Σαν σήμερα αμφότερα,από ένα άλλο αιώνα μουσικής εμπειρίας...ποιο θα διαλέγατε; Νομίζω το Fear of the Dark είναι από τα τελευταία κομμάτια( αν και ο δίσκος συμπεριλαμβάνει υπέροχα κομμάτια όπως το...

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα αμφότερα,από ένα άλλο αιώνα μουσικής εμπειρίας...ποιο θα διαλέγατε; Νομίζω το Fear of the Dark είναι από τα τελευταία κομμάτια( αν και ο δίσκος συμπεριλαμβάνει υπέροχα κομμάτια όπως το Judas be my guide) που μπορούσαν να απευθυνθούν σε μάζες και αυτές με τη σειρά τους μπορούσαν να ταυτιστούν με κομμάτια και συγκροτήματα.Δεν είναι μόνο πως δεν υπάρχουν πλέον τέτοιες μπάντες-παρά μόνο στα μουσεία αφιερωμένα στο παρελθόντα χρόνο και άρα μακρινά από τη ζωη-αλλά και ο τρόπος που ακούγεται ή αγοραζεται η μουσική είναι τελείως διαφορετικός:κατακερματισμένα ακροατήρια που δεν ακολουθούν μια τρέχουσα τάση αλλά πολλές και ετεροειδείς προτάσεις που αδυνατούν να ευθυγραμμιστούν μεταξύ τους σε ενεστώτα χρόνο.

Ίσως το τελευταίο κλασσικό( από πλευράς απήχηση) κομμάτι... Ναι ο Lemmy μαζί με τους Motorhead είναι ένα τεράστιο και ταυτόσημο κεφάλαιο,ναι οι Hawkwind υπήρξαν και υπάρχουν και χωρίς αυτόν.Αυτή τους η ένωση,όπως καταγράφεται σε αυτό το λιβε, αυτός ο ψυχεδελικός βρυχηθμός που παράγει η ενωση τους είναι κάτι το αμίμητο.Όλη η extravaganza των 70ς,τα ναρκωτικά ως βατήρας για μια άλλη-ίσως συλλογική- πραγματικότητα,η μουσική ως πρόταση για την υπέρβαση από τα ήδη γνωστά, είναι ίχνη από ένα κόσμο που βυθίστηκε στην υπερβολή του για να αναδυθεί ως μόνιμη και ακατάμαχητα παρούσα νοσταλγία.Αυτό που κάνουν οι Hawkwind στα 70ς πρέπει να είναι αντίστοιχο με τον άθλο του Gagarin,με το πρώτο βήμα της ανθρωπότητας σε κάτι μέχρι πρότινος άγνωστο σε αυτή.Το ροκ σαν αφετηρία για το ταξίδι προς το σύμπαν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους