Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει η Xrysa Kakatsaki... Tην είχα πρωτακούσει στον Μεγάλο Ερωτικό και την είχα πρωτοδεί στον Πύργο των Αθηνών.

Θυμάμαι σαν και τώρα που άρχισε να τραγουδά το You are driving me crazy λέγοντας με σεμνότητα «εγώ βέβαια δεν μπορώ να το πω όπως η Billie» (Holliday). Μόλις τελειώνει το ρεφρέν Yes, you, you are driving me crazy, διακόπτει και τα θλιμμένα μάτια της καρφώνονται σε κάποιον από τους θαμώνες: «Βασίλη, πες μου πως μ’ αγαπάς». Εχω συγκρατήσει τα λόγια από τις λιγοστές μα ουσιαστικες συνεντευξεις της : «Παίρνω ένα ποίημα και αν είναι του Καβάφη θα πρέπει να διαβάσω όλα τα ποιήματα του Καβάφη, θα πρέπει ίσως να διαβάσω και το «Κουαρτέτο» του Ντάρελ, για να μπορέσω να πιάσω τις μυρωδιές, τις αισθήσεις, την ομορφιά της Αλεξάνδρειας,». Οσο περνούσε ο καιρός τόσο τη στοίχειωναν οι δαίμονές της, μα όταν άνοιγε το στόμα της γινόταν ένα με την τρελή του φεγγαριού, και τα αερικά που αναζητούσε στην Ινδία και τις ψηλές βουνοκορφές. Καμιά Δήμητρα Γαλάνη όπως τότε στη Ρωμαϊκή Αγορά, δεν μπόρεσε να την πιάσει έκτοτε από το χέρι και να την καθησυχάσει.

Μόνον οι στίχοι από τη Μαριάνθη των ανέμων (που ο Χατζιδάκις είχε γράψει ειδικά γι’ αυτήν) έμελλε να τη συντροφεύουν μέχρι που ο καρκίνος της κτύπησε την πόρτα. «Περπάτησα και πάτησα σε ζώντες και νεκρούς, ξεπέρασα τους δίσεκτους καιρούς, κι απόκτησα τον μύθο μου με στοχασμούς πικρούς, σε υπόγειους δρόμους άδειους και υγρούς» . To 1998, κάποιος Υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Σημίτη επισκέπτεται εθιμοτυπικά το νοσοκομείο: “Μεταξάς” και η προϊσταμένη τον ενημερώνει ότι νοσηλεύεται εκεί η Φλέρυ. - Ποια είναι αυτή; Δημοτική σύμβουλος; - Όχι, κύριε Υπουργέ, τραγουδίστρια. -Δεν την ξέρω.

Ποια λέτε; Γυρνάει πίσω στην πόρτα και βλέπει την μοναδική ασθενή του θαλάμου να κοιμάται. - Η χοντρή; Η «άγνωστη χοντρή» για τους πολιτικούς μας, που τραγουδούσε με την ίδια άνεση αισθαντικές μπαλάντες, ρυθμική τζαζ και νταλκαδιάρικα ρεμπέτικα ήταν ένα δυναμικό κορίτσι που μιλούσε κατά της Χούντας τα χρόνια που ζούσε στην Αμερική.

Το όνομά της στο μνήμα «ΦΛΕΡΥ ΑΤΑΝΤΩΝΑΚΗ» ανορθόγραφα γραμμένο, ίσως γιατί δεν το άκουσαν καλά οι μαρμαροτεχνίτες που πήραν την παραγγελία, ανορθόγραφα είχε γραφτεί και ο ιατρικός επίλογος του βίου της: «ΑΠΝΙΑ». Σε αρμονία με την «ανορθογραφία¨ της ζωής της, όσοι την αγαπήσαμε και την αγαπάμε, θα τη θυμόμαστε όχι ως “Fleur” αλλά ως Flore.

Οχι σαν ένα απλό λουλούδι, μα σαν μια θεά των λουλουδιών της μουσικής.

Και καταλαβαίνουμε γιατί της άρεσε εκείνο το τραγούδι από τον «Δον Κιχώτη» : «Να ονειρευτείς το απίθανο όνειρο, να είσαι υπεύθυνος και να κάνεις πορεία μέσα στην ίδια την κόλαση για μια αιτία ουρανού». Ασύμβατες ευθείες τα πιστεύω της με κείνα των πολιτικών.

Πώς να χωρέσει άλλωστε στο λογο τους μια «φεγγαρική αηδόνα» όπως την αποκαλούσε ο Καρούζος που κολυμπούσε στις νοτες του ωκεανού σαν να 'τανε πισίνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους