Ο Μάρκο Νίκολιτς, σε μια ονειρεμένη πρώτη σεζόν στην τεχνική ηγεσία της «Ένωσης» έχει αναμφίβολα το μεγαλύτερο μερίδιο σε ένα από τα πιο ξεχωριστά πρωταθλήματα στην ιστορία της ΑΕΚ, δικαιώνοντας...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Μάρκο Νίκολιτς, σε μια ονειρεμένη πρώτη σεζόν στην τεχνική ηγεσία της «Ένωσης» έχει αναμφίβολα το μεγαλύτερο μερίδιο σε ένα από τα πιο ξεχωριστά πρωταθλήματα στην ιστορία της ΑΕΚ, δικαιώνοντας απόλυτα τον διευθυντή ποδοσφαίρου Χαβιέρ Ριμπάλτα για την επιλογή του να τον θεωρήσει τον καταλληλότερο, πραγματιστή διάδοχο του πολύ πιο συναισθηματικού, με μεγάλα ύψη και αντίστοιχα βάθη, Ματίας Αλμέϊδα.

Ο 46χρονος Σέρβος προπονητής είχε εξαρχής πολύ δύσκολο έργο, γιατί παρέλαβε «καμμένη γη» και έπρεπε να οικοδομήσει με πολλά καινούρια υλικά μια νέα ομάδα που είχε ήδη από την καλοκαιρινή προετοιμασία την υποχρέωση να περάσει τρεις προκριματικούς γύρους (έναν εκ των οποίων απέναντι σε ισχυρό αντίπαλο) προκειμένου να αγωνιστεί στη League Phase του Κόνφερενς Λιγκ.

Παρά τη μη πειστικότητα των εμφανίσεων και τις δύσκολες προκρίσεις απέναντι σε Χάποελ Μπερ Σεβά και Άρη Λεμεσού, η ΑΕΚ είχε εξαιρετική εικόνα στον πολύ κρίσιμο εντός έδρας επαναληπτικό απέναντι στην Άντερλεχτ, πετυχαίνοντας τον στόχο της και ζεσταίνοντας τον κόσμο της.

Από την πρώτη στιγμή έγινε φανερό ότι ο Νίκολιτς έχει μεν τακτικές σταθερές (έλεγχος του παιχνιδιού σε πιο κεντρικές θέσεις με εσωτερικούς μέσους-δημιουργούς «θυσιάζοντας» την παρουσία καθαρόαιμων εξτρέμ), αλλά είναι πολύ προσαρμοστικός σε διατάξεις.

Έτσι, όταν αντιλήφθηκε από νωρίς ότι ο αγαπημένος του «ρόμβος» δεν προσφέρει το απαιτούμενο μεσοεπιθετικό πλάτος και, παράλληλα, εκθέτει τα πλάγια μπακ στις διαγώνιες πάσες των αντιπάλων, άλλαξε τον σχηματισμό, προκειμένου να ταιριάξει καλύτερα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ρόστερ.

Όπως είχαμε, εξάλλου, επισημάνει από το σχετικό κείμενό μας τον Ιούνιο του 2025, με το οποίο είχαμε παρουσιάσει αναλυτικά τις προηγούμενες δουλειές του, «Ένα άλλο χαρακτηριστικό του Σέρβου τεχνικού είναι ότι δεν βιάζεται να κάνει αλλαγές στην τακτική των ομάδων του, εισάγοντας σταδιακά τη φιλοσοφία του στους ποδοσφαιριστές, χωρίς να είναι «κολλημένος» με κάποια συγκεκριμένη διάταξη (έχει πειραματιστεί και με τριάδα στην άμυνα, και με διάφορες παραλλαγές τετράδας, όπως 4-2-3-1, 4-3-3, 4-4-2 ρόμβο)». Στο πρώτο μισό της σεζόν, η ΑΕΚ, χωρίς να θέλξει με την αγωνιστική της εικόνα και την μεσοεπιθετική της αποτελεσματικότητα, βρισκόταν εντός στόχων, αν και οι δύο back to back, εύκολες ήττες από τους έτερους διεκδικητές-φαβορί στη «μάχη» του τίτλου υπήρξαν καμπανάκια ότι πρέπει να υπάρξει σημαντική αναβάθμιση στην κορυφή της επίθεσης που θα βελτίωνε το κάκιστο ποσοστό της «Ένωσης» στις κερδισμένες μονομαχίες, και θα απελευθέρωνε τον Λούκα Γιόβιτς από τις «χαμαλοδουλειές». Η προσθήκη του Μπαρνάμπας Βάργκα στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο αποδείχθηκε η ιδανική επιλογή, με τον Ούγγρο σέντερ φορ να εκτελεί υποδειγματικά τη «βρόμικη» δουλειά κερδίζοντας διαρκώς εναέριες μονομαχίες χάρη στην απαράμιλλη ικανότητά του στο ψηλό παιχνίδι, κάτι που επέτρεπε στην «Ένωση» να απειλεί πλέον πιο πολυδιάστατα (σέντρες, στημένες φάσεις, συνεργασίες στο μικρό χώρο με τον Γιόβιτς, εκμετάλλευση της εκρηκτικότητας των Κοϊτά και Ζίνι στο χώρο) και, ακόμα πιο σημαντικό, να παραμένει ψηλότερα στο γήπεδο και να μην επιτρέπει στον αντίπαλο να φτάσει στα καρέ της (όπως συνέβαινε στο πρώτο μισό της σεζόν και χρειάστηκαν εκπληκτικές εμφανίσεις του Στρακόσια για να αποσοβούνται οι ευκαιρίες). Η τεράστια επιτυχία του Νίκολιτς ήδη από την πρώτη του χρονιά στο τιμόνι της «Ένωσης» δεν σχετίζεται μόνο με τον αδιαμφισβήτητα εντυπωσιακό τελικό απολογισμό (κατάκτηση πρωταθλήματος ως αουτσάιντερ, εξαιρετική ευρωπαϊκή πορεία μέχρι τα προημιτελικά του Κόνφερενς Λιγκ). Πάνω απ’ όλα, προκύπτει από το γεγονός ότι βελτίωνε διαρκώς την αγωνιστική εικόνα της ομάδας προετοιμάζοντάς την για τις διαφορετικές απαιτήσεις κάθε αναμέτρησης και εμφανίζοντας στο προσκήνιο –σταθερά ή κατά διαστήματα- πολλούς άξιους συμπρωταγωνιστές (Ρότα, Ρέλβας, Μαρίν, Μάνταλος, Κοϊτά, Ζίνι, Περέϊρα, Γιόβιτς, Βάργκα κ.λπ.) δίπλα στον αδιαφιλονίκητο (για ακόμα μια σεζόν) MVP, τον πανταχού παρόντα Oρμπελίν Πινέδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους