Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν στιγμές που ως μητέρα δύο παιδιών κοιτάζω αυτόν τον κόσμο και φοβάμαι.

Όχι γιατί η ζωή δεν έχει ομορφιά. Έχει.

Αλλά γιατί συχνά είναι κρυμμένη πίσω από ανθρώπους που επιλέγουν το ψέμα αντί για την αλήθεια, την υποκρισία αντί για την αγάπη, τη σκληρότητα αντί για την κατανόηση.

Και σκέφτομαι αυτά τα 17χρονα κορίτσια που κουράστηκαν τόσο νωρίς.

Που ένιωσαν μόνα μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, εικόνες και δήθεν παρουσίες, χωρίς όμως κάποιον να αφουγκραστεί πραγματικά την ψυχή τους.

Ξέρω πως τα παιδιά μας είναι αδύνατον να μη πληγωθούν μεγαλώνοντας.

Αυτό που εύχομαι όμως είναι να μάθουν να μην χάνονται μες την πληγή.

Πως ακόμη κι όταν νιώθεις ότι βυθίζεσαι, υπάρχει πάντα τρόπος να αναδυθείς ξανά προς το φως.

Γιατί ακόμη και στο πιο σκοτεινό δωμάτιο, πάντα κάπου υπάρχει μια χαραμάδα φωτός και στο χέρι μας είναι αν θα την αφήσουμε να μεγαλώσει μέσα μας ή θα χαθούμε στο σκοτάδι.

Στα παιδιά μου, αλλά και σε όποιον διαβάσει αυτές τις λέξεις, θέλω να πω μόνο αυτό: η ζωή δεν μας χαρίστηκε τυχαία.

Να επιλέγετε ανθρώπους αληθινούς.

Ανθρώπους που δεν σας μικραίνουν, δεν σας προδίδουν, δεν σας κάνουν να αμφιβάλλετε για την αξία σας.

Ανθρώπους που εκπέμπουν φως.

Γιατί όταν βρίσκεις το φως -ακόμη κι αν είναι λίγο -μπορεί σιγά σιγά να φωτίσει ολόκληρη τη ζωή σου. #realpeople #lies #truthandnothingbut

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους