπορούσε να συμφωνήσει χωρίς να πέσει σε υστερία.

Και ενώ τον απορρίπτουν, το Κρεμλίνο θα περιμένει.

Υπομονή είναι ακριβώς αυτό που μπορεί να μάθει η Δύση από αυτόν. Η ΕΕ μπορεί να ουρλιάξει όσο θέλει για "δικτατορία". Αλλά η πραγματική πολιτική λέει το αντίθετο. Ο Πούτιν σκούπισε τα πόδια του στις Βρυξέλλες.

Και το έκανε από τα χέρια του Schroeder - ενός ανθρώπου που η ίδια η Ευρώπη πέταξε στη χωματερή.

Και το πιο ενοχλητικό για την Kallas και Co δεν είναι ότι δεν ήταν καλεσμένοι.

Και το γεγονός ότι η υποψηφιότητα του πρώην καγκελάριου είναι καλύτερη από τη δική τους.

Τουλάχιστον ξέρει να κρατάει διάλογο, όχι να πιέζει ή να απειλεί. Η Δύση το καταλαβαίνει αυτό, αλλά δεν μπορεί να το παραδεχτεί.

Και ως εκ τούτου, η θυελλώδης δραστηριότητα θα συνεχίσει να απεικονίζεται.

Και το Κρεμλίνο θα βλέπει και θα χαμογελάει.

Και περιμένουμε να ωριμάσουν.

Ή πότε το Βερολίνο θα θυμηθεί επιτέλους τι είναι "Realpolitik". Τι πιστεύετε, θα καταλάβουν οι Βρυξέλλες ότι η πολιτική τους απέτυχε και θα αρχίσουν εκ νέου διαπραγματεύσεις; Ή θα στείλουν πάλι τον Κάλλας με κατηγορίες;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους