@papadopouloy.sofia #Πύργος ελέγχου" Ερμηνεία: Ναταλί Ρασούλη Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος Δίσκος: "Τι γυρεύεις μες την Κίνα Τσάκι Τσαν" Ο Πέτρος Βαγιόπουλος, ο συνθέτης του "Πότε Βούδας πότε Κούδας" και πολλών άλλων επιτυχιών, Εξομολογήθηκε: Η φιλοσοφία του Πέτρου Βαγιόπουλου είναι ότι μια ωραία προσπάθεια αξίζει τον κόπο και ας μη γίνει επιτυχία. «Ο Μανώλης δεν ενδιαφερόταν για το οικονομικό κομμάτι. Η γη είναι μια κουκκίδα στο σύμπαν, πίστευε. Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν πιο μπροστά από τους πολιτικούς, οσμίζονται τις καταστάσεις. Μπορεί να ξέραμε ότι ένα τραγούδι ήταν σουξέ, αλλά αν δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα δεν θα το βάζαμε στον δίσκο. Ποτέ δεν λέγαμε “ωραία, ευκαιρία να τα κονομήσουμε”. Ο Μανώλης Ρασούλης ήταν ιδιαίτερη περίπτωση στο ελληνικό τραγούδι. Φιλοσοφημένος. Αναζητητής της αλήθειας. «Ο,τι έγραψε ο Μανώλης πρέπει να το ψάχνουμε. Η αλήθεια είναι ότι τον εκτίμησαν περισσότερο όταν πέθανε. Ιδιόμορφο τρελό τον θεωρούσαν. Έχουμε γράψει τραγούδια πολιτικά, κοινωνικά, ερωτικά, μπερδεμένα όλα μεταξύ τους. Αυτή ήταν η τακτική του. Ηταν πονηρός. Στην “Εκδίκηση της γυφτιάς” μέσα από το ερωτικό στοιχείο περνάει όλες τις θεωρίες του. Ο ποιητής Δημήτρης Χριστοδούλου τον έλεγε γκουρού. Διάβαζε όλη τη μέρα και ό,τι διάβαζε το αφομοίωνε. Τους έφαγε όλους στη στροφή. Ακόμη και στα χορευτικά. Έλεγε στον Μάνο Λοΐζο για το τραγούδι “Ελα στην παρέα μας, φαντάρε” να το κάνει κανονικό τσιφτετέλι, να κουνηθούν λίγο οι κώλοι των αριστερών, να ανέβει το αίμα στο κεφάλι τους να δουλέψει». Η συνεργασία του με τον Μανώλη Ρασούλη ξεκίνησε όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά μπροστά του το 1983 στο σπίτι του στην Κυψέλη. «Στην αρχή κοιταχτήκαμε και δεν είχαμε πού να καθίσουμε με τόσα βιβλία. Ηταν αστείο γιατί ήμουν ένας μαθηματικός με γραβάτα που έγραφε λαϊκά τραγούδια – έντεχνα με μπουζούκι για την ακρίβεια. Γρήγορα μου είπε ότι θα συνεργαστούμε. Ο Ρασούλης όμως ήθελε πρώτα να σε γνωρίσει, να σε κάνει φίλο, να δει αν ταιριάζουν τα χνότα σας. Σε τριάντα χρόνια γράψαμε περίπου εκατό τραγούδια. Δεν είναι πολλά. Εχω δισκογραφήσει και με τον Γιάννη Λογοθέτη, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Ηλία Κατσούλη και με άλλους. Με τον Ρασούλη όμως είχα μια αποκλειστικότητα. Ηθελε να είμαστε ντουέτο». Αποτυχημένος κατά τη γνώμη μου δεν είναι αυτός που γράφει κακά τραγούδια. Αποτυχημένος είναι αυτός που ένα τραγούδι του δεν το θυμάται ποτέ κανένας. Μπαίνει από το ένα αυτί και βγαίνει από το άλλο. Δεν μπορούν να ακουστούν όλα τα τραγούδια από έναν δίσκο. Δεν θεωρώ αποτυχία ένα κομμάτι που δεν ακούστηκε. Λίγη ανάταση ψυχική ζητούσαμε από τη μουσική. Αυτοί ήμασταν». Πηγή: Documento Ο Βαγιόπουλος θεωρείται ένας δημιουργός που γεφυρώνει το κλασικό λαϊκό τραγούδι με το σύγχρονο έντεχνο, με πρωτογενές και διαχρονικό τρόπο. #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#Πύργος ελέγχου" Ερμηνεία: Ναταλί Ρασούλη Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος Δίσκος: "Τι γυρεύεις μες την Κίνα Τσάκι Τσαν" Ο Πέτρος Βαγιόπουλος, ο συνθέτης του "Πότε Βούδας πότε Κούδας" και πολλών άλλων επιτυχιών, Εξομολογήθηκε: Η φιλοσοφία του Πέτρου Βαγιόπουλου είναι ότι μια ωραία προσπάθεια αξίζει τον κόπο και ας μη γίνει επιτυχία. «Ο Μανώλης δεν ενδιαφερόταν για το οικονομικό κομμάτι.

Η γη είναι μια κουκκίδα στο σύμπαν, πίστευε.

Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν πιο μπροστά από τους πολιτικούς, οσμίζονται τις καταστάσεις.

Μπορεί να ξέραμε ότι ένα τραγούδι ήταν σουξέ, αλλά αν δεν ταίριαζε με τα υπόλοιπα δεν θα το βάζαμε στον δίσκο.

Ποτέ δεν λέγαμε “ωραία, ευκαιρία να τα κονομήσουμε”. Ο Μανώλης Ρασούλης ήταν ιδιαίτερη περίπτωση στο ελληνικό τραγούδι. Φιλοσοφημένος.

Αναζητητής της αλήθειας. «Ο,τι έγραψε ο Μανώλης πρέπει να το ψάχνουμε.

Η αλήθεια είναι ότι τον εκτίμησαν περισσότερο όταν πέθανε.

Ιδιόμορφο τρελό τον θεωρούσαν.

Έχουμε γράψει τραγούδια πολιτικά, κοινωνικά, ερωτικά, μπερδεμένα όλα μεταξύ τους.

Αυτή ήταν η τακτική του.

Ηταν πονηρός.

Στην “Εκδίκηση της γυφτιάς” μέσα από το ερωτικό στοιχείο περνάει όλες τις θεωρίες του.

Ο ποιητής Δημήτρης Χριστοδούλου τον έλεγε γκουρού.

Διάβαζε όλη τη μέρα και ό,τι διάβαζε το αφομοίωνε.

Τους έφαγε όλους στη στροφή.

Ακόμη και στα χορευτικά.

Έλεγε στον Μάνο Λοΐζο για το τραγούδι “Ελα στην παρέα μας, φαντάρε” να το κάνει κανονικό τσιφτετέλι, να κουνηθούν λίγο οι κώλοι των αριστερών, να ανέβει το αίμα στο κεφάλι τους να δουλέψει». Η συνεργασία του με τον Μανώλη Ρασούλη ξεκίνησε όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά μπροστά του το 1983 στο σπίτι του στην Κυψέλη. «Στην αρχή κοιταχτήκαμε και δεν είχαμε πού να καθίσουμε με τόσα βιβλία.

Ηταν αστείο γιατί ήμουν ένας μαθηματικός με γραβάτα που έγραφε λαϊκά τραγούδια – έντεχνα με μπουζούκι για την ακρίβεια.

Γρήγορα μου είπε ότι θα συνεργαστούμε. Ο Ρασούλης όμως ήθελε πρώτα να σε γνωρίσει, να σε κάνει φίλο, να δει αν ταιριάζουν τα χνότα σας.

Σε τριάντα χρόνια γράψαμε περίπου εκατό τραγούδια.

Δεν είναι πολλά.

Εχω δισκογραφήσει και με τον Γιάννη Λογοθέτη, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Ηλία Κατσούλη και με άλλους.

Με τον Ρασούλη όμως είχα μια αποκλειστικότητα.

Ηθελε να είμαστε ντουέτο». Αποτυχημένος κατά τη γνώμη μου δεν είναι αυτός που γράφει κακά τραγούδια.

Αποτυχημένος είναι αυτός που ένα τραγούδι του δεν το θυμάται ποτέ κανένας.

Μπαίνει από το ένα αυτί και βγαίνει από το άλλο.

Δεν μπορούν να ακουστούν όλα τα τραγούδια από έναν δίσκο.

Δεν θεωρώ αποτυχία ένα κομμάτι που δεν ακούστηκε.

Λίγη ανάταση ψυχική ζητούσαμε από τη μουσική.

Αυτοί ήμασταν». Πηγή: Documento Ο Βαγιόπουλος θεωρείται ένας δημιουργός που γεφυρώνει το κλασικό λαϊκό τραγούδι με το σύγχρονο έντεχνο, με πρωτογενές και διαχρονικό τρόπο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους