Ας δούμε ένα παράδειγμα της τεραστίας σημασίας που έχουν οι βρόχοι ανατροφοδοτήσεως πληροφοριών σε μία κοινωνία, σε σχέση με την κλιματική απάτη, και πώς σχεδίασαν και εκμεταλλεύτηκαν το πληροφοριακό...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας εξετάσουμε το πώς οι αργοί βρόχοι ανατροφοδοτήσεως συνέβαλαν στην οικονομική και περιβαλλοντική καταστροφή της Ελλάδος και της Ευρώπης.

Οι πράσινες πολιτικές ξεκίνησαν με παραπλανητικούς και φιλόδοξους στόχους, πχ ταχεία κατάργηση της πυρηνικής ενεργείας, απαγόρευση του λιγνίτου ως ενεργειακό καύσιμο, επιβολή διαλειπουσών ανανεωσίμων πηγών ενεργείας.

Αυτές οι «πράσινες» πολιτικές είχαν ορίζοντα πολλών δεκαετιών για να φανούν τα αρνητικά αποτελέσματα.

Βεβαίως, όποιος γνωρίζει στοιχειώδη φυσική και χημεία, μπορούσε να κατανοήσει την απάτη εγκαίρως.

Τα πράσινα εγκλήματα (αναξιοπιστία και αποσταθεροποίηση του ηλεκτρικού δικτύου, κόστος συστήματος και πράσινης μεταβάσεως, εξάρτηση από σπάνια υλικά, αποβιομηχάνιση, απώλεια ανταγωνιστικότητος λόγω υψηλού ενεργειακού κόστους) άρχισαν να γίνωνται ορατά σε ευρεία στρώματα της κοινωνίας με την πάροδο ετών, όχι εβδομάδων.

Μέχρι να γίνει αντιληπτό το ειδεχθές εθνικό έγκλημα, το πράσινο κίνημα, το πράσινο ραντιέρικο (rent-seeking) πολιτικό κεφάλαιο, οι πράσινες επιδοτήσεις, οι πράσινοι κανονισμοί, οι πράσινοι φόροι, οι πράσινες ακαδημαϊκές σταδιοδρομίες, είχαν δημιουργήσει έναν φαύλο αυτοτροφοδοτούμενο κύκλο, και μία παρασιτική πράσινη τάξη απατεώνων, η οποία αιχμαλώτισε νευραλγικά τμήματα του κρατικού μηχανισμού.

Με σκοπό, την αναπαραγωγή της εγκληματικής της συμπεριφοράς και της απομυζήσεως του πληθυσμού.

Εκεί ακριβώς στηριζόντουσαν οι πράσινοι απατεώνες όταν στις δεκαετίες 1970, 1980, 1990, 2000, έδιναν υποσχέσεις στους λαούς της Δύσεως για πράσινη ενέργεια και πράσινα άλογα.

Μέχρι να συνειδητοποιούσε η κοινωνία τις απατηλές των υποσχέσεις, θα είχαν κτίσει ένα δίκτυο επιχειρηματικών και ακαδημαϊκών επαφών και κατεστημένων συμφερόντων, και μία πολιτική ορμή που δεν θα μπορούσαν να την ανατρέψουν εύκολα τα θύματά τους μετά από τόσες δεκαετίες.

Ακόμη και αν ήταν πασιφανή τα καταστροφικά αποτελέσματα σε όλη την κοινωνία.

Πρόκειται για κλασσική περίπτωση εγκλωβισμού και εξαρτήσεως από μία συγκεκριμένη ιδεοληπτική επιλογή.

Μόλις θεσπιστούν σημαντικές πολιτικές, δημιουργούν αυτό-ενισχυομένους μηχανισμούς (οικονομικούς, θεσμικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς) οίτινες καθιστούν την αντιστροφή ή την διόρθωση πορείας εξαιρετικώς δαπανηρή και αργή, ακόμη και όταν τα αρνητικά αποτελέσματα καθίστανται εμφανή σε όλους τους πολίτες.

Πώς λειτουργεί η περιχαράκωση πράσινων κατεστημένων συμφερόντων.

Καρτελοποιημένα συμφέροντα και συσσωρευμένα οφέλη όπως επιδοτήσεις, ειδικά τιμολόγια, νόμοι και κανονισμοί, δημιουργούν ολόκληρες βιομηχανίες (ανάπτυξη ανανεωσίμων πηγών ενεργείας, πράσινους κατασκευαστές, πράσινους συμβούλους, πράσινη χρηματοδότηση, πράσινα ακαδημαϊκά προγράμματα, πράσινες θέσεις εργασίας, πράσινες ΜΚΟ, και πράσινες γραφειοκρατικές δομές) αίτινες εξαρτώνται από συνεχή πολιτική υποστήριξη.

Δεν έχουν καμμία πραγματική αξία ως οργανισμοί και δεν μπορούν να λειτουργήσουν στην ελεύθερη αγορά.

Επιβιώνουν παρασιτικώς εις βάρος της κοινωνίας μέσω rent-seeking με κυβερνητικά διατάγματα.

Αυτές οι ομάδες ασκούν αποτελεσματικές πιέσεις για να προστατεύσουν τα ενοίκια τους (rent-seeking). Μετά από δεκαετίες πολιτικής ορμής και αφηγηματικής δεσμεύσεως στην πράσινη απάτη, η διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας απέκτησε χαρακτηριστικά θρησκευτικής επιταγής και ηθικής αναγκαιότητος (κλιματική έκτακτη ανάγκη). Οι κυβερνήσεις συνέδεσαν την φήμη τους, τις εκλογές, και τις διεθνείς δεσμεύσεις με την πράσινη απάτη.

Η παραδοχή δομικών ελαττωμάτων/εγκλημάτων ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία για τους υποστηρικτές της πράσινης ληστοσυμμορίας. Η αντιστροφή της καταστροφής πορείας θα είναι δύσκολη. Απαιτείται μετωπική σύγκρουση με την πράσινη ληστοσυμμορία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους