Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν μιλάει κανείς για αυτό το κομμάτι της μητρότητας. Νομίζω πως ένα από τα πιο εξαντλητικά κομμάτια της μητρότητας δεν είναι ούτε η έλλειψη ύπνου, ούτε τα ατελείωτα πράγματα που πρέπει να γίνουν, ούτε καν το χάος που επικρατεί στο σπίτι.

Είναι το ότι ζούμε σε μια συνεχή κατάσταση επαγρύπνησης.

Δεν «σβήνουμε» ποτέ.

Ακόμα κι όταν καθόμαστε, το σώμα μας παραμένει σε ένταση.

Ακόμα κι όταν κλείνουμε τα μάτια μας, τα αυτιά μας παραμένουν ανοιχτά.

Ακόμα και στον ύπνο, ο εγκέφαλος είναι σε επιφυλακή για κάποιο κλάμα, ένα βήχα, βήματα ή τον ήχο κάποιου που μας χρειάζεται.

Όταν είμαστε στη μέση μιας σκέψης πάντα κάποιος μας διακόπτει.

Σηκωνόμαστε από το φαγητό μας για να δώσουμε την προσοχή μας σε κάποιον άλλο.

Έχουμε το νου μας να διακόψουμε αυτό που κάνουμε μην και συμβεί κάτι ή κάποιος μας χρειάζεται.

Το νευρικό μας σύστημα… τρέχει ασταμάτητα.

Και αυτό δεν το συζητάμε αρκετά.

Το βάρος – σωματικό και συναισθηματικό – του να είσαι «σε επιφυλακή» 24 ώρες το 24ωρο.

Η αόρατη εργασία του να προβλέπεις ανάγκες πριν καν ειπωθούν.

Όλα αυτά τα «νοητικά παράθυρα» που μένουν ανοιχτά συνεχώς: έφαγε αρκετά; είναι πυρετός αυτό ή όχι; πότε είναι εκείνο το ραντεβού; μήπως θέλει καινούργια παπούτσια; Η μητρότητα είναι όμορφη.

Αλλά είναι και ένα εντατικό μάθημα ανιδιοτέλειας.

Και ναι, τα κάνουμε όλα με αγάπη.

Ναι, θα τα ξανακάναμε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Αλλά είναι εντάξει να πούμε ότι είμαστε κουρασμένες.

Όχι μόνο σωματικά, αλλά μέχρι το μεδούλι.

Αυτό δεν σημαίνει ότι αγαπάμε λιγότερο τα παιδιά μας.

Σημαίνει ότι είμαστε άνθρωποι.

Αξίζουμε ξεκούραση.

Αληθινή ξεκούραση – που ηρεμεί το νευρικό σύστημα, χαλαρώνει τους μυς και μας αφήνει να αναπνεύσουμε βαθιά. Να μιλάμε συχνότερα για αυτό. Via e-mama.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους