Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πανεπιστημιακή εκπαίδευση στις ψηφιακές τεχνολογίες δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τις τεχνολογικές εξελίξεις, καθώς τα ακαδημαϊκά προγράμματα, το εκπαιδευτικό υλικό και οι διαδικασίες πιστοποίησης εξελίσσονται πολύ πιο αργά από τους δημιουργούς τεχνολογίας στον ιδιωτικό τομέα.

Για παράδειγμα, ενώ πολλά πανεπιστήμια εξακολουθούν να δίνουν έμφαση στην παραδοσιακή ανάπτυξη λογισμικού και στα on-premise systems, η αγορά έχει ήδη μετατοπιστεί ραγδαία προς τις cloud-native αρχιτεκτονικές, τη γενετική τεχνητή νοημοσύνη (Generative AI), την κυβερνοασφάλεια μηδενικής εμπιστοσύνης (zero-trust cybersecurity) και τις low-code πλατφόρμες, που εισήχθησαν σε μόλις λίγα χρόνια.

Για τον λόγο αυτό, ακόμα και ως πανεπιστημιακοί καθηγητές συχνά δυσκολευόμαστε να προσαρμόσουμε την εξειδίκευση μας στην τεχνολογικές εξελίξεις.

Τα ζητήματα αυτά είχα την ευκαιρία να αναδείξω στην πολύ εύστοχη συνάντηση που οργανώθηκε από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (#ΕΘΑΑΕ) και τον SEPE στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο με σκοπό την ενίσχυση της σύνδεσης της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας στον τομέα των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών.

Και η άποψη που κατέθεσα είναι θα πρέπει πλέον η ευελιξία (agility) και τεχνολογική προσαρμοστικότητα (adaptability) να αποτιμάται ως βασική χαρακτηριστικό όχι μόνο της ανάπτυξης λογισμικού αλλά και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Και, θα τολμούσα να πω, και της ακαδημαϊκής αξιολόγησης. Yota Paparidou Giorgos Dedoussis Diomidis Spinellis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους