Ένα πρόωρο Ρέκβιεμ για τον Εργκίν Αταμάν και μια σειρά αναπάντητων ερωτημάτων εν όψει του αυριανού αγώνα με την Βαλένθια (από τον οποίο δεν περιμένουμε τίποτα) Είναι γεγονός πως σαν σελίδα στηρίξαμε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε μια "κομβική" όπως χαρακτηρίστηκε από τη διοίκηση σεζόν, τα λάθη ήταν πάρα πολλά και σε ένα βαθμό ακατανόητα από έναν προπονητή που και την προσωπικότητα και τις ικανότητες πέραν κάθε αμφιβολίας.

Έχουμε εντοπίσει τρεις άξονες πάνω στους οποίους μπορεί να γίνει μια ΔΙΚΑΙΗ κριτική στον κόουτς: -Η λανθασμένη στελέχωση.

Μας ξεπερνάει η πραγματικότητα σε σχέση με τον Ματίας Λεσόρ.

Είναι πολύ ακραίο να περιμένεις να χρησιμοποιήσεις ως βασικό σέντερ ένα παίκτη που προέρχεται από career-threatening τραυματισμό στην τελική ευθεία της σεζόν χωρίς προετοιμασία και προσαρμογή. Ο Φαρίντ εκτός από ότι είναι ένας βετεράνος, έχει χαρακτηριστικά πολύ κοντινά με τον Ματίας και η συνύπαρξή τους δεν θα έλυνα ποτέ κάτι, ενώ ο Χόλμς από την αρχή της σεζόν δεν γέμιζε το μάτι.

Και όλα αυτά ενώ γνωρίζαμε από τον Ιούλιο αυτό το πρόβλημα.

Παράλληλα το πρόβλημα ήταν και βαθύτερο.

Σε μια σεζόν με τέσσερα παραπάνω ματς ο Παναθηναϊκός στελεχώθηκε σαν να είχαμε 2024.

Το αποτέλεσμα ήταν να είναι στα ματς που θα έκριναν την κατάταξη μείον ένα με δύο παίκτες.

Σχεδόν όλοι οι ανταγωνιστές είχαν ανα πάσα στιγμή 2-3 σέντερ ενώ ο Παναθηναϊκός βρέθηκε πχ στο Βελιγράδι να παίζει χωρίς ψηλό.

Η περσινή σεζόν μοιάζει αρκετά πιο ορθολογική πλέον με τον Αταμάν να ζητάει και τον Τάις και εξαιτίας της απώλειάς του να φημολογείται ότι λύθηκε η συνεργασία με τον Σάνι Μπετσίροβιτς (που είχε μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία του 2024). -Η παράξενη προετοιμασία της ομάδας και η προσέγγιση των ματς.

Πέρα από την ανορθολογική προσέγγιση στην άμυνα που έχει υπεραναλυθεί και κάνει τους αντιπάλους του Παναθηναϊκού να σουτάρουν ελεύθερα τρίποντα κατά βούληση σε κάθε ματς, νιώθουμε ότι ο Αταμάν παραμέλησε την ψυχολογική προετοιμασία και το scouting με αποτέλεσμα ο ΠΑΟ στην πλειοψηφία των ματς να μπαίνει για να τα κλέψει.

Πέρα από 6-7 αγώνες που ήταν κυριαρχικός, στα υπόλοιπα (νίκες και ήττες) η ομάδα μπήκε προσπαθώντας να καταλάβει τι γίνεται στα μισά της πρώτης περιόδου με αποτέλεσμα να κυνηγάει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα μέχρι και το εντός με Βιλερμπάν που έπαιζε σαν να έδινε φιλικό προετοιμασίας και πήρε 37 λεπτά για να καθαρίσει το ματς.

Η ελλιπής προετοιμασία δεν είναι δικαιολογία για τόσο έμπειρη ομάδα.

Φέτος είδαμε λιγότερες συνεργασίες και λιγότερα σουτ μέσα από σκριν σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές του Αταμάν. -Η αλληλεπίδραση προπονητή-ιδιοκτήτη.

Η χημεία μεταξύ τους είναι ικανή για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο.

Η ίδια σιγουριά και αυτοπεποίθηση που έφερε σε ένα πολύ διψασμένο οργανισμό το έβδομο, έφερε μετά από δύο χρόνια έναν οργανισμό μπλαζέ που είχε μέχρι την τελευταία στιγμή την νοοτροπία ότι θα το σηκώσει με το μπάτζετ και τη φανέλα.

Ακόμα και η παρασκηνιακές ήττες που έχει υποστεί στο πολιτικό/διοικητικό επίπεδο της Ευρωλίγκας πηγάζουν από αυτή τη νοοτροπία.

Και μας δίδεται η εντύπωση ότι ο Αταμάν αναλώθηκε υπέρ του δέοντος στο να περάσει στο παρκέ τις γραμμές της ιδιοκτησίας, που δίκαιες να ήταν σε πολλές φάσεις τον αποσπούσαν από την δουλειά του που είναι να προπονεί. -Τα γράφουμε όλα αυτά έχοντας την εντύπωση ότι μιλάμε για τις τελευταίες του μέρες στον πράσινο πάγκο.

Ακόμα και να γίνει το μεγάλο θαύμα και έρθει η κούπα (υπαρκτές αλλά μάλλον μονοψήφιες πλέον πιθανότητες) ο κύκλος του κόουτς δείχνει να κλείνει το προσεχές διάστημα.

Σίγουρα ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να κάνει ξανά τον Παναθηναϊκό μεγάλη ομάδα, αλλά με ανεξήγητες εμμονές και πιθανότατα μια αδυναμία προσαρμογής σε νέες συνθήκες μπάσκετ τις οποίες αποτυπώνει μεταξύ άλλων και η αυριανή μας αντίπαλος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους