Via Η Συμμορία της γραβάτας (το μεταφερω διοτι ο ρουφιάνος του φβ σε τιμωρεί αν κοινοποιησεις τη σελίδα τους) Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να την μποικοτάρουμε και να μη την δούμε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκτεταμένη και για καιρό έρευνα των New York Times αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Νετανιάχου αντιμετώπισε τη Eurovision ως πεδίο διεθνούς επιρροής, με κρατικές διαφημιστικές καμπάνιες, διπλωματικές επαφές και οργανωμένη κινητοποίηση ψήφων.

Λίγο πριν ξεκινήσει η φετινή διοργάνωση στη Βιέννη, η EBU βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση εμπιστοσύνης στην ιστορία του διαγωνισμού.

Πόσο μπορεί να αντέξει ένας θεσμός που δηλώνει απολιτίκ όταν ένα κράτος, εν μέσω πολέμου και διεθνούς πίεσης, φέρεται να χρησιμοποιεί τη σκηνή του ως πεδίο δημόσιας διπλωματίας; Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό δημοσίευμα των «New York Times», η κυβέρνηση Νετανιάχου αντιμετώπιζε –εδώ και μια δεκαετία περίπου– τον διαγωνισμό τραγουδιού ως εργαλείο «ήπιας ισχύος» («soft power»), ρίχνοντας μπόλικο χρήμα και αφιερώνοντας πολύ χρόνο σε παρασκηνιακές επαφές με ευρωπαϊκούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, προκειμένου να ενισχύσει τις υποψηφιότητες του Ισραήλ.

Μετά τη Γάζα, οι κινήσεις αυτές έγιναν ακόμα πιο έντονες και ενδελεχείς, με αποκορύφωμα την περσινή ψηφοφορία κατά την οποία παραλίγο να καταλήξει στην κορυφή το τραγούδι του Ισραήλ (τελικά τερμάτισε δεύτερο), γεγονός που θα σήμαινε ότι ο φετινός τελικός θα έπρεπε να διεξαχθεί στο Τελ Αβίβ.

Πάλι καλά να λέμε δηλαδή… «Για την ισραηλινή κυβέρνηση, η Eurovision έγινε κάτι περισσότερο από ένα πανηγύρι λαμπερών κοστουμιών, γκέι περηφάνιας και πυροτεχνικών εφέ», σημειώνεται στην έρευνα των «ΝΥ Times». «Μέσω της ισχυρής παρουσίας των ερμηνευτών του στον διαγωνισμό, έγινε μια ευκαιρία να αναβαθμίσει τη φθίνουσα υπόληψη της χώρας και να κερδίσει διεθνή υποστήριξη». Η έρευνα των Times απέδειξε ότι η ισραηλινή πλευρά είχε επενδύσει σημαντικά ποσά σε προώθηση γύρω από τη Eurovision.

Για τον διαγωνισμό του 2024 στο Μάλμε, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η εφημερίδα, η ισραηλινή κυβέρνηση δαπάνησε περισσότερα από 800.000 δολάρια σε διαφήμιση σχετική με τη Eurovision.

Μέρος αυτών των χρημάτων, σύμφωνα με την έρευνα, προερχόταν από το υπουργείο Εξωτερικών, ενώ αναφέρεται και κονδύλι από το γραφείο "hasbara" του πρωθυπουργού, όρος που χρησιμοποιείται συχνά για την εξωτερική επικοινωνία και προβολή του Ισραήλ. Η Eurovision ήταν πάντα πολιτική, ακόμη και όταν προσποιούνταν ότι δεν είναι.

Η σειρά εμφάνισης, οι γειτονικές ψήφοι, οι διασπορές τους, οι εθνικές αφηγήσεις, οι σημαίες, η συμμετοχή χωρών εκτός αυτού που ορίζουμε γεωγραφικά ως Ευρώπη, οι αποκλεισμοί και οι επιστροφές ανήκαν διαχρονικά στο παρασκήνιο του διαγωνισμού.

Η διαφορά σήμερα είναι ότι αυτό το παρασκήνιο δεν μένει πια πίσω από τη σκηνή.

Βγαίνει στο φως, οργανώνεται, καταγράφεται, μετριέται, αγοράζει διαφημίσεις, συνομιλεί με πρεσβείες, πιέζει τηλεοπτικούς φορείς και μπορεί να μετατρέψει την ψήφο του κοινού σε μήνυμα πολιτικής νομιμοποίησης.

Για το Ισραήλ, σύμφωνα με την έρευνα των Times, η Eurovision έγινε ένας σπάνιος διεθνής χώρος όπου η χώρα μπορούσε να εμφανιστεί όχι μέσα από εικόνες πολέμου, αλλά μέσα από τη γλώσσα της ποπ, της συγκίνησης και της τηλεοπτικής συμπάθειας.

Μια υψηλή θέση στην κατάταξη μπορούσε να παρουσιαστεί ως απόδειξη ότι, παρά τη διεθνή κριτική και τις διαδηλώσεις, ένα μεγάλο κομμάτι του ευρωπαϊκού κοινού εξακολουθούσε να στηρίζει ή να αγκαλιάζει την ισραηλινή συμμετοχή.

Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα. Η Eurovision δεν είναι απλώς ένα τραγούδι τριών λεπτών.

Είναι διεθνής ορατότητα, σύμβολα, σημαίες, εικόνες, συναισθηματικές αφηγήσεις και ένα τεράστιο τηλεοπτικό σύστημα που μπορεί να μετατρέψει τη συμπάθεια της ποπ κουλτούρας σε πολιτικό μήνυμα.

Σε έναν κόσμο όπου οι πόλεμοι διεξάγονται και μέσα από εικόνες, η Eurovision δεν είναι ουδέτερο έδαφος.

Για «κατάληψη της Eurovision από το Ισραήλ» κάνει λόγο και ο Στέφαν Γιον Χάφσταϊν, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ισλανδίας, μίας από τις πέντε χώρες (οι άλλες είναι η Ισπανία, η Ιρλανδία, η Ολλανδία και η Σλοβενία) που μποϊκοτάρουν φέτος τον διαγωνισμό, διασώζοντας κάτι από τη χαμένη υπόληψη της «πολιτισμένης» Ευρώπης..."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους