Για ονομα του Θεου! Προστατεύστε τα παιδια απο τα ψευτικα σοσιαλ και τις υψηλές προδοκιες! Σταματηστε να επαινείτε παιδια που πετυχαίνουν καθε χρονο στις πανελλήνιες οσα περήφανοι και αν νιωθετε...

Πλήρες Κείμενο:

Για ονομα του Θεου! Προστατεύστε τα παιδια απο τα ψευτικα σοσιαλ και τις υψηλές προδοκιες! Σταματηστε να επαινείτε παιδια που πετυχαίνουν καθε χρονο στις πανελλήνιες οσα περήφανοι και αν νιωθετε! Αυτό δείχνει μια κοινωνία που έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει τα παιδιά όχι σαν ανθρώπους, αλλά σαν «αποτελέσματα». Δύο κορίτσια έφτασαν στο σημείο να πιστεύουν ότι η ζωή τους τελειώνει πριν καν αρχίσει, επειδή φοβήθηκαν ότι δεν θα ανταποκριθούν σε μια εξέταση.

Και το πιο τρομακτικό δεν είναι μόνο οι Πανελλήνιες.

Είναι ότι ένα παιδί γράφει: «Εδώ και τρία χρόνια είμαι σε κατάθλιψη» και κανείς δεν κατάλαβε πόσο βαθιά είχε βυθιστεί. Οι Πανελλήνιες έγιναν το τελευταίο βάρος πάνω σε ήδη εξαντλημένες ψυχές: • πίεση • σύγκριση • φόβος αποτυχίας • social media που δείχνουν “τέλειες ζωές” • γονείς που συχνά αγωνιούν τόσο πολύ ώστε άθελά τους μεταφέρουν πανικό • ένα σχολείο που μετρά βαθμούς αλλά όχι ψυχική αντοχή.

Και κάπου εκεί, παιδιά 17–18 ετών αρχίζουν να πιστεύουν ότι: «αν δεν πετύχω, δεν αξίζω». Αυτό είναι κοινωνική αποτυχία.

Όχι ατομική. Καμία Πανελλήνια δεν αξίζει μια ανθρώπινη ζωή.

Κανένας βαθμός δεν είναι πιο σημαντικός από ένα παιδί που γυρίζει σπίτι ζωντανό και νιώθει ότι έχει μέλλον, ακόμα κι αν αποτύχει.

Και ίσως πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να λέμε στα παιδιά: «η ζωή σου κρίνεται τώρα». Γιατί δεν κρίνεται στα 17. Στα 17 μόλις αρχίζει. #ηλιουπολη #17χρονες #viral

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους