Παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ της Βαρβιτσιώτη, διαπιστώνεις ότι το 2015 είχαμε μια ομαδοποίηση ανθρώπων που έπασχαν από το φαινόμενο Dunning-Kruger. Τους ομαδοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης...
Παρακολουθώντας το ντοκιμαντέρ της Βαρβιτσιώτη, διαπιστώνεις ότι το 2015 είχαμε μια ομαδοποίηση ανθρώπων που έπασχαν από το φαινόμενο Dunning-Kruger.
Τους ομαδοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Και κατά το απόφθευγμα του Έκο, «έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα.
Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ.
Είναι η εισβολή των ηλιθίων». Αυτοί λοιπόν που θεωρούν ότι μπορούν να σου αναλύσουν με άνεση θέματα κβαντικής φυσικής ή την εικασία του Poincaré, στην ουσία δεν μπορούν να υποβάλουν σωστά μια δήλωση οικονομικών τους στοιχείων.
Αυτοί οι πρωτόγονοι που δεν μπορούν να διαχειριστούν με ευπρέπεια μια ξένη γλώσσα ή να συντάξουν ένα κείμενο, κουνάνε το δάχτυλο σε ανθρώπους με πραγματικά και μετρήσιμα προσόντα, με τρόπο συχνά πεζοδρομιακό.
Αυτοί που δοκιμάστηκαν και απέτυχαν οικτρά, επανέρχονται με θράσος και έπαρση.
Όπως κάθε πάσχων από το φαινόμενο Dunning-Kruger.
Το οποίο αφορά φυσικά και τους οπαδούς τους.
Μπορεί να αλλάξει αυτό; Μπορεί, αν η σκεπτόμενη και εκπαιδευμένη κοινωνία κινηθεί συντεταγμένα και με γνώμονα ότι απέναντί της έχει κοινούς πολιτικούς απατεώνες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους