Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυκλοφορεί προσεχώς από τις εκδόσεις Αρμίδα η νέα νουβέλα τού πραγματικά ξεχωριστού λογοτέχνη Κυριάκου Στυλιανού με τίτλο «Η παράβαση». Παραθέτω ένα μέρος από όσα γράφω στο «Προλογικό σημείωμα» του βιβλίου: Η περίπτωση του κερυνειώτη πεζογράφου Κυριάκου Στυλιανού δεν περνά απαρατήρητη.

Η γραφή του, από τις πρώτες διηγηματογραφικές συλλογές του μέχρι και την πιο πρόσφατη – ανά χείρας – νουβέλα του, συνιστά μια συγγραφική τελετουργία εν προόδω, μια γραφή με αναβαθμούς, όπου ο προσεκτικός αναγνώστης, ο οποίος μπαίνει στη διαδικασία μιας ευθύγραμμης ανάγνωσης/μελέτης του έργου του Κ. Στ., αντιλαμβάνεται την έκδηλη βελτίωση της γραφίδας του σε όλες τις εκφάνσεις του αφηγηματικού λόγου.

Η παρατήρηση αυτή, σε ένα γενικότερο πεδίο, επιρρωνύει την άποψη ότι η πεζογραφία που εντάσσεται στην κυπριακή (αλλά και στην ευρύτερη νεοελληνική) λογοτεχνία έχει αποκτήσει έναν σταθερό βηματισμό, ο οποίος, σε αρκετές περιπτώσεις, ξεπερνά τις παρυφές της πραγματικής τέχνης.

Επιχειρώντας μια πιο διεισδυτική ματιά, θα λέγαμε ότι οι σύγχρονοι κύπριοι πεζογράφοι εγκεντρίζονται με όλα εκείνα τα μορφικά, θεματολογικά, υφολογικά κ.ά. χαρακτηριστικά που επιδαψιλεύουν στο σημερινό μορφωμένο – άρα και απαιτητικό – αναγνωστικό κοινό τους πιο εύγευστους χυμούς του εντόπιου πεζού λόγου.

Το εύρημα με τα κουμπιά του πουκαμίσου του παραβάτη και, κυρίως, το αναπάντεχο κλείσιμο της νουβέλας, που θυμίζει φωνές από τους Χορούς διάφορων τραγωδιών, επικαιροποιημένων, βέβαια, με βάση τις κοινωνικές και τις ιστορικές πραγματικότητες της ημικατεχόμενης Κύπρου και των «ελεύθερων» κατοίκων της, αποσυναρμολογεί το πρώτο επίπεδο της υπόθεσης του έργου και καλεί τον αναγνώστη να σκάψει βαθύτερα, προκειμένου να έρθει αντιμέτωπος με τις δικές του αλλά και με τις συλλογικότερες αλήθειες που καρφώνονται σαν πρόκες πάνω στο παχύ δέρμα της πνευματικής του ραστώνης. @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους