Αναμνήσεις από το άλλοτε “κόκκινο νησί” Τρεις αναρτήσεις που είχα κάνει στο μπλοκ μας, σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια μου θύμισε το f/b. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν (για κάποιο λόγο το blogspot...
Αναμνήσεις από το άλλοτε “κόκκινο νησί” Τρεις αναρτήσεις που είχα κάνει στο μπλοκ μας, σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια μου θύμισε το f/b. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν (για κάποιο λόγο το blogspot σταμάτησε να διαγράφει κείμενα απ’ το blog που είχαμε), τις αναδημοσιεύω στην ιστοσελίδα μας. Του Γιώργη Γιαννακέλλη Προσπαθώ να μην κάνω κατάχρηση αυτού του χώρου με προσωπικές μου αναφορές.
Λαμβάνοντας όμως τώρα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από έναν πολύ καλό μου φίλο και σύντροφο (και σίγουρα ευτυχισμένο πατέρα βλέποντας το κορίτσι του βουλευτή του ΚΚΕ), τον Αποστόλη Κομνηνάκα, οι αναμνήσεις με πλημύρισαν.
Αναφέρετε στην πρώτη εμπειρία που είχε, όταν σαν φοιτητής ακόμα αυτός, συνάντησε τον πατέρα μου, έναν θανατοποινίτη ΕΛΑΣίτη, μαζί με την παρέα του που την αποτελούσαν αξέχαστες μορφές του κομμουνιστικού κινήματος της Λέσβου. Ο Προκόπης Πανταζής, ο Παρασκευάς Φουντής και ο Γιώργος ο Σκούφος. Είχα την τύχη να έχω γνωρίσει όλους αυτούς τους αγωνιστές και https://vathikokkino.gr/archives/152326
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους