Ανακούφιση, όχι χαρά. Νομίζω κανένας Παναιτωλικός δεν χαίρεται με τον τρόπο που ήρθε η παραμονή φέτος. Μια χρονιά τραγική που δεν υπάρχει κάτι να θυμάσαι πέρα από την συσπείρωση που έδειξε ο κόσμος...
Ανακούφιση, όχι χαρά. Νομίζω κανένας Παναιτωλικός δεν χαίρεται με τον τρόπο που ήρθε η παραμονή φέτος.
Μια χρονιά τραγική που δεν υπάρχει κάτι να θυμάσαι πέρα από την συσπείρωση που έδειξε ο κόσμος του Αγρινίου στην επέτειο των 100 χρόνων.
Όπως έκανε και πριν δύο χρόνια όταν ο Παναιτωλικός ήταν από τα μεγάλα φαβορί για υποβιβασμό.
Στο διά ταύτα.
Ας βγουν οι υπεύθυνοι της διοίκησης να θέσουν ξεκάθαρο στόχο για την νέα χρονιά.
Όχι λόγια του αέρα.
Στόχους και αντίστοιχα έργα.
Από εκεί ξεκινάνε όλα.
Τα υπόλοιπα θα τα συζητάμε και μέσα στο καλοκαίρι. Υ.Γ: Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν συνοπαδοί μας που υποστηρίζουν την παραμονή του Αναστασίου.
Από το +9 μας έβγαλε την ψυχή.
Αντί να κυνηγάμε τον Ατρόμητο για την πρώτη θέση, βγάλαμε κομπιουτεράκια στα τελευταία ματς.
Για να είμαι ακριβοδίκαιος βέβαια έκανε σχετικά μέτρια προς καλή πορεία στο κανονικό πρωτάθλημα δεδομένης της συνθήκης που ήμασταν.
Θέλει αναβάθμιση στο κομμάτι του προπονητή η ομάδα μας. Υ.Γ: Η χρονιά δεν τελείωσε. Έχουμε ακόμα τον στόχο της ανόδου στο Πόλο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους