Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΟΥ Εκτιμώ πολύ τις εταιρείες που δεν απολύουν, δεν παροπλίζουν, τα στελέχη τους όταν αυτά μεγαλώσουν σε ηλικία.

Είναι πολλές οι εταιρείες που κάνουν το αντίθετο, είτε με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού είτε γιατί νομίζουν πως τους συμφέρει μισθολογικά, ο νέος κοστίζει λιγότερο.

Αναφέρθηκα αρκετά εχθές καθώς ετοιμάζω το καινούργιο κεφάλαιο του βιβλίου που γράφω με αυτό ακριβώς το θέμα.

Μάλιστα ο καλός μου φίλος και συνομήλικος, και ενεργός για πολύ ακόμα, ο Κώστας σχολίασε αν είμαστε έμπειροι ή παλιομοδίτες.

Απάντησα και εδώ, και στο τηλέφωνο που μιλήσαμε, πως σ’ αυτά δεν έχει μόδα.

Από τότε που ξεκίνησα οι βασικές αρχές είναι οι ίδιες.

Αν ζεις καλά, αν είσαι ευχαριστημένος, και είσαι έτσι και στη δουλειά σου τότε η δουλειά μπορεί να είναι σημαντικό, και ψυχολογικά, στήριγμα για όσο επιθυμείς να δουλεύεις, και η απόδοση σου πολύ ωφέλιμη για την εταιρεία.

Είτε δουλεύεις γι αυτήν είτε, για κάποιους λιγότερους, είναι δική σου.

Όταν είσαι ικανός να διοικείς την εταιρεία σου, κι ας είσαι μεγάλος, μπορεί και το στέλεχος σου να κάνει τη δουλειά του εξ ίσου καλά.

Εχθές που συναντήθηκα με την καλή μου φίλη τη Μαρία στον Σκλαβενίτη, κάναμε μια συζήτηση γι αυτό και της είπα μια παλιά ιστορία.

Τριάντα εννέα χρόνια πριν πήρα την πρώτη μου διευθυντική θέση στην P&G. Είχαμε δύο κατηγορίες πωλητών.

Αυτούς που ήταν πιθανοί για εξέλιξη, με σπουδές, κι αυτούς που ήταν πωλητές καριέρας, που έπαιρναν σύνταξη όταν φτάναν σε μεγάλη ηλικία, που ήταν όλοι τους εξαιρετικοί πωλητές.

Όταν ήταν λοιπόν να πάρω προαγωγή ο διευθυντής πωλήσεων ζήτησε τη γνώμη ενός μεγάλου σε ηλικία πολύ καλού πωλητή, ο οποίος του είπε πως κάνω για τη θέση.

Αυτός ο πωλητής λοιπόν, ο Βαγγέλης, ήταν στην ομάδα μου και μου το είπε αρκετά αργότερα. Τον σεβασμό που δείχνεις ως εταιρεία στους ανθρώπους σου τον εισπράττεις στο πολλαπλάσιο! Καλημέρα σε όλους!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους