Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχει δυο μερες που δέχομαι τα πυρά των κόκκινων αμνοεριφιων, που ο,τι χαλάει το αφήγημα που έμαθαν στα σχολεία προπαγάνδας τους φέρνει σε υστερία.

Ειναι τα ιδια άτομα που είναι τρομεροί πισκαλιστες οταν κράζω την ακροδεξιά για ακριβώς τις ίδιες συμπεριφορές αλλα αμα τους πιάσει το κολανι αφρίζουν οπως τους καραολους που τους βάζεις άλας.

Δεν είναι ισαποστακισμος.

Είμαι ανάδειξη του γεγονότος οτι οποίο δόγμα είναι ωσαν θρησκεία με πίστη άνευ αποδείξεων και περιθώριο questioning H Σοβιετική Ένωση πλήρωσε τεράστιο τίμημα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. O Κόκκινος Στρατός συνέβαλε καθοριστικά στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας.

Εκατομμύρια άνθρωποι θυσιάστηκαν πολεμώντας τον φασισμό.

Αλλά από πότε η νίκη απέναντι στον Χίτλερ μετατρέπει αυτόματα τον Στάλιν σε σύμβολο ελευθερίας και δημοκρατίας; Ο Στάλιν ήταν δικτάτορας.

Το σοβιετικό καθεστώς ήταν αυταρχικό.

Υπήρξαν εκκαθαρίσεις, γκουλάγκ, διώξεις και εγκλήματα που δεν μπορούν να διαγραφούν επειδή η ΕΣΣΔ βρέθηκε στη σωστή πλευρά του πολέμου απέναντι στον ναζισμό.

Ας μην ξεχνάμε κάτι που βολικά αποσιωπάται: μέχρι το 1941 υπήρχε το Σύμφωνο Μολότοφ–Ρίμπεντροπ, ένα σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και ΕΣΣΔ.

Μέχρι την εισβολή του Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση, οι δύο χώρες δεν ήταν ακριβώς θανάσιμοι εχθροί.

Επίσης, οι Σοβιετικοί στρατιώτες δεν πολεμούσαν επειδή ζούσαν σε κάποιο “ανώτερο” ή ελεύθερο καθεστώς απέναντι στους ναζί.

Πολεμούσαν γιατί είχαν εισβάλει στη χώρα τους, γιατί υπερασπίζονταν τα σπίτια και τις οικογένειές τους, αλλά και γιατί βρίσκονταν κάτω από ένα σκληρό ολοκληρωτικό καθεστώς όπου η άρνηση, η λιποταξία ή η υποχώρηση μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε εκτέλεση.

Και φυσικά, η νίκη κατά του ναζισμού δεν ήταν έργο ενός μόνο κράτους ή μιας μόνο ιδεολογίας.

Ήταν αποτέλεσμα της συμμαχίας πολλών λαών και χωρών: – της σοβιετικής αντίστασης στο ανατολικό μέτωπο, – των Συμμάχων και της απόβασης στη Νορμανδία, – της Βρετανίας που άντεξε μόνη της στην αρχή του πολέμου, – των αντιστασιακών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη.

Άρα όχι, κανείς δεν έχει το μονοπώλιο της αντιφασιστικής νίκης.

Όταν κάποιοι παρουσιάζουν σήμερα την ιστορία σαν να “νίκησε η Αριστερά τον Χίτλερ”, κάνουν την ίδια ιστορική παραχάραξη που καταγγέλλουν.

Η ιστορία είναι πιο σύνθετη από τα κομματικά αφηγήματα.

Και όποιος τη χρησιμοποιεί επιλεκτικά για πολιτική προπαγάνδα, απλώς αντικαθιστά έναν μύθο με έναν άλλο. ΥΓ. Κανένας σεβασμός σε αρνητές των θανάτων επι Στάλιν. Ειναι ακριβώς το ίδιο βλαμμένο με τους αρνητές του ολοκαυτωματος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους