Σήμερα, όχι και τόσο αιφνιδιαστικά, άλλαξε η εκφώνηση του ΠΑΣΟΚ στα πάνελ δείχνοντας ότι βάζουν στο στόχαστρο τον Τσίπρα και από εκεί που η γραμμή τους ήταν το "και μία ψήφο διαφορά από τη ΝΔ...

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, όχι και τόσο αιφνιδιαστικά, άλλαξε η εκφώνηση του ΠΑΣΟΚ στα πάνελ δείχνοντας ότι βάζουν στο στόχαστρο τον Τσίπρα και από εκεί που η γραμμή τους ήταν το "και μία ψήφο διαφορά από τη ΝΔ" μετατράπηκε σε αφήγημα "καλύτερης αντιπολίτευσης". Για λόγους που δεν είναι της παρούσης είμαι μεταξύ των ανθρώπων που την αλλαγή στάσης μπορεί και να την άκουσε τις προηγούμενες μέρες ή και να την ψυχανεμίστηκε (και την μοιράστηκε με τους φίλους της). Αναμενόμενη αυτή η αλλαγή στάσης. Ο Τσίπρας από το Χαλάνδρι σήκωσε το γάντι μιλώντας ότι στις επόμενες εκλογές δεν ψάχνουμε την καλύτερη αντιπολίτευση, αλλά εκείνη τη διάταξη που θα νικήσει τη σημερινή κατάσταση, το καθεστώς Μητσοτάκη.

Δεν θα σταθώ στον Τσίπρα και το πλαίσιο που εκφώνησε.

Θα σταθώ όμως στο ΠΑΣΟΚ.

Από τη μία θα μπορούσε να είναι εντελώς λογικό, όταν εμφανίζεται Τσίπρας να μπει κανείς σε αντιπαράθεση μαζί του. Αλλά: Είναι τραγικό το ΠΑΣΟΚ αυτοβούλως να αλλάζει το περιεχόμενο των επόμενων εκλογών λέγοντας ότι η κοινωνία θα αναζητήσει την "καλύτερη αντιπολίτευση". Δηλαδή όταν σε όλες τις δημοσκοπήσεις καταγράφεται η συντριπτική δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση και εκφράζεται ένα πλειοψηφικό αίτημα πολιτικής αλλαγής.

Είναι ομολογία αποτυχίας του ίδιου του Ανδρουλάκη να πηγαίνει πίσω από το δικό του αφήγημα το οποίο μάλιστα επεξηγούσε και την επιλογή της αυτόνομης καθόδου.

Η καλύτερη εκλογική στιγμή για τον Ανδρουλάκη να καταγραφεί ως "ο καλύτερος δεύτερος" ήταν οι ευρωεκλογές του 2024.

Δεν χρειάζεται να επαναλάβω τη συνθήκη.

Δεν το κατάφερε.

Τύποις είναι αξιωματική αντιπολίτευση στη βουλή, στις επερχόμενες εκλογές όμως δεν θα έχει τα προνόμια του δεύτερου κόμματος στις τεχνικές (αλλά όχι ασήμαντες) λεπτομέρειες διεξαγωγής της προεκλογικής περιόδου. Το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρουλάκης επέλεξαν την αυτόνομη πορεία πάνω στο αφήγημα ότι αποτελούν τη μόνη διαχρονική σταθερά στον ας πούμε προοδευτικό πόλο.

Και εδώ προκύπτουν μία σειρά από ερωτήματα: Πόσο προοδευτικό είναι στη σημερινή συγκυρία και συνθήκη να θέλεις να εμπλακείς στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση ντεμέκ για το άρθρο 16 επί της ουσίας νομιμοποιώντας τον Μητσοτάκη που επιδιώκει να αποδράσει από την κοινωνική συνθήκη στρίβειν δια της συνταγματικής αναθεώρησης; Πόσο διαχρονική σταθερά στον προοδευτικό πόλο είναι το κόμμα που ακόμα και τώρα έπαιξε με τις ανεξάρτητες αρχές; Πόσο διαχρονική σταθερά στον προοδευτικό πόλο είναι το κόμμα που δεν έχει ψηφίσει απλή αναλογική.

Δεν έχει στηρίξει τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Που δεν έχει απαντήσει ποτέ, αν νιώθει προοδευτικά περήφανο που έφερε το ΔΝΤ στην Ευρώπη.

Που στο σήμερα δεν παρακολουθεί άλλα τμήματα της σοσιαλδημοκρατίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη και την επιχείρηση απεγκλωβισμού από την βασική αρχιτεκτονική του νεοφιλελευθερισμού και του ιμπεριαλισμού.

Θα ήταν λογικό το ΠΑΣΟΚ να μπει σε αντιπαράθεση με τον Τσίπρα.

Είναι παράλογο να ταπώνει μία πλειοψηφική προσδοκία πολιτικής αλλαγής σε μάχη "καλύτερου δεύτερου". Ή και όχι τόσο παράλογο για το ΠΑΣΟΚ. Μαρία Μπαλάφα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους