Γιατί το Χόλιγουντ «αγνοεί» τις Κάννες; (English link at the first comment) Την ώρα που στην Ελλάδα συζητάμε ολοένα και περισσότερο για τη διεθνή θέση της χώρας στον οπτικοακουστικό χάρτη, έχει...
Γιατί το Χόλιγουντ «αγνοεί» τις Κάννες; (English link at the first comment) Την ώρα που στην Ελλάδα συζητάμε ολοένα και περισσότερο για τη διεθνή θέση της χώρας στον οπτικοακουστικό χάρτη, έχει ιδιαίτερη αξία να παρακολουθούμε πώς σκέφτονται και πώς αποφασίζουν οι μεγαλύτεροι παίκτες της παγκόσμιας κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Το παρακάτω άρθρο του The Hollywood Reporter είναι εξαιρετικά διδακτικό.
Δείχνει ότι ακόμη και τα κορυφαία στούντιο του Χόλιγουντ επανεξετάζουν τη συμμετοχή τους στα σημαντικότερα φεστιβάλ, σταθμίζοντας με αυστηρά επαγγελματικά κριτήρια το κόστος, το όφελος, τον χρονισμό, την επικοινωνιακή στρατηγική και τον βαθμό ελέγχου της προώθησης των ταινιών τους.
Για την ελληνική οπτικοακουστική κοινότητα, η συζήτηση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία ενόψει της ιστορικής διοργάνωσης της Τελετής Απονομής των Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου στην Αθήνα, τον Ιανουάριο του 2027.
Η διοργάνωση αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός, αλλά μια μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα να αναδείξει τη στρατηγική της θέση στον ευρωπαϊκό και διεθνή οπτικοακουστικό χώρο.
Η επιτυχία αυτής της ευκαιρίας δεν θα κριθεί από την επικοινωνιακή λάμψη και μόνο, αλλά κυρίως από το κατά πόσο η ελληνική κινηματογραφική κοινότητα, οι θεσμοί και η Πολιτεία θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τη συγκυρία με σοβαρότητα, επαγγελματισμό, συνεργασία και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Η ουσιαστική πρόκληση είναι να μετατραπεί η διεθνής προβολή σε μόνιμη ενίσχυση της παραγωγής, της εξωστρέφειας, της εκπαίδευσης, των διεθνών συνεργασιών και της συνολικής ανταγωνιστικότητας της χώρας.
Σε μια εποχή όπου οι αποφάσεις στη διεθνή αγορά λαμβάνονται με βάση συγκεκριμένα δεδομένα και όχι ευχολόγια (το πιο σύνηθες στην χώρα μας οι κούφιες υποσχέσεις), η Ελλάδα καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αξιόπιστος και στρατηγικά ώριμος εταίρος στον ευρωπαϊκό & παγκόσμιο οπτικοακουστικό χώρο.
Αξίζει να διαβάσουμε το παρακάτω άρθρο με ιδιαίτερη προσοχή.
Ακολουθεί μετάφραση του άρθρου στο Hollywood Reporter!
------------------------------------------------------------- Γιατί το Χόλιγουντ «αγνοεί» τις Κάννες; Τρομαγμένα από τις αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το υπέρογκο κόστος και μια σειρά από ηχηρές αποτυχίες, τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μια λαμπερή πρεμιέρα στο Palais des Festivals ίσως να μην αξίζει τελικά τον κόπο — και μάλιστα με περισσότερους από έναν τρόπους.
Στο κέντρο του φετινού προγράμματος του Φεστιβάλ Καννών υπάρχει ένα κενό μεγέθους blockbuster.
Για πρώτη φορά από το 2017, ούτε μία ταινία μεγάλου χολιγουντιανού στούντιο δεν κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ.
Θα υπάρξουν μερικές αμερικανικές ταινίες — το μουσικό φαντασίας The Man I Love του Ίρα Σακς με τον Rami Malek, και το Paper Tiger του James Gray με τους Scarlett Johansson, Adam Driver και Miles Teller — αλλά πρόκειται για ανεξάρτητες παραγωγές. Η Neon θα διανείμει το Paper Tiger στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το The Man I Love εξακολουθεί να αναζητά αμερικανό διανομέα.
Αυτό που λείπει φέτος είναι το μεγάλο εμπορικό θέαμα, ταινίες όπως το Top Gun: Maverick της Paramount Pictures, το Mission: Impossible – The Final Reckoning, το Elvis της Warner Bros.
Pictures ή το Indiana Jones and the Dial of Destiny της Disney, που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν τις Κάννες ως εφαλτήριο για την παγκόσμια κυκλοφορία τους. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι παρούσες στο φετινό φεστιβάλ, αλλά τα στούντιο λιγότερο», δήλωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής των Καννών Thierry Frémaux κατά την ανακοίνωση του προγράμματος στις 8 Απριλίου.
Και πρόσθεσε με εμφανώς αμυντικό τόνο: «Όταν τα στούντιο είναι λιγότερο παρόντα στις Κάννες, είναι απλώς λιγότερο παρόντα, τελεία και παύλα». Για να καλύψει το κενό, το φεστιβάλ προγραμματίζει φέτος μεταμεσονύκτια προβολή του The Fast and the Furious, της ταινίας που εγκαινίασε το επιτυχημένο franchise της Universal Pictures το 2001.
Στην προβολή θα παραστούν οι Vin Diesel, Michelle Rodriguez και Jordana Brewster, μαζί με τον παραγωγό Neal H. Moritz και τη Meadow Walker, κόρη του αείμνηστου Paul Walker.
Παράλληλα, επετειακή προβολή του Pan's Labyrinth θα φέρει στο φεστιβάλ τον Guillermo del Toro.
Το βασικό επιχείρημα των Καννών προς τα στούντιο είναι σαφές: προσφέρουν καλλιτεχνικό κύρος, έντονη δημοσιότητα και το πιο λαμπερό κόκκινο χαλί στον κόσμο.
Επιπλέον, επειδή συγκεντρώνονται εκεί οι σημαντικότεροι δημοσιογράφοι κινηματογράφου, μια πρεμιέρα στις Κάννες λειτουργεί και ως διεθνής περιοδεία Τύπου.
Ωστόσο, το κόστος είναι τεράστιο.
Για μια μεγάλη παραγωγή, τα έξοδα μετακίνησης, διαμονής και ασφάλειας των σταρ πρώτης γραμμής σε αυτή την ακριβή μεσογειακή πόλη μπορούν να ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο δολάρια.
Σε μια περίοδο όπου η αμερικανική βιομηχανία ψυχαγωγίας εξακολουθεί να συρρικνώνεται και νέες συγχωνεύσεις βρίσκονται στον ορίζοντα, οι Κάννες αποτελούν μια δαπάνη που εύκολα περικόπτεται. «Είναι τρομερά ακριβό και, αν προβάλεις την ταινία σε χιλιάδες δημοσιογράφους και δεν γίνει καλά δεκτή, ξεκινάς με τον χειρότερο δυνατό τρόπο», σημειώνει έμπειρος υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων που έχει διαχειριστεί στο παρελθόν στούντιο στις Κάννες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρείται το Indiana Jones and the Dial of Destiny.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις Κάννες το 2023, όπου οι πρώτες κριτικές ήταν χλιαρές.
Σήμερα, πολλοί θεωρούν ότι η συμμετοχή στο φεστιβάλ αποτέλεσε λανθασμένη επιλογή στο marketing της.
Παρά την τεράστια παραγωγή, τα παγκόσμια έσοδά της έφτασαν μόλις τα 384 εκατομμύρια δολάρια.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στις Κάννες.
Τα στούντιο αποφεύγουν ολοένα και περισσότερο τις μεγάλες φεστιβαλικές πρεμιέρες, όπου οι πρώτες εντυπώσεις διαμορφώνονται από κριτικούς και όχι από τις ίδιες τις ομάδες marketing.
Η διευθύντρια της Berlin International Film Festival, Tricia Tuttle, επισημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την πρόωρη δημοσίευση κριτικών μήνες πριν από την εμπορική κυκλοφορία.
Ένα ακόμη παράδειγμα ήταν το Joker: Folie à Deux του Todd Phillips, που έκανε πρεμιέρα στο Venice International Film Festival το 2024 και δέχθηκε εξαιρετικά αρνητικές αντιδράσεις, επηρεάζοντας σοβαρά την πορεία του στα ταμεία.
Σύμφωνα με τον διευθυντή του Toronto International Film Festival, Cameron Bailey, η ταχύτητα με την οποία διαδίδονται οι αρνητικές κριτικές στα social media έχει αλλάξει ριζικά το τοπίο.
Αντίθετα, το Τορόντο προσφέρει άμεση επαφή με πραγματικό κοινό, επιτρέποντας στα στούντιο να αξιολογούν καλύτερα την απήχηση μιας ταινίας.
Για τις μεγάλες παραγωγές, μια πρεμιέρα στις Κάννες έχει νόημα μόνο όταν η ταινία κυκλοφορεί μέσα στις επόμενες μία ή δύο εβδομάδες.
Αυτό συνέβη με το Top Gun: Maverick, το οποίο προβλήθηκε στις Κάννες στις 18 Μαΐου 2022 και κυκλοφόρησε παγκοσμίως μόλις εννέα ημέρες αργότερα.
Μέχρι τότε, όμως, είχε ήδη εξαιρετικές κριτικές και ισχυρή δυναμική.
Στο φετινό πρόγραμμα κυκλοφοριών, ελάχιστες ταινίες βρίσκονται αρκετά κοντά στις ημερομηνίες του φεστιβάλ ώστε μια πρεμιέρα στις Κάννες να ενταχθεί αποτελεσματικά στην προωθητική τους στρατηγική.
Ανάμεσά τους είναι το Disclosure Day του Steven Spielberg, το Toy Story 5 της Disney, το The Odyssey του Christopher Nolan και το Digger του Alejandro G. Iñárritu με τον Tom Cruise.
Ακόμη και η A24, το ανεξάρτητο στούντιο με φιλοδοξίες μεγάλου στούντιο, απουσιάζει φέτος από τις Κάννες.
Πέρυσι παρουσίασε μεταξύ άλλων το Eddington του Ari Aster με τους Joaquin Phoenix και Pedro Pascal, το οποίο δεν ανταποκρίθηκε στις εμπορικές προσδοκίες.
Αντίθετα, το Marty Supreme του Josh Safdie απέφυγε τα μεγάλα φεστιβάλ και κυκλοφόρησε με αυστηρά ελεγχόμενη στρατηγική, με τη συμβολή του Timothée Chalamet, εξελισσόμενο σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της A24.
Παρά την απουσία των στούντιο, οι Κάννες εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό βαρόμετρο για διεθνείς και ανεξάρτητες παραγωγές.
Οι θριαμβευτικές πρεμιέρες του Sentimental Value του Joachim Trier και του It Was Just an Accident του Jafar Panahi οδήγησαν τις ταινίες μέχρι τα Όσκαρ.
Ταυτόχρονα, η επιτυχία ταινιών όπως το Sinners του Ryan Coogler και το One Battle After Another του Paul Thomas Anderson, οι οποίες παρέκαμψαν εντελώς το φεστιβαλικό κύκλωμα, απέδειξε ότι μια ταινία μπορεί να απογειωθεί και χωρίς φεστιβαλική πρεμιέρα.
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ένας Ευρωπαίος στέλεχος marketing: «Αν έχεις τη σωστή ταινία, μπορείς να την εκτοξεύσεις χωρίς φεστιβάλ». Καθώς τα μεγάλα στούντιο επιλέγουν ασφαλέστερες και περισσότερο ελεγχόμενες στρατηγικές λανσαρίσματος, το κέντρο βάρους των Καννών επιστρέφει στις ρίζες του: ως χώρος ανάδειξης δημιουργών, τολμηρών καλλιτεχνών και του παγκόσμιου ανεξάρτητου κινηματογράφου.
Όπως λέει ο παραγωγός Mike Downey: «Αν οι Κάννες απομακρύνονται λίγο από το Χόλιγουντ, τότε το ενδιαφέρον επιστρέφει στον παγκόσμιο κινηματογράφο — και αυτό είναι πολύ θετικό για τη βιομηχανία.»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους