Ευχαριστούμε τον Λέανδρο Πολενάκη - Λέανδρος Πολενάκης, ο ο οποίος γράφει για την παράσταση μας "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" του Νίκου Καζαντζάκη: "O Νίκος Καζαντζάκης γράφει στην Αντίμπ της Γαλλίας...
Ευχαριστούμε τον Λέανδρο Πολενάκη - Λέανδρος Πολενάκης, ο ο οποίος γράφει για την παράσταση μας "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" του Νίκου Καζαντζάκη: "O Νίκος Καζαντζάκης γράφει στην Αντίμπ της Γαλλίας το κορυφαίο και πιο δημοφιλές μυθιστόρημά του: “Ο Χριστό; Ξανασταρώνεται”. Το έτος της συγγραφής, 1948, συμπίπτει με το έτος κορύφωσης του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, που του έδωσε προφανώς την έμπνευση και το κίνητρο να γράψει αυτή τη δραματική παραβολή, στηριγμένη επίσης στα κείμενα των Ευαγγελίων.
Η θεατρική διασκευή του Μάνου Καρατζογιάννη είναι άριστη και η σκηνοθεσία του (κίνηση της Ζωής Χατζηαντωνίου) σπλαχνική, χωρίς διόλου παραχωρήσεις στο εύκολο.
Πιάνει από την κορυφή το “de profundis” του έργου και το ξηλώνει έως κάτω για να αποκαλύψει τι κρύβεται πίσω από το “καταπέτασμα του ναού” που εσχίσθ: ο πόνος του ανθρώπου Ναός του Θεού είναι ο άνθρωπος.
Η διδασκαλία και εκτέλεση των ρόλων από μια συμπαγή, δεμένη ομάδα ηθοποιών είναι, επίσης, ιδανική.
Στο κύριο ρόλο του Μανωλιού ο Μάνος Καρατζογιάννης , με λόγο απλό και κίνηση μετρημένη , δίχως διόλου περιττά θεατρικά στολίδια, φθάνει τον Μανωλιό του σε ένα βάθος απροσμέτρητο μιας αγνής αθώας ψυχής. Η Έλενα Μαυρίδου παίζει έξοχα με γνώση και ήθος υποκριτικό την “αμαρτωλή του χωριού”- και πάναγνη μαζί- Κατερίνα. Η Ηλέκτρα Γεννατά, αφηγήτρια και χωρική γυναίκα, αυτοσχεδιαστική όπου χρειάζεται, χαμηλών τόνων, είναι πάντα μέσα σε ό,τι κάνει. Ο Θανάσης Χαλκιάς, παπα-Γρηγόρης, αριστεύει στον σχεδιασμό και στην πρωτότυπη απόδοση του “κακού” του έργου. Ο Μιχαήλ-Εφραίμ Τσουμπός ως “Γιουσουφάκι”, απέριττος. Ο Κώστας Φαλελάκης συνδέει χαρισματικά τους δύο αντιθετικούς του ρόλους.
Αγάς και Πατριαρχέας, με ένα αθέατο υπόγειο αιμάτινο νήμα. Ο Βαγγέλης Ζάπας δίνει αδρά την απελπισία του “δασκάλου” που ο ειρηνευτικός του λόγος πέφτει στο κενό. Ο Πάνος Κούλης (Μιχελής) λαο ο Πολύκαρπος Φιλιππίδης (Γιαννακός) άκρως πειστικοί στους δύο συγγενείς ρόλους. Ο Σπύρος Μαραγκουδάκης είναι ο “παντοτινός δικός μας Ιούδας” . Ο Στράτος Χρήστου προσμετρά με ακρίβεια τον φθαρμένο τοκογλύφο χρόνο του γερο-λαδά.
Η μουσική του Γιώργου Μαυρίδη παίζει τον σημαντικό ρόλο του μετρονόμου.
Τα ωραία σκηνικά της Ναταλίας Αστυπαλίτη και της Δήμητρας Σαρρή, τα κοστούμια της Δήμητρας Σαρρή και της Βασιλικής Σύρμα κοσμούν την παράσταση.
Οι υποβλητικοί φωτισμοί του Λάμπρου Παπούλια αποτελούν οργανικό μέρος της." * Τελευταίες προγραμματισμένες παραστάσεις μέχρι τις 24 Μαΐου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους