Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο θα ταράξουν τα νερά Τσίπρας και Καρυστιανού; Ακόμα δεν τους είδαμε, αλλά τα σενάρια περί πολιτικών ανατροπών έχουν αρχίσει πολύ πριν ο Αλέξης Τσίπρας επανεμφανιστεί στην κεντρική πολιτική σκηνή με ένα νέο σχήμα και η Μαρία Καρυστιανού πάρει το βάπτισμα του πυρός με τον φορέα της.

Κι όσο ζυγώνει ο καιρός τόσο αρκετοί ονειρεύονται τον Τσίπρα ξανά πρωθυπουργό και την Καρυστιανού κάτι σαν Νέμεση για την αλαζονεία του πολιτικού συστήματος.

Πόσο βάσιμα όμως μπορεί να είναι αυτά τα σενάρια με βάση τις δημοσκοπήσεις; Προφανώς ρεαλιστική εικόνα δεν είναι δυνατόν να έχουμε από τη λεγόμενη «δυνητική ψήφο» κι όποιος βασίζεται πάνω της παίρνει πολύ μεγάλο ρίσκο.

Εξίσου ρίσκο είναι να ποντάρουμε τα ρέστα μας στο άθροισμα του «Άλλου κόμματος» και των αναποφάσιστων, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως π.χ. στην τελευταία δημοσκόπηση της Opinion Poll, φτάνει το 28,7% επί των εγκύρων (10,3% + 18,4% αντιστοίχως). Στη Marc, αντιθέτως, το ίδιο σύνολο είναι μόλις 16,1% (3,9% + 12,2%). Ακόμη όμως και αν εμπιστευτούμε την ακραία τιμή της Opinion, και πάλι αυτό το 10,3% του «Άλλου κόμματος» είναι λίγο για να θρέψει τις φιλοδοξίες και των δύο νέων κομμάτων στον πολιτικό στίβο.

Για να έχουμε την κοσμογονία που κάποιοι προαναγγέλλουν, θα πρέπει τα δύο νέα κόμματα όχι μόνο να απορροφήσουν σχεδόν το σύνολο του «Άλλου κόμματος», αλλά και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των αναποφάσιστων της συγκεκριμένης δημοσκόπησης.

Δύσκολο ακούγεται.

Άρα οι ελπίδες των αναμενόμενων κομμάτων πρέπει να συμπεριλάβουν και τις «δεξαμενές» της πρόθεσης ψήφου που λαμβάνουν άλλα κόμματα.

Εδώ ο Τσίπρας έχει να λαμβάνει από τον ΣΥΡΙΖΑ το μεγαλύτερο μέρος του 4,3% που του δίνει η Opinion, κάτι ψιλά από τη Νέα Αριστερά (που πλέον έχει περιοριστεί στο 1%) και ίσως κάποιους που τώρα βρίσκονται σε κόμματα των οποίων όμως οι αρχηγοί και τα στελέχη προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και εχθρεύονται τον πρώην αρχηγό τους.

Κι αυτό δύσκολο. Η Καρυστιανού άντε να απορροφήσει κάτι από τη Νίκη, που έχει κατρακυλήσει στο1,7%, από τον Βελόπουλο, που παραμένει σταθερός, από την Πλεύση, που έχει κάτι μικρές απώλειες, κ.λπ. Από εκεί και πέρα, για να έχουμε μνημειώδεις ανατροπές, θα πρέπει άνθρωποι που δηλώνουν σταθερή προτίμηση σε άλλα κόμματα επί μακρόν να αλλάξουν στάση άμα τη εμφανίσει των δύο και να μετατοπιστούν.

Ούτε εύκολο ούτε προβλέψιμο.

Άλλωστε οι ψηφοφόροι που «ψάχνονται» βρίσκονται ήδη κατά κύριο λόγο στο «Άλλο κόμμα» ή δηλώνουν αναποφάσιστοι.

Το συμπέρασμα από αυτήν την πρώτη προσέγγιση είναι ότι θα πρέπει να δείξουμε πολλή υπομονή πριν αποδεχτούμε σενάρια ή κατασκευάσουμε τα δικά μας… (Το Ποντίκι, 7.5.2026) (Εικονογράφηση: «Έγκυος γυναίκα», Γιάννης Μόραλης, 1948)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους