Το κάθε άτομο μπορεί να αισθάνεται εθνοτικά όπως θέλει" είπε ο Ορέστης Μάτσας, υποψήφιος βουλευτής του ΑΚΕΛ. Πρώτον, ένα μεγάλο συγχαρητήρια στον υποψήφιο βουλευτή για την τολμηρή άποψή του. Δεύτερον...
Το κάθε άτομο μπορεί να αισθάνεται εθνοτικά όπως θέλει" είπε ο Ορέστης Μάτσας, υποψήφιος βουλευτής του ΑΚΕΛ.
Πρώτον, ένα μεγάλο συγχαρητήρια στον υποψήφιο βουλευτή για την τολμηρή άποψή του.
Δεύτερον, το ζήτημα δεν είναι αν είμαστε Έλληνες, ως Ε/Κ, αλλά ποιος αποφάσισε ότι είμαστε και γιατί.
Και κυρίως τι μας συμφέρει να είμαστε από εδώ και πέρα.
Ο δικός μου ισχυρισμός είναι πως το "είμαι Έλληνας" για τους Κυπρίους είναι απόρροια της ελιτίστικης και εκκλησιαστικής προπαγάνδας.
Κάτι που δημιούργησαν για τα δικά τους βραχυπρόθεσμα συμφέροντα, χωρίς να υπολογίσουν ποτέ το ευρύτερο πλαίσιο.
Δεν απαιτώ από κανέναν να τον υιοθετήσει ΑΛΛΆ η κοινωνία πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει αυτή η ερμηνεία.
Τα παιδιά μας έχουν το δικαίωμα να πιστεύουν ότι θέλουν.
Ας τους δώσουμε τα εργαλεία να κρίνουν, κατά πόσο είναι Έλληνες, αλλά και τι ακριβώς συνέβη στο παρελθόν, και τα πράγματα πήγαν τόσο λάθος, και χάσαμε τη μισή μας πατρίδα.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: κανένα κράτος και κανένα σχολείο δεν πρέπει να υπαγορεύει στον πολίτη πώς να αισθάνεται εθνοτικά.
Όποιος αισθάνεται Έλληνας έχει κάθε δικαίωμα να το αισθάνεται.
Όποιος αισθάνεται Κύπριος, Ευρωπαίος, ή κάτι πιο σύνθετο, επίσης.
Το ζήτημα δεν είναι η προσωπική ταυτότητα.
Το ζήτημα είναι η θεσμική ταυτότητα.
Άλλο τι νιώθει ο πολίτης μέσα του, και άλλο τι καλλιεργεί το κράτος ως επίσημη πολιτική συνείδηση.
Τρίτον, κατά πόσο συμβάλλει στην σημερινή κοινωνική συνοχή το "είμαι Έλληνας" για τους Ε/Κ; Αφού λέμε ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κοινό κράτος με τους Τ/Κ, όποιο κι αν είναι αυτό, δεν θα έπρεπε να συμβάλουμε όσο μπορούμε στη δημιουργία ενός έθνους, μίας ιθαγένειας, μίας διεθνούς προσωπικότητας; Να μην ξανά γίνουν τα λάθη του 60—74. Όσο εμείς είμαστε Έλληνες άλλο τόσο οι άλλοι είναι Τούρκοι, κι όσο συνεχίζουμε να υψώνουμε τα εθνικιστικά λάβαρά μας τόσο περισσότερο σπέρνουμε τον διχασμό.
Το παραμύθι των Κυπρίων, το οποίο περιέχει δόσεις αληθείας, είναι ότι μας δίχασαν οι Εγγλέζοι.
Άντε, για χάριν της συζήτησης να το δεχτώ.
Τώρα ποιος μας διχάζει; Ο παράγοντας Τουρκία; Όταν εμείς οι ίδιοι αυτοακυρώνουμε τη διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας με το να έχουμε σημαίες άλλου κράτους στα σχολεία της ελεύθερης Κύπρου; Πραγματικά διερωτώμαι, πώς το φαντάζονται; Θα κάνουμε ένα κοινό κράτος με τους Τ/Κ και ως κράτος θα εξακολουθούμε να έχουμε τον εθνικό ύμνο άλλου κράτους και τη σημαία άλλου κράτους στα σχολεία; Άμα είναι έτσι και οι Τ/Κ μετά λύσης στα σχολεία τους να έχουν τουρκική σημαία.
Ή μήπως να έχουμε και δύο εθνικούς ύμνους; Ή μήπως και δύο κράτη με δύο λαούς, όπως πρότεινε και ο τέως ΠτΔ με τη συμβολή του νυν; Ας είμαστε ειλικρινείς, όταν τα ίδια τα σχολικά φυλλάδια μιλάνε για "δύο λαούς" τότε τί άλλο να πω… Τέταρτον, μιλάμε για απίστευτο ιστορικό άλμα.
Το γεγονός ότι αυτό ειπώθηκε από υποψήφιο βουλευτή του ΑΚΕΛ.
Για κόμμα Μακαρίου, το οποίο έβαλε πλάτες στην πρακτική "ούτε λύση, ούτε κρίση". Αλλά έτσι κι αλλιώς το ΑΚΕΛ πάντα κόμμα επιβίωσης ήταν.
Μετά την ήττα στη διασκεπτική του 47, και την άρνηση του να λάβει μέρος στην ΕΟΚΑ, έγινε κόμμα Μακαρίου.
Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως πάντα έχουν δύο όψεις τα νομίσματα. Και είναι πια καιρός να δούμε και τις δύο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους