Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές πρέπει να υπενθυμίζεις σε κάποιους ανθρώπους πως η ηρεμία σου δεν είναι αδυναμία.

Πως το ότι επέλεξες να μη γίνεις σκληρός με αυτούς, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς.

Μπορείς κι εσύ να γίνεις κάθαρμα.

Απλώς έμαθες να ελέγχεις τα σκοτάδια σου, όχι να τα διαφημίζεις.

Δεν φαίνεται πάντα προς τα έξω τι έχεις περάσει.

Δεν κουβαλάς τις πληγές σου σαν παράσημα για να προκαλείς λύπηση.

Αλλά όσα έζησες σε άλλαξαν.

Σε έκαναν πιο προσεκτικό, πιο σιωπηλό, πιο δύσκολο να εντυπωσιαστείς από ψεύτικα λόγια και ψεύτικες προθέσεις.

Και αυτό το καταλαβαίνουν μόνο όσοι σε παρατηρούν πραγματικά όχι όσοι σε πέρασαν για δεδομένο.

Κάποτε έδινες δεύτερες ευκαιρίες από καρδιάς.

Τώρα όχι.

Γιατί έμαθες ότι όταν ένα άτομο πέσει στα μάτια σου, δεν αξίζει να το σηκώσεις ξανά μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι να μείνεις χωρίς την εικόνα που είχες γι’ αυτό.

Μερικοί άνθρωποι ανήκουν ακριβώς εκεί που κατέληξαν: χαμηλά.

Στο σημείο που τους έριξαν οι ίδιες τους οι πράξεις.

Και να θυμάσαι κάτι που αρκετοί ξεχνούν όταν νομίζουν ότι μπορούν να παίξουν μαζί σου: το θαυμαστικό, όταν πέσει… γίνεται τελεία και παύλα.

Κι εγώ, όταν βάλω τελεία σε άνθρωπο, δεν την ξανακάνω πρόταση. Γιατί υπάρχουν λάθη που συγχωρούνται… και υπάρχου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους