Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Sir Richard Church (Τσωρτς) και Καποδίστριας (και το πολιτικό επιχείρημα περί "άτακτου" ή "τακτικού στρατού")

----------------------------------------------------------------------- Ο Τσωρτς (1784 -1873) ήταν Βρετανός στρατιωτικός από την Ιρλανδία με πολεμική δράση στη Μεσόγειο.

Το 1810 βρίσκεται στην Ζάκυνθο όπου στρατολογεί Έλληνες για να πολεμήσουν τους Γάλλους του Ναπολέοντα (αντί για Βρετανούς). Στη Ζάκυνθο είχε καταφύγει και ο Κολοκοτρώνης κυνηγένος από τους Οθωμανούς όπως και πολλοί άλλοι οπλαρχηγοί. Ο Τσωρτς αναγνωρίζει τις ικανότητες του Κολοκοτρώνη και τον ορίζει Ταγματάρχη. (Αυτό το ιστορικό γεγονός έχει αποτελέσει και ιστορική προπαγάνδα για το ρόλο των Βρετανών στην Κύπρο). Ο Κολοκοτρώνης αναγνωρίζει ότι "ο Τζούρτζης μας έμαθε την τακτικήν..." . Το 1810 διεξάγεται η μάχη της Λευκάδας μεταξύ Τσωρτς-Κολοκοτρώνη εναντίον των Γάλλων. Οι Γάλλοι κατείχαν Λευκάδα και Κέρκυρα, τότε.

Σε αυτή τη μάχη ο Κολοκοτρώνης είδε στην πράξη πώς οι «τακτικοί» σχηματισμοί των Ελλήνων υπό βρετανική διοίκηση μπορούσαν να νικήσουν έναν ευρωπαϊκό στρατό, τους Γάλλους, εν προκειμένω.

Το ελληνοβρετανικό αυτό τάγμα διαλύθηκε το 1816 με τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων και δε χρησιμοποιήθηκε για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Ο Τσωρτς μεταπήδησε στην υπηρεσία του Βασιλιά Φερδινάνδου της Νάπολης, όπου έμεινε μέχρι το 1827.

Τσωρτς και Καποδίστριας

------------------------------------------------------------------------- Τον Φεβρουάριο του 1827 αποβιβάστηκε στην Ερμιόνη και τον Μάρτιο, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας (είχε προηγηθεί η Πράξις Υποτέλειας του 1825), τον έχρισε Αρχιστράτηγο των κατά Ξηράν Δυνάμεων μετά από συμφωνία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και στόλαρχο τον Κόχραν. Μαζί Κόχραν και Τσωρτς ήταν υπεύθυνοι για τη σφαγή του Ανάλατου, όπου 8000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους.

Ωστόσο σε αντίθεση με τον ναύαρχο Κόχραν, ο Τσωρτς έμεινε και οργάνωσε τη μεταφορά των επιζώντων με πλοία στη Σαλαμίνα από όλους τους σκορπισμένους άνδρες στα παράλια του Φαλήρου . Με την άφιξή του, ο Καποδίστριας τον έστειλε στη Δυτική Στερεά Ελλάδα -γνωρίζοντας ότι ο Αμπερντίν δεν ήθελε να την εγκλείσει στα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους- όπου το 1829 και με τη συμμετοχή του Άστιγξ (Hastings) κατάφερε να κυριεύσει τη Βόνιτσα, το Αιτωλικό και το Μεσολόγγι.

Έτσι, μπόρεσε να ανακτήσει την Ακαρνανία και την Αιτωλία από τους Τούρκους χωρίς να χρειαστεί να έρθει ο ίδιος σε άμεση ρήξη με τους Άγγλους διπλωμάτες . Στη συνέχεια, ο Καποδίστριας ιδρύει τις Χιλιαρχίες ως ενδιάμεσο στάδιο για τον κρατικό στρατό.

Οι οπλαρχηγοί αντέδρασαν γιατί έχαναν τον έλεγχο των ανδρών τους αλλά ο Τσωρτς τους υποστήριξε, θεωρώντας ότι το "άτακτο" σύστημα ήταν πιο ταιριαστό για το ελληνικό κράτος.

Σημειωτέον, ότι αυτό αποτελούσε το αντίθετο πολιτικό επιχείρημα όταν οι Βρετανοί μέσω της κυβέρνησης του Μαυροκορδάτου προσπαθούσαν να ελέγξουν τον "άτακτο" Κολοκοτρώνη*. Τότε, τον Φεβρουάριο του 1829, ο Κυβερνήτης τοποθετεί τον αδερφό του, Αυγουστίνο Καποδίστρια ως "Πληρεξούσιο" στη Στερεά ώστε να υπάρχει κεντρική διοίκηση του στρατού, δρομολογώντας την παραίτηση του Σερ Τσωρτς. Ο Τσωρτς παραιτήθηκε στις 25 Αυγούστου του 1829 κατηγορώντας τον Καποδίστρια ότι "κατέστρεψε την ελευθερία για την οποία πολεμούσαν οι Έλληνες" και ότι "περιφρόνησε τους αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα". Όντας στενά συνδεδεμένος με τον Μαυροκορδάτο και την αγγλική πολιτική, πέρασε στην αντιπολίτευση, της οποίας η έδρα ήταν στην Ύδρα.

Σε αναφορές του στο Foreign Office υποστήριζε ότι η συγκεντρωτική διοίκηση του Κυβερνήτη ήταν πιστό αντίγραφο του τσαρικού αυταρχισμού και προειδοποιούσε ότι αν η Βρετανία στήριζε οικονομικά τον Καποδίστρια, ουσιαστικά θα χρηματοδοτούσε τη δημιουργία ενός ρωσικού ναυστάθμου στο Αιγαίο.

Στις επιστολές του περιέγραφε την αναστολή του συντάγματος της Τροιζήνας ως προδοσία προς τους Έλληνες αγωνιστές και παρουσίαζε τον εαυτό του ως τον προστάτη των "καταπιεσμένων" οπλαρχηγών, οι οποίοι, κατά την άποψή του, είχαν αντικαταστήσει τον οθωμανικό ζυγό με έναν ασφυκτικό ευρωπαϊκό δεσποτισμό(!). Συμπερασματικά

------------------------------------------------------------------------- Ο Τσωρτς εξυπηρετούσε τα βρετανικά συμφέροντα.

Η δρομολόγηση της απόλυσής του (ήταν και Sir) από τον Καποδίστρια θεωρήθηκε ως προσωπική προσβολή από αυτόν.

Δεν έμεινε σε στρατιωτικά θέματα αλλά επηρέαζε την πολιτική (!) της Ελλάδας και σε σχέση με την Ελλάδα.

Πρότεινε τον οικονομικό "στραγγαλισμό" του Καποδίστρια. Επί Όθωνα έλαβε πολλά αξιώματα και πέθανε στην Ελλάδα δημοσία δαπάνη στο Α' Νεκροταφείο. * Αυτό καθαυτό αποτελεί και αίωλο στρατιωτικό επιχείρημα, το οποίο αξιοποιείται πολιτικά. . Στη φωτογραφία ο Τσωρτς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους