Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυμάμαι μια αυλή, και ένα πεζούλι όπου έπαιζα. Θυμάμαι τη μαμά μου... Μια φορά ο πατέρας μου με κάθισε πάνω στην αναμμένη φωτιά! Η μαμά μου έσπασε την πόρτα της κουζίνας και μ' έσωσε.

Όλο ξύλο έτρωγα.

Και στη μάνα μου το ίδιο έκανε.

Ήταν δυστυχισμένοι και οι δυο τους.

Τσακωνόντουσαν, φωνάζανε... Μια μέρα ήρθε μια τσιγγάνα να με κλέψει.

Είπα θα πάω με την τσιγγάνα.

Μετά είπα θα μείνω με τη μαμά μου και τον μπαμπά μου, γιατί ήμουν τεσσάρων ετών.

Η μητέρα μου τον άφησε κι έφυγε όταν ήμουν πέντε χρονών.

Της είχα πει: ''Όλο απειλείς πως θα φύγεις και όλο μένεις...'' Ο πατέρας μου πέθανε το 1959.

Τώρα δεν ζω με κανέναν... Φλέρυ Νταντωνάκη Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Λιάνη: ''Φλέρυ Νταντωνάκη Η Φεγγαρική Αηδόνα''

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους