Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι θυμήθηκα χτες βράδυ κι είπα σήμερα να κάτσω να το αντιγράψω... ως ειρωνικό και μόνον σχόλιο μιας παραμόνιμης και διαρκούς επικαιρότητας.

Γράφει ο Éric Vuillard στο αφήγημά του "Μια αξιοπρεπής έξοδος" για την αποχώρηση των Γάλλων από την Ινδοκίνα (εκδ.

Πόλις, μτφρ. Μανώλης Πιμπλής), πως στις 21 Απριλίου 1954, ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Φόστερ Ντάλλες, επισκέπεται τον γάλλο ομόλογό του Μπιντό στο Παρίσι.

Ο τελευταίος μεταφέρει στον πρωθυπουργό του Σουμάν τι διαμείφθηκε στη συζήτηση.

Αντιγράφω την αφήγηση του Βιγιάρ: ...«Ξέρετε τι μου είπε ο Ντάλες;» Ο Σουμάν τον κοιτάζει, σαστισμένος: «Μου πρότεινε να μου δώσει δύο ατομικές βόμβες για να σωθεί το Τιεν Μπιεν Φού». Αυτός λοιπόν που σκύβει προς τον Ζορζ Μπιντό, στις 24 Απριλίου 1954, είναι στ' αλήθεια ένα θεσμός· δίπλα του, ο Μπιντό μοιάζει με ασήμαντη μικρομεσαία επιχείρηση· ο πατέρας του ήταν ασφαλιστικός πράκτορας στο Μουλέν, και το μόνο που έχει γύρω του για προστασία είναι ένα πλήθος θρησκόληπτων και στενόμυαλων μικροκτηματιών.

Ενώ ο Ντάλες, από τη μεριά του, είναι μια αληθινή πολυεθνική.

Και μέσα από τα απομεινάρια του παρελθόντος που φτάνουν μέχρι τις μέρες μας, μέσα από πάκους εφημερίδων, διακρίνουμε τα πολυάριθμα πτώματα που άφησε στο πέρασμα του.

Με τον αδερφό του, είχαν οργανώσει μόλις ένα χρόνο πριν την ανατροπή του ιρανού πρωθυπουργού, του Μοσαντέκ, ο οποίος είχε εθνικοποιήσει το πετρέλαιο. Η Anglo-Persian Oil Company θεώρησε ότι την εξαπάτησαν. Ο Άλεν Ντάλες αποδέσμευσε ένα εκατομμύριο δολάρια για να ανατρέψει τον Μοσαντέκ, κάτι που είχε ως συνέπεια να εμποδιστεί για καιρό κάθε δημοκρατική μεταρρύθμιση στο Ιράν.

Και πρέπει να έχει κανείς διαβάσει την έγγραφη εντολή της CIA, με την απίστευτη λακωνικότητα της, για να αντιληφθεί με τι είδους επιχείρηση έχει να κάνει: “Στόχος – Ο Πρωθυπουργός Μοσαντέκ και η κυβέρνηση του.

Σκοποί – Να επιτευχθεί η ανατροπή της με νόμιμες ή οιονεί νόμιμες μεθόδους και η αντικατάσταση της από μια φιλοδυτική κυβέρνηση υπό την εξουσία του Σάχη”. Αλλά την ίδια στιγμή που μιλάει με τον Μπιντό, ο Τζον Φόστερ Ντάλλες έχει ήδη υπό την ευθύνη του μαι ολότελα διαφορετική επιχείρηση, την ανατροπή του Χακόμπο Αρμπένζ Γκουζμάν, προέδρου της Γουατεμάλας, ο οποίος σχεδίαζε τότε μια αγροτική μεταρρύθμιση με στόχο την διανομή ενενήντα χιλιάδων εκταρίων γης στους φτωχότερους αγρότες της χώρας του.

Κάτι που έθετε σε κίνδυνο τα συμφέροντα μιας αμερικανικής πολυεθνικής, της United Fruit Company.

Αυτή η τελευταία αρνιόταν να αποζημιωθεί με βάση υπολογισμού τα τρία δολάρια ανά βρετανικό εκτάριο, που ωστόσο ήταν ακριβώς η τιμή την οποία η ίδια έχει δηλώσει στην εφορία, υποεκτιμώντας την αξία των κτημάτων της προκειμένου να πληρώσει λιγότερους φόρους. Η United Fruit Company, θύμα της ίδιας της δικής της φορολογικής απάτης είχε καταφύγει στους αδελφούς Ντάλες που είχαν το σημαντικότερο δικηγορικό γραφείο της Wall Street. Οι Ντάλες, οι οποίοι ήταν επίσης μεγαλομέτοχοι της εν λόγω εταιρείας, οργάνωσαν ένα προσαρμοσμένο στα συμφέροντά τους πραξικόπημα, που παρέδωσε τη χώρα σε μια στρατιωτική χούντα. Η Γουατεμάλα εισήλθε σε μια μακρά περίοδο βίας, με εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους.

Θα τους ξαναβρούμε, επτά χρόνια αργότερα, στο σταυροδρόμι των συμφορών μας, στις 17 Ιανουαρίου 1961, στην Ελίζαμπεθβιλ, στην Κατάνγκα, αφού καμία ήπειρος δεν γλίτωσε από αυτό το μείγμα εγκαρδιότητας και φαυλότητας που τους χαρακτήριζε.

Εκείνη την ημέρα, στις 16:50, προσγειώνεται στην πίστα το DC-4 της Air Congo με αριθμό μητρώου 00–CBI με προέλευση την Μοάντα.

Τρεις άντρες, δεμένοι μεταξύ τους με ένα σχοινί, σπρώχνονται βάναυσα έξω από το αεροπλάνο.

Χώνουν τους τρεις κρατούμενους σε ένα τζιπ.

Η δυσοίωνη πομπή ξεκινάει με κατεύθυνση το σπίτι ενός βέλγου εποίκου.

Μεταξύ των τριών κρατουμένων είναι ο Πατρίς Λουμούμπα, ο πρώτος πρωθυπουργός της Δημοκρατίας του Κονγκό, η οποία μόλις είχε αποκτήσει την ανεξαρτησία της.

Το τζίπ παρκάρει στις 17:20. Τον Λουμούμπα και τους δύο συντρόφους του τους ρίχνουν βίαια στο έδαφος, μετά τους σέρνουν μέσα στο σπίτι και τους βασανίζουν...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους