Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ : Ήθελαν να «κόψουν» τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς. Δεν τόλμησαν.

Είδαμε όλοι μια ανοιχτή σύγκρουση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας.

Για πρώτη φορά, μια ευρωπαϊκή θεσμική αρχή κοιτά κατάματα το ελληνικό πολιτικό καθεστώς και του λέει: «Δεν σας εμπιστευόμαστε». Και ξέρετε γιατί; Γιατί η δυσοσμία της διαφθοράς έχει περάσει πλέον τα σύνορα της χώρας. ΟΠΕΚΕΠΕ. Ταμείο Ανάκαμψης. 717. Κονδύλια Covid.

Δημόσιες συμβάσεις.

Ευρωπαϊκά χρήματα.

Δίκτυα εξουσίας. Κυκλώματα.

Και μια κυβέρνηση που δείχνει να φοβάται περισσότερο τους εισαγγελείς παρά την ίδια την αλήθεια. Η Λάουρα Κοβέσι και το Κολέγιο των Ευρωπαίων Εισαγγελέων ζήτησαν ξεκάθαρα πενταετή ανανέωση της θητείας των Ελλήνων Ευρωπαίων Εισαγγελέων.

Όχι για τυπικούς λόγους.

Αλλά για λόγους ανεξαρτησίας.

Για να μην μπορεί καμία κυβέρνηση να κρατά από τον λαιμό όσους ερευνούν υποθέσεις διαφθοράς.

Και τι έκανε η Ελλάδα; Έδωσε δύο χρόνια.

Όχι πέντε. Δύο.

Μια “κουτσουρεμένη” ανανέωση.

Μια συμβιβαστική λύση.

Ένα πολιτικό μήνυμα προς την Ευρώπη.

Σαν να λέει: «Θα σας ανεχτούμε… αλλά μέχρι εκεί που μας συμφέρει». Και εδώ αρχίζουν τα μεγάλα ερωτήματα.

Ποιος φοβάται την πενταετή θητεία; Ποιος ήθελε να υπάρχει χρονικός έλεγχος πάνω στους εισαγγελείς; Ποιος δεν ήθελε ανεξάρτητες έρευνες με θεσμική συνέχεια; Και κυρίως… Γιατί τόσο τρομοκρατείται και ταράζεται η κυβέρνηση ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ που επέλεξε να συγκρουστεί μετωπικά με την ίδια την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Γιατί αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ψάχνει μικροϋποθέσεις.

Ψάχνει ευρωπαϊκό χρήμα.

Και όπου υπάρχει ευρωπαϊκό χρήμα… υπάρχει πανικός.

Ακούστε κάτι πολύ προσεκτικά. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν λειτουργεί όπως η ελληνική άθλια πραγματικότητα που έχουμε συνηθίσει.

Δεν σηκώνει τηλέφωνα.

Δεν διαβάζει non paper.

Δεν φοβάται τηλεοπτικά πάνελ.

Δεν ελέγχεται από κομματικούς μηχανισμούς.

Και αυτό είναι που τρομάζει το Μαξίμου.

Ότι για πρώτη φορά υπάρχει ένας μηχανισμός που μπορεί να φτάσει μέχρι τέλους.

Γι’ αυτό βλέπετε τέτοια νευρικότητα.

Γι’ αυτό βλέπετε επιθέσεις.

Γι’ αυτό βλέπετε διαρροές.

Γι’ αυτό βλέπετε θεσμικά παιχνίδια.

Γιατί οι δικογραφίες πλησιάζουν.

Και όσο πλησιάζουν… τόσο το πολιτικό σύστημα θα μοιάζει με πολιορκημένο φρούριο.

Το πιο σοβαρό όμως ξέρετε ποιο είναι; Ότι η Ελλάδα του ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ εμφανίζεται πλέον ως η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που αμφισβητεί εμπράκτως τη λειτουργική ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Αυτό δεν είναι απλή πολιτική διαφωνία.

Είναι θεσμικός εκτροχιασμός.

Και η Ευρώπη το βλέπει.

Γι’ αυτό και η πρώτη αντίδραση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ήταν παγωμένη αλλά απολύτως απειλητική: «Θα αναλύσουμε την απόφαση και θα καθορίσουμε τα επόμενα βήματα». Ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη γλώσσα των θεσμών; Ότι η υπόθεση δεν τελείωσε.

Τώρα ανοίγει.

Και ίσως τελικά η πραγματική μάχη να μη δοθεί στην Αθήνα.

Αλλά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Γιατί όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να φοβάται τους εισαγγελείς… τότε ξέρει ήδη ότι το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια της.

Και κάτι τελευταίο.

Το σύστημα πίστεψε ότι με τα «δύο χρόνια» κέρδισε χρόνο. Μπορεί. Αλλά πολλές φορές στην πολιτική… ο χρόνος δεν σώζει. Απλώς φέρνει πιο κοντά την κατάρρευση.@

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους