Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2026 Ας φρόντιζαν «Καταντήσαμε σχεδόν ανέστιοι και πένητες.

Αυτή η μοιραία (Ελλάς),

……………. αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο. (Άλλο στο χωράφι κι άλλο στο ράφι) όλα τα χρήματά μας τα ’φαγε: Αλλά... είμαι πλέον (εις τας δυσμάς του βίου) Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος (ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα· τί ρήτορας, τί ποιητάς, τί ό,τι κι αν πεις)…» (κατά) Κωνσταντίνον.

Καβάφη. * Μια μέρα μετά την «Ημέρα της Μητέρας», των εν ζωή μανάδων των παιδιών και εγγονών μας, θα ήταν δίκαιο νομίζω να καθιερωθεί και μια μέρα για τις «Μανάδες που παρεπιδημούν στους Ουρανούς»… Όσες φορές, - ως ανέστιος και πένης στα όνειρα εφιάλτες μου, - καταφεύγω στην μάνα μου Καλλιόπη ζητώντας αποκούμπι, και παρηγοριά τρώω πόρτα… Ούτε κατά διάνοια δεν θέλει να με δει και να μ’ ακούσει… Δεν καταφεύγω ποτέ σε ψυχολόγους και πνευματικούς… Αυτό-ψυχολογούμαι ο ίδιος και αυτό-πνευματικόνομαι…(???) Τουτέστιν… Με όση λατρεία μου άνοιγε την πόρτα και τα φύλλα της καρδιά της εν ζωή… με άλλη τόση περισσή φροντίδα μου κλείνει την πόρτα του παράδεισου για να την συναντήσω… Αυτό θα πει αιώνια, άδολη αγάπη... και παντοτινή… Καλή Βδομάδα…!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους