Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα ήταν μια υπερ-πλήρης μέρα. Το πρωί έκανα συνέντευξη με έναν μουσικό εκτός κέντρου Αθήνας.

Θα μας διαβάσετε στο κυριακάτικο Documento.

Γύρισα το μεσημέρι σπίτι μου, ίσα που πρόλαβα να φάω κάτι, διότι μετά είχαμε ραντεβού με τον Manos Karatzogiannis στο σπίτι της Mariza Koch.

Οι δυο τους θα συνεργαστούν σε κάτι πολύ όμορφο μέσα στον Ιούλιο. Τη Μαρίζα που είχα να τη δω πριν κάνει το χειρουργείο ύστερα από το ατύχημα που είχε, τη βρήκα απίστευτα καλά! Ακούσαμε τις τελευταίες μελοποιήσεις της στον Καβάφη, τον Σολωμό και τον Σεφέρη.

Ελληνικοί μουσικοί δρόμοι και μία ερμηνεία σαν να έρχεται από αρχαίο μαντείο! Ο Μάνος που ήθελε εδώ και πολλά χρόνια να τη γνωρίσει και που τώρα θα συνεργαστούν κιόλας, έπεσε στην αγκαλιά της και μόνο που δεν έκλαιγε από χαρά.

Αμέσως μετά, όμως, ο Μάνος μου χάρισε ένα απ' τα πιο ενδιαφέροντα βράδια μου στη σχολή, όπου διδάσκει υποκριτική.

Θα πήγαινα να μιλήσω στα παιδιά για μια ώρα μάξιμουμ, καθότι ήμουν πολύ κουρασμένος, αλλά όλη η κούραση έφυγε και τελικά έμεινα με τους σπουδαστές σχεδόν για ένα τρίωρο χωρίς διάλειμμα, απαντώντας στις πολλές ερωτήσεις τους, όπως κι εκείνοι απαντούσαν στις δικές μου.

Πόσο τα χάρηκα αυτά τα παιδιά, που είναι όλο σκέψη, όνειρα, επιθυμίες και φιλομάθεια, δεν λέγεται! Και του Μάνου, πάντως, εκτίμησα ακόμη μία πτυχή του, αυτήν της διδασκαλίας.

Το «έχει» και με το παραπάνω! Τον θαύμασα! Τόσο όμορφα περάσαμε στη σχολή με τα παιδιά, ώστε μετά με έπιασε ο διευθυντής τους, ο Μιχάλης Καλαμπόκης (άλλος ένας εργάτης του θεάτρου) και μου έριξε την ιδέα να κάνω κάποια workshops στη σχολή για κινηματογράφο, μουσική και σενάριο.

Μακάρι, είναι μία υπέροχη ασχολία - το βλέπω και από τον Φλέουρα που διδάσκει στη Βεάκη και όποτε βρισκόμαστε μετά από μάθημα του είναι πάντα μέσα στο κέφι, περισσότερο κι απ' όταν παίζει σε θέατρο ή τηλεόραση. Καλά περάσαμε και σήμερα, για να δούμε τι θα μας ξημερώσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους