Στο Comicdom Con Athens που ξεκινά αυτή την Παρασκευή και φέτος είναι επετειακό, δεν είμαι και χθεσινή!! Όλοι όσοι συμμετέχουμε (διοργανωτές, καλλιτέχνες, εκδότες και κοινό) και για τον καθένα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκέφτηκα πως ο καλύτερος τρόπος για να το γιορτάσω είναι μοιραζόμενη μαζί σας την πολύ προσωπική μου διαδρομή μέχρι εδώ –καμιά φορά το πολύ προσωπικό μπορεί να είναι συλλογικό.

Κι αυτό στο συγκεκριμένο φεστιβάλ είναι κάτι που συμβαίνει συχνά! Let’s take a walk down memory lane και ας δούμε πώς έφτασα μέχρι εδώ –στο να γιορτάζω 20 χρόνια στο φεστιβάλ! Για όλα φταίει το πρώτο φεστιβάλ της Βαβέλ, το 1996, ακριβώς στο ίδιο σημείο, στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι.

Το πρώτο και μόνο φεστιβάλ αποκλειστικά για κόμικ κι εγώ από το πιο ενθουσιώδες κοινό, ανάμεσα σε πολλούς.

Ανέκαθεν λάτρης και φανατική αναγνώστρια κόμικ (ειδικά τη «Μαφάλντα» την ήξερα απ’ έξω κι ανακατωτά, και τα 12 αλμπουμάκια από τις εκδόσεις ARS LONGA) ενώ κάθε Κυριακή στο παζάρι στο Μοναστηράκι, μαζί με τη μητέρα μου ψάχναμε παλιά τεύχη Μίκυ Μάους.

Για τόοοοσο παλιά μιλάμε.

Παράλληλα, σταθερή πελάτισσα τις Παρασκευές στο περίπτερο της γειτονιάς. Βαβούρα, Αστερίξ, Μίκυ, περιοδικό Πασατέμπο (γιατί έβαζε γελοιογραφίες), χαρακτηριστικά σημάδια ότι ήταν μονόδρομος ο δρόμος που είχα πάρει και χωρίς να ξεχνώ ούτε μια στιγμή που ακριβώς θέλω να πάω! Μέχρι που το φεστιβάλ παρήκμασε, ξέφτισε κι εμένα το τέλος του με βρήκε ήδη επαγγελματία πολιτική γελοιογράφο να δουλεύω στη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας τότε.

Πάντα όμως η αφήγηση μου ήταν με τη μορφή στριπ.

Πολιτικό μεν αλλά κόμικ στριπ.

Τότε μπορεί να ξένιζε αλλά επέμεινα και αδιαφορούσα πλήρως στις τυχόν «παραινέσεις» για συμμόρφωση ή αλλαγή στυλ.

Τότε, διψούσαμε για πληροφορία.

Και μετά το κλείσιμο της Βαβέλ, ακόμη περισσότερο.

Ευτυχώς ήρθε το περιοδικό «9», το κόμικ μπήκε στις εφημερίδες και άρα στην καθημερινότητα και στη ζωή πολύ περισσότερου κόσμου.

Το ίδιο και η δική μας δουλειά, εμείς οι «λίγοι και περίεργοι» που επιθυμούσαμε να γίνει η δική μας αναγνωστική συνήθεια, κανονικότητα για όλους! Γεννιέται η κόρη μου κι εγώ παίρνω μεταγραφή σε μια άλλη μεγάλη εφημερίδα.

Κι εκεί, παράλληλα με την πολιτική γελοιογραφία, αναλαμβάνω να γράφω, εβδομαδιαία, μια στήλη για τα κόμικ (νέες κυκλοφορίες, κριτικές, συνεντεύξεις, αφιερώματα κτλ.). Γνωρίζω από κοντά λατρεμένους δημιουργούς, κάποιους μόλις στα πρώτα τους βήματα.Με αυτή την ιδιότητα πηγαίνω στο πρώτο φεστιβάλ του Comicdom , στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, το 2006. Επιτέλους! Έχουμε και πάλι φεστιβάλ!!! Με τη διπλή ιδιότητα της αρθρογράφου και της fan(ατικής) του μέσου, επιστρέφω σε κάθε κάλεσμα-εκδήλωση.

Στριμώχνομαι στο artists alley στον 2ο όροφο (αν δεν με γελάει η μνήμη μου) και προσπαθώ να δω ό,τι καινούριο έχει η νέα σκηνή των ελληνικών κόμικ.

Τευχάκια, υπογραφές, κουβέντες, ανταλλαγές, αρχή για μεγάλης διάρκειας φιλίες.

Καφέδες και ποτά, απέναντι.

Τα επόμενα χρόνια δίνω σταθερά το παρόν, είτε μόνη είτε μαζί με την πολύ μικρή τότε κόρη μου στο φεστιβάλ (ναι, σαν τα μούτρα μου την έκανα)! Αρχικά δεν είχα που αλλού να την αφήσω εκείνες τις ώρες και αργότερα δεν ξεκολλούσε εκείνη από εκεί.

Παράλληλα συνεχίζω να αρθρογραφώ για κόμικ, σε χαρτί αλλά και διαδικτυακά (ναι, περάσαμε σε αυτή την εποχή) στην Bookpress.

Το 2022, η Anna Botsou, η κόρη μου, έχει μεγαλώσει αρκετά, τόσο ώστε συμμετέχει ως δημιουργός στο 16ο φεστιβάλ Comicdom που για πρώτη φορά γίνεται στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Γονείς, να προσέχετε πού τραβολογάτε τα παιδιά σας γιατί ορίστε τα αποτελέσματα! Ο καιρός των εφημερίδων έχει περάσει ανεπιστρεπτί και εγώ, στο φεστιβάλ του 2023, περνάω για πρώτη φορά πίσω από τον πάγκο των δημιουργών. «Πρωτοεμφανιζόμενη» κατά μια έννοια.

Φέτος, τέσσερα χρόνια μετά, μητέρα και κόρη μοιραζόμαστε τον ίδιο πάγκο στο artists alley και δεν μπορώ να σας περιγράψω τί σημαίνει αυτό για μένα.

Υποθέτω ότι είναι μία ακόμη πρωτιά (μας) στο συγκεκριμένο φεστιβάλ.

Είμαι σίγουρη ότι πολλές ακόμη τέτοιες ή παρόμοιες ιστορίες έχουν να διηγηθούν όλοι όσοι είμαστε εκεί, κάθε χρόνο.

Γιατί ακριβώς αυτό είναι το φεστιβάλ του Comicdom, το ετήσιο ραντεβού μας, που όλοι όσοι συμμετέχουμε (κοινο, αναγνώστες, καλλιτέχνες και εκδότες)δεν χάνει κανείς με τίποτα. Οι ιστορίες μας. Ελάτε να το ζήσουμε!#cca2026 #comicdom #20years #comics #festival

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους