Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔴 Η αναπηρία δεν θέλει Χωριά - Γκέτο και ας είναι και πολυτελειας. Θέλει ΖΩΗ, Δικαιώματα και Ορατότητα ΜΕΣΑ στην Κοινωνία. ​Από προχθές έχω λάβει πολλά μηνύματα από ανθρώπους που με ρωτούν γιατί δεν τοποθετούμαι Δημόσια για το θέμα που έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες. 👉Δεν θα μιλήσω ως πρόεδρος των Μαχητές ΑμεΑ Περάματος , αλλά θα τοποθετηθώ ως Μητέρα του Παναγιώτη, ενός παιδιού με αναπηρία που δεν μιλάει και κλείνοντας πλέον 8 χρόνια ενεργής παρουσίας στην αναπηρική κοινότητα, θα μιλήσω με κάθε ειλικρίνεια και με σεβασμό προς όλους. 👉​Για μένα, η αναπηρία μοιάζει με μια Λερναία Ύδρα με Αμέτρητα Κεφάλια.

Κάθε χρόνο με τον γιο μου ανεβαίνουμε νέο level.

Νέες συνθήκες, νέες ανάγκες, όλα διαφορετικά.

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, η δική μου αντίληψη άλλαξε ριζικά όταν άρχισα να μιλάω με ενήλικες ανάπηρους.

Εκεί συνειδητοποίησα ότι αυτό που βιώνουμε εμείς ως γονείς με αυτό που βιώνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι με αναπηρία το βλέπουμε από τελείως διαφορετική σκοπιά.

Μιλώντας μαζί τους, έχασα τα «ροζ γυαλιά» μου.

Έμαθα, όμως, το πιο σημαντικό μάθημα: ​Η αναπηρία δεν μας αγιοποιεί.

Δεν μας φέρνει φωτοστέφανο στο κεφάλι.

Ό,τι είσαι και ό,τι έχεις μέσα σου, αυτό απλώς πολλαπλασιάζεται.

Αν είσαι καλός θα γίνεις καλύτερος, αν είσαι κακός θα γίνεις χειρότερος.

Οπότε όλα άρχισα να τα βλέπω έτσι οπως ακριβώς είναι και οχι όπως φαίνονται. ​Όταν, λοιπόν, βλέπω έναν Ευρωβουλευτή τον κύριο Αυτιά στην συγκεκριμένη περίπτωση, να πηγαίνει στην Ε.Ε. και να ζητάει χρηματοδότηση για «χωριά ΑμεΑ», παραβιάζοντας ευθέως τις Διεθνείς Συμβάσεις του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, και μετά να δικαιολογείται δημόσια λέγοντας «έγινε παρεξήγηση, εγώ έπρεπε να ΒΡΩ ΛΕΦΤΑ», με Φιλανθρωπια και Ανθρωπιά προς τους γονείς των ΑμεΑ εξοργίζομαι.

Εκπροσωπείς τη χώρα μας🇬🇷 και πας να βρεις κονδύλια για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα χωρίς καν να έχεις μελετήσει τα βασικά; Πας να βρεις λεφτά για κάτι που δεν ξέρεις; 🙏​Καταλαβαίνω απόλυτα την αγωνία των γονιών για το «τι θα απογίνουν τα παιδιά μας όταν φύγουμε από τη ζωή». Είναι ο μεγαλύτερος, ο πιο βουβός μας φόβος.

Όμως, προσωπικά, επέλεξα να βγάλω αυτή την αγωνία από το κεφάλι μου.

Όχι γιατί είμαι ανεύθυνη.

Αλλά γιατί θέλω να αγωνίζομαι για το ΤΩΡΑ του παιδιού μου.

Θέλω να έχω ένα παιδί ευτυχισμένο και χαρούμενο σήμερα.

Και για να είναι ο Παναγιώτης έτσι, πρέπει να είμαι κι εγώ όρθια. 👉​Με απασχολεί ο βρεφονηπιακός σταθμός, το νηπιαγωγείο του, το σχολείο του, οι θεραπείες του, η προσβασιμότητα στους δρόμους, το δικαίωμα στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία, στα επιδόματά τους, στην αξιοπρέπειά τους. ​Όταν θέλεις να κάνεις κάτι για αυτή την κοινότητα, οφείλεις να ρωτήσεις τους ίδιους τους ανάπηρους.

Να μιλήσεις, να ακούσεις, να μάθεις.

Γιατί η βασική αρχή του κοινότητας είναι μία: «Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς»!!! ​Γι' αυτό και τώρα λεω: Όχι, τα «χωριά ΑμεΑ» δεν μου αρέσουν καθόλου.

Δεν θέλω σύγχρονες «Σπιναλόγκες» και χρυσά κλουβιά απομόνωσης. ​👌Τι θα πρότεινα εγώ αντί για απομονωμένα «χωριά»; ✔️​Γενναία επένδυση σε όλο το Εκπαιδευτικό Σύστημα.

Ναι σε όλο . Ξεκινώντας από τον βρεφονηπιακό σταθμό: Θέλουμε πραγματική συμπερίληψη στην πράξη, από την πιο τρυφερή ηλικία.

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν μαζί, από την κούνια τους, η αποδοχή της διαφορετικότητας γίνεται αυτονόητη.

Δεν χρειάζεται να τους τη διδάξει κανείς· τη βιώνουν.

Τα παιδιά με αναπηρία είναι πραγματικές «βόμβες ενσυναισθησης» για τα νευροτυπικά παιδιά.

Με αυτόν τον τρόπο, χτίζοντας κοινές αναμνήσεις και σχέσεις ζωής από μωρά, εξαλείφουμε στη ρίζα της και τη βία των ανθρώπων, που έχει καταντήσει η μάστιγα της εποχής μας.

Δεν πρέπει να διαχωριζόμαστε.

Η συνύπαρξη κάνει καλό σε όλους μας. ✔️​Συνύπαρξη στις σχολικές τάξεις: Το δικό μου όραμα είναι σε κάθε σχολική τάξη να υπάρχουν 15 νευροτυπικά παιδιά και 5 παιδιά με διαφορετικές αναπηρίες, όπου το καθένα από αυτά τα 5 παιδιά θα έχει τη δική του, προσωπική παράλληλη στήριξη.

Τα ειδικά σχολεία πρέπει να λειτουργούν μέσα στον χώρο των τυπικών σχολείων, για τα παιδιά εκείνα που χρειάζονται έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο υποστήριξης (όπως στον βαρύ αυτισμό ή αλλιώς αυτισμό τύπου 3;για να λέμε και σωστα τις λέξεις ). 🛑​Σήμερα έχουμε ένα σύστημα στρεβλό: παιδιά που θα μπορούσαν κάλλιστα να ενταχθούν, «πετιούνται» σε ένα ειδικό σχολείο λαμβάνοντας τη μικρότερη δυνατή εκπαίδευση, ενώ την ίδια στιγμή παιδιά με πιο βαριές αναπηρίες καταλήγουν κλειδωμένα στα σπίτια τους γιατί δεν υπάρχει καμία εξειδίκευση και καμιά κατάλληλη υποδομή για αυτα.

Οι γονείς τους αφήνονται στο έλεος του Θεού, χωρίς καμία απολύτως βοήθεια, ούτε ψυχολογική, ούτε οικονομική αφού είναι αδύνατον να εργαστούν. ✔️​Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ) 4 διαφορετικών κατηγοριών: Για να μπορούν να καλυφθούν όλες οι αναπηρίες, από τις πιο ήπιες έως τις πιο βαριές και πολλαπλές και όχι μόνο τα λειτουργικά άτομα που τυχαίνει να προέρχονται από εύπορες οικογένειες.

Το σύστημα πρέπει να μπορεί να καλύψει κάθε παιδί με βάση τις ανάγκες του. ​Ψυχολογική και Οικονομική υποστήριξη των γονέων: Για να πάψει ο γονιός να είναι ο εξουθενωμένος, απλήρωτος και ισόβιος «φύλακας» και να αποκτήσει τη στήριξη που χρειάζεται για να κρατήσει την οικογένειά του όρθια. ✔️​Καθολική εφαρμογή του Προσωπικού Βοηθού: Για να αποκτήσει το άτομο πραγματική αυτονομία μέσα στην κοινότητα. ​Εν έτει 2026, η κοινωνία ακόμα δεν έχει τη σωστή ενημέρωση για την αναπηρία.

Και δεν πρόκειται να την αποκτήσει ποτέ, αν κρύψουμε τα παιδιά μας σε «πρότυπα χωριά» μακριά από τον κοινωνικό ιστό. ​Τα παιδιά μας δεν χρειάζονται «προστατευτικούς παράλληλους κόσμους». Χρειάζονται προσβάσιμες πόλεις, δικαιώματα, σωστά σχολεία, ιδιωτικές και δημόσιες πρωτοβουλίες που χτίζουν γέφυρες και, πάνω απ' όλα, τη θέση που δικαιωματικά τους ανήκει ΜΕΣΑ στην κοινωνία. 🙏​Αυτή είναι η δική μου ταπεινή άποψη.

Όταν απαιτώ ενσυναίσθηση από τους άλλους, οφείλω πρώτα εγώ η ίδια να έχω.

Τα παιδιά μας είναι ΑμεΑ.

Και ειδικά για εκείνα τα παιδιά, που δεν μιλούν και για τα οποία συχνά τρομάζουμε περισσότερο, οφείλουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να ακούσουμε με προσοχή τα ΑμεΑ που μιλούν.

Πρέπει να αποδεχτούμε την αναπηρία τους και να λειτουργήσουμε με απόλυτο σεβασμό σε αυτήν, αλλά και στο σύνολο της κοινότητάς τους. ​Και κάτι τελευταίο. 🛑Μέσα από την καθημερινή μου προσπάθεια να χτίσω γέφυρες με την αγορά και τις επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, με το πρόγραμμα ΑμεΑ FRIENDLY που εγώ δημιουργησα, μιλώντας καθημερινά με ανθρώπους από όλη την Ελλάδα, ανακαλύπτω συνεχώς συμπολίτες μας που μέχρι χθες δεν είχαν καμία απολύτως ενημέρωση.

Άνθρωποι που παθαίνουν σοκ όταν ακούνε το πόσοι πραγματικά είμαστε.

Και όμως, με το που ενημερώνονται σωστά, μπαίνουν σε αυτή την προσπάθεια με τεράστια χαρά και απόλυτη συνείδηση. ​Η κοινωνία θέλει να μάθει.

Η κοινωνία πρέπει να μας βλέπει κάθε μερα.

Αρκεί να της δείξουμε τον δρόμο, όχι κρύβοντας τα παιδιά μας, αλλά φέρνοντάς τα στο φως. 🛑Κλείνοντας, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι το κείμενό μου αυτό δεν έχει σκοπό ούτε να έρθει σε αντιπαράθεση με κανέναν, ούτε να μετατρέψει τα σχόλια σε πεδίο μάχης.

Η αναπηρική κοινότητα οφείλει να είναι μια γροθιά.

Είναι μια κοινότητα που δεν πρέπει να τη χωρίζουν χρώματα, κόμματα, προσωπικές πεποιθήσεις ή μικροσυμφέροντα.

Στεκόμαστε ενωμένοι, γιατί ο αγώνας για την αξιοπρέπεια είναι κοινός.

Και ας γίνει πια σαφές: κανένας ευρωβουλευτής, πολιτικός ή θεσμικός παράγοντας δεν έχει το δικαίωμα να καταπατά ή να διαπραγματεύεται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κανενός ανθρώπου πάνω στη γη ! Με εκτίμηση Αριστέα Μιχαλακακου Η μαμά του Παναγιώτη 🩷 ​#ΑμεΑ #Αναπηρία #Συμπερίληψη #Εκπαίδευση #ΣΥΔ #ΔικαιώματαΑμεΑ #ΌχιΣταΓκέτο #ΠροσωπικόςΒοηθός #Ορατότητα #ΣυνήγοροςΤωνΑμεΑ #AmeAFriendly

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους