Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΝΩΝ, το κουτσομπολιό . Οι ζακυνθινοί ομιλούν με ευκολία και ενθουσιασμό και χωρίς φόβο παίρνουν το λόγο ακόμα και δημοσίως.

Κάθε ένας φαίνεται ότι είναι γεννημένος για ρήτορας.

Επωφελούνται δε κάθε ευκαιρίας για να εκφράσουν την άποψή τους και προσπαθούν να την κάνουν αποδεκτή.

Η προφορά των Ζακυνθινών έχει ένα μελωδικό τόνο.

Πολλοί διακεκριμένοι ρήτορες όπως π.χ. ο Λομβάρδος, ο Ρουφτάνης κ.α. κατάγονταν από τη Ζάκυνθο.

Η κλίση τους και η προτίμησή τους για την ποίηση είναι πολύ μεγάλες, σαν ο καθένας να έχει γεννηθεί ποιητής.

Δεν υπάρχει εδώ ούτε ένας άνθρωπος που να μην έχει γράψει έστω και μια φορά κάποιους στίχους.

Η ζωή στη Χώρα είναι πολύ εξελιγμένη και παρουσιάζει όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, των μικρών ιταλικών πόλεων.

Κάθε ένας κατακρίνει τον άλλον, καθένας περιγράφει τα ελαττώματα του άλλου και για αυτό λένε για τους Ζακυνθινούς ότι ρέπουν στο κουτσομπολιό και στη σάτιρα.

Σε αυτό συμβάλλει επίσης και το ότι εδώ υπάρχει μια σειρά ευκατάστατων ανθρώπων, που ασχολούνται πολύ λίγο με τα κτήματά τους και πιο πολύ αφήνουν την εκμετάλλευσή τους στους σέμπρους τους.

Έτσι δεν τους απομένει καμιά κύρια απασχόληση, και μιας και διαθέτουν πολύ ελεύθερο χρόνο, τον σπαταλούν στο κουτσομπολιό για τους άλλους και -κάτι που είναι ακόμα χειρότερο- στο να υπερβάλλουν και να ασχολούνται με γεγονότα, που στην πραγματικότητα είναι εντελώς ανάξια λόγου.

Τους βλέπεις να κάθονται στα καφενεία επί ώρες και, ύστερα από μια σύντομη ματιά που ρίχνουν στις εφημερίδες, να πιάνουνε τη φλυαρία και μάλιστα να σχολιάζουν τους συγγενείς και τους φίλους τους. ‘Αμα κάποιος περάσει μέσα σε τρεις-τέσσερις ώρες από το ίδιο καφενείο θα δει τα ίδια πρόσωπα να κάθονται στις ίδιες θέσεις.

Οι άνθρωποι στα μικρά χωριά ζούνε στο μικρόκοσμό τους όπως τα ψάρια στο ενυδρείο, και τους βλέπει κανείς στη Χώρα να σκορπούν προς όλες τις κατευθύνσεις, όπως τα ψάρια στην ανοιχτή θάλασσα.

Δεδομένου ότι στη χώρα δεν υπάρχει κανένας εκτεταμένος χώρος περιπάτου, όλοι αναγκάζονται να κάνουν τον περίπατό τους είτε στην κεντρική πλατεία, είτε στο λιμάνι, το πολύ- πολύ στο δρόμο προς το Ψήλωμα.

Έτσι συναντιώνται και ξανασυναντιώνται οι ίδιοι άνθρωποι, και αυτό είναι κάτι που προσφέρει και ξαναπροσφέρει όλο και νέο υλικό για «κριτική». Οι μικρές συντροφιές τα βράδια, αλλά και οι συζητήσεις στο φουαγιέ του θεάτρου προάγουν αρκετά αυτή τη γενική τάση, που τώρα πια έχει γίνει δεύτερη φύση.

Δεν εξαιρούνται από όλο αυτό ούτε τα σοβαρότερα πρόσωπα.

Η πυκνή επικοινωνία μεταξύ των χωριών και της πόλης και η παρατεταμένη διαμονή στην Χώρα που επιδιώκουν να έχουν οι γεωργοί, φέρνει κάθε κουτσομπολιό από τα Χώρα στα χωριά και αντίστροφα.

Είναι εδώ πολύ εξαπλωμένη η συνήθεια να γράφουν και να στέλνουν ανώνυμα γράμματα με σκοπό να ματαιώνουν γάμους.

Τέτοιες επιστολές στέλνονται και για να κοινοποιήσουν τα παραστρατήματα ή τα ελαττώματα των κοριτσιών σε κάποιον που θα ήθελε να παντρευτεί ένα από αυτά.

Πολλές φορές αποστέλλονται χειρόγραφα με σατιρικό περιεχόμενο ή με στίχους, των οποίων οι συντάκτες για να εμποδίσουν να αποκαλυφθεί ο πραγματικός συντάκτης τα στέλνουν πρώτα σε ένα γνωστό τους στην Αθήνα ή στην Πάτρα, ο οποίος τα ταχυδρομεί, όχι μόνο στο πρόσωπο που σατιρίζεται αλλά και σε πολλούς γνωστούς του και με αυτό τον τρόπο ο σατιριζόμενος γελοιοποιείται.

Εν τούτοις δεν μεταχειρίζονται επιστολές για να απειλήσουν ζωές ή για να εκβιάσουν για χρήματα. ΑΡΧΙΔΟΥΚΑΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΣΑΛΒΑΤΟΡ, «ΖΑΝΤΕ», ΠΡΑΓΑ 1904

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους