Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιώργος Ζογγολόπουλος, μας άφησε σαν σήμερα το 2004. Από τους Έλληνες γλύπτες ο Γιώργος Ζογγολόπουλος είναι σίγουρα ένας από τους σημαντικότερους.

Πειραματιζόμενος ακατάπαυστα για έναν αιώνα περίπου επιτρέπει στα επίπεδά του να αλληλοτέμνονται, τα στοιβάζει, τους δίνει μνημειακές διαστάσεις.

Ακόμη και πολλές δεκάδες χρόνια πριν τις περίφημες «Ομπρέλλες«, τα έργα του μοιάζουν να αιωρούνται στο κενό με χάρη, κομψά και συμβολικά.

Ο ίδιος, δεν επεδίωκε να προβάλλει τα έργα του, παραμένοντας μακριά από την τύρβη της κοσμικότητας, «…η καλλιέργεια του ματιού είναι πολύ μακρά διαδικασία.

Και δύσκολη.

Θυμάμαι όταν άρχισα να καταλαβαίνω κάποια πράγματα.

Ήταν όταν είχα δει την «Γκερνίκα» του Πικάσο, στο ισπανικό περίπτερο, το 1937.

Τότε άρχισα να καταλαβαίνω.

Για μένα οι παρέες είναι το παν για τη ζωή ενός ανθρώπου.

Τι άλλο να κάνεις από το να γίνεις ζωγράφος ή καλλιτέχνης αν η παρέα σου ήταν όπως η δική μου. Ο Πικιώνης, ο Μητσάκης, ο Ρουσόπουλος, ο Κόντογλου, ο Παπαλουκάς: αυτοί ήταν η παρέα μου, αυτοί οι επιρροές μου! Εγώ βέβαια ήμουν πιο νέος, αλλά τους βοηθούσα στα πάντα.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους