Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ. Οι αφανείς ήρωες που δεν σώζουν μόνο ζωές... Ως γιατρός, έχω ζήσει αμέτρητες στιγμές μέσα στα νοσοκομεία.

Έχω δει τον αγώνα της επιστήμης.

Έχω δει την αγωνία του ασθενή.

Έχω δει το δάκρυ των συγγενών.

Αλλά πάνω απ’ όλα, έχω δει τον νοσηλευτή και τη νοσηλεύτρια.

Αυτούς τους αφανείς ήρωες που στέκονται δίπλα στον άνθρωπο όταν όλοι οι άλλοι φεύγουν.

Και ίσως γι’ αυτό μπορώ να το πω με βεβαιότητα: ο νοσηλευτής είναι πολλές φορές ο πιο κοντινός άνθρωπος στην ψυχή του ασθενή.

Είναι εκείνος που θα κρατήσει το χέρι του πονεμένου μέσα στη νύχτα.

Εκείνος που θα σκουπίσει ένα δάκρυ.

Εκείνος που θα ακούσει έναν τελευταίο φόβο, μια τελευταία προσευχή, έναν τελευταίο αναστεναγμό.

Ο γιατρός θα δώσει τη θεραπεία.

Ο νοσηλευτής όμως θα δώσει πολλές φορές κουράγιο για να αντέξει ο άνθρωπος τη θεραπεία.

Και αυτό δεν μετριέται με χρήματα.

Μετριέται με ψυχή.

Η σύζυγός μου είναι νοσηλεύτρια.

Γι’ αυτό γνωρίζω ακόμη πιο βαθιά τι σημαίνει αυτή η αποστολή.

Γνωρίζω τις ατέλειωτες εφημερίες.

Την εξάντληση.

Την αγωνία.

Την επιστροφή στο σπίτι μετά από αμέτρητες ώρες ορθοστασίας και ψυχικού πόνου.

Κι όμως… την επόμενη μέρα ξανά από την αρχή.

Σήμερα υπάρχουν νοσηλευτές και νοσηλεύτριες που καλούνται να φροντίσουν μόνοι τους 30 και 40 ασθενείς.

Να τρέχουν ασταμάτητα σε υποστελεχωμένα νοσοκομεία.

Να παλεύουν με την κούραση, την έλλειψη προσωπικού, τις ελλείψεις υλικών, την ψυχική εξουθένωση.

Και παρ’ όλα αυτά… συνεχίζουν να προσφέρουν το καλύτερο που έχουν: την καρδιά τους.

Πολλές φορές στερούν χρόνο από τα παιδιά τους.

Από τον σύζυγο ή τη σύζυγό τους.

Από την ίδια τους τη ζωή.

Και όμως, όταν ακουστεί το κουδούνι ενός ασθενή, τρέχουν.

Γιατί μέσα τους δεν λειτουργεί μόνο το καθήκον.

Λειτουργεί η αγάπη.

Η νοσηλευτική μοιάζει με το έργο των μεγάλων αγίων της προσφοράς και της φιλανθρωπίας.

Με μορφές όπως η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανακούφιση του πόνου και στην υπηρεσία του ανθρώπου.

Γιατί τελικά, ο άνθρωπος που υπηρετεί τον πάσχοντα άνθρωπο… υπηρετεί τον ίδιο τον Χριστό.

Ο νοσηλευτής βρίσκεται πολλές φορές δίπλα στον άνθρωπο στο “παραπέντε” της ζωής.

Και εκεί, σε εκείνη τη λεπτή γραμμή μεταξύ γης και ουρανού, μπορεί να χαρίσει κάτι ανεκτίμητο: μια λέξη παρηγοριάς, μια αγκαλιά ανθρωπιάς, μια σπίθα ελπίδας.

Ίσως γι’ αυτό η νοσηλευτική δεν οδηγεί μόνο στην προσφορά.

Οδηγεί και στη σωτηρία της ψυχής.

Σε μια εποχή σκληρότητας, αδιαφορίας και αποξένωσης, οι νοσηλευτές μας θυμίζουν ότι ο άνθρωπος σώζεται ακόμη μέσα από την αγάπη.

Γι’ αυτό η κοινωνία δεν αρκεί να τους χειροκροτεί μία ημέρα τον χρόνο.

Οφείλει να τους προστατεύσει.

Να τους στηρίξει.

Να τους δώσει ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.

Να αναγνωρίσει έμπρακτα την τεράστια προσφορά τους.

Να αποκαταστήσει ηθικά, κοινωνικά και οικονομικά αυτούς που κρατούν όρθιο το σύστημα υγείας με αυταπάρνηση.

Γιατί πίσω από κάθε νοσοκομείο που λειτουργεί… υπάρχει ένας εξαντλημένος αλλά φωτεινός νοσηλευτής.

Μια νοσηλεύτρια που συνεχίζει να χαμογελά ενώ μέσα της έχει κουραστεί.

Σήμερα, λοιπόν, δεν τιμούμε απλώς ένα επάγγελμα.

Τιμούμε ανθρώπους που κάνουν τον πόνο πιο υποφερτό.

Ανθρώπους που γίνονται άγγελοι δίπλα στο κρεβάτι του ασθενή.

Χρόνια πολλά σε όλους τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες της Πατρίδας μας. Ο Θεός να τους δίνει δύναμη, υγεία και φώτιση.

Και η κοινωνία να σταθεί επιτέλους αντάξια της θυσίας τους. #Νοσηλευτές #Νοσηλεύτριες #Λειτούργημα #Νοσοκομεία #ΕΣΥ #ΕλληνικόςΠαλμός #ΠαγκόσμιαΗμέραΝοσηλευτών #ΉρωεςΤηςΥγείας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους