«Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με...
«Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά.
Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά.
Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή.
Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό.
Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω». Όταν πέφτουν δύο κορίτσια 17 ετών χέρι χέρι από την ταράτσα, είναι όλη η κοινωνία σε πένθος.
Καλό είναι να μην ησυχάσουμε αν δεν καταλάβουμε τι δεν πάει καλά αν δεν φέρουμε τα πάνω κάτω για να μην ξανα ακούσουμε τέτοιες ειδήσεις.
Αν δεν συμφωνήσουμε πως αυτός ο σκατοπολιτισμός που βρίσκεται σε σήψη, είναι η απόλυτη αιτία.
Και το γεγονός πως κάνουμε πως δεν βλέπουμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι να στρουθοκαμηλίζουμε την ώρα της οδύνης.
Ας συνεχίσουμε να πιέζουμε τα παιδιά από το δημοτικό για να ικανοποιήσουν τις δικές μας προσδοκίες.
Ας συνεχίσουμε να δείχνουμε αστική ευγένεια σε όσους και όσες, όχι απλά δεν συζητούν βαθιές αλλαγές στο σύστημα αλλά στέλνουν με τις πολιτικές τους τα παιδιά στην κατάθλιψη και την αυτοχειρία επιδεικνύοντας πως έχουν φροντίσει να προετοιμάσουν έναν κόσμο χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς αγάπη, με προνόμια για λίγους.
Δεν έχουμε λόγια πάλι κι ας μην τα βρούμε τελικά. Ας μιλήσουμε με κραυγές και με πράξεις. ΥΓ. Μας σκότωσαν αυτά τα ακουστικά στην άσφαλτο
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους