Original Post

Πλήρες Κείμενο:

SANTORALE (Αγιογράφιση): Πανκράτιος, Μάρτυρας (τέλος του 289) O Πανκράτιος γεννήθηκε προς τα τέλη του 289 στη Σύνναδα, μια πόλη της Φρυγίας, προξενική επαρχία της Μ. Ασίας.

Οι πλούσιοι γονείς του ήταν ρωμαϊκής προέλευσης: η μητέρα του Κυριάδα πέθανε στη γέννα, και ο πατέρας του Κλεονίας τον άφησε ορφανό στην ηλικία των οκτώ χρόνων, αναθέτοντας τον στον θείο του Διονύσιο, γιατί νοιαζόταν για την εκπαίδευση και τη διοίκηση των εμπορευμάτων του.

Και οι δύο, ο Πανκράτιος και ο Διονύσιος μετακόμισαν στη Ρώμη, προκειμένου να διαμένουν στην αριστοκρατική βίλα τους στο Μόντε Τσέλιο.

Σύντομα συνάντησε τη χριστιανική κοινότητα στη Ρώμη και ζήτησε να μυηθεί στην χριστιανική πίστη.

Η ανακάλυψη του Θεού και του Χριστού, άναψε έτσι τις καρδιές των νέων και ο θείος θα ζητήσει γρήγορα τα μυστήρια του Βαπτίσματος και της Θείας Ευχαριστίας.

Εν τω μεταξύ ξέσπασε ο διωγμός του Διοκλητιανού, που σύντομα αποδείχθηκε ο πιο αποτρόπαιος όλων των προηγούμενων που υπέστη-σαν οι Χριστιανοί.

Ήταν το έτος 303 και ο τρόμος της δίωξης, ο οποίος ξεκίνησε στις επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, φτάνει στη Ρώμη, θερίζοντας αδυσώπητα κάθε πρόσωπο που αρνιόταν τη θυσία στους Ρωμαϊκούς θεούς ή την αναγνώριση της θεότητας του Αυτοκράτορα. Ο Πανκράτιος κλήθηκε επίσης να θυσιάσει, να εκφράσει την πίστη του στον Διοκλητιανό, αλλά πίσω από τη σταθερή απόρριψη του, οδηγήθηκε ενώπιον του ίδιου του Αυτοκράτορα για να κριθεί. Ο Διοκλητιανός έκπληκτος "από την ελκυστικότητά της νεότητάς και την ομορφιά του, μεταχειρίστηκε κάθε τέχνη υποσχέσεων και απειλών για να τον κάνει να εγκαταλείψει την πίστη στον Ιησού Χριστό" (από ένα χειρόγραφο της εποχής). Η ιστορία λέει ότι ο Διοκλητιανός γύρισε προς το νεαρό Πανκράτιο αυτά τα λόγια: “Αγοράκι, να είσαι προσεκτικός, γιατί κινδυνεύεις να έχεις άσχημο θάνατο.

Είσαι νέος, και είναι εύκολο να σε εξαπατήσουν.

Είσαι από οικογένεια ευγενών, και ήσουν ένας καλός φίλος του γιου μου.

Απαιτώ από εσένα να ξεπεράσεις αυτή την τρέλα, και θα σε θεωρώ ως ένα από τα παιδιά μου.” Και ο Πανκράτιος απάντησε, “Ακόμα κι αν η εμφάνιση μου είναι αυτή ενός αγοριού, η καρδιά μου στο στήθος μου είναι ενός ώριμου άνδρα.

Για μας τους Χριστιανούς, δυνάμει του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, μας φοβίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, η αλαζονεία σας, παρά αυτά τα έργα που βλέπουμε. Οι Θεοί σας, τους οποίους θέλετε να με σπρώξετε να προσκυνήσω, είναι απατεώνες.

Βιασμένοι μεταξύ αδελφών, και δεν λυπήθηκαν ακόμη και τους γονείς: αν βλέπατε παρόμοια πράγματα στους υπηρέτες σας, θα τους σκοτώνατε αμέσως.

Εγώ εκπλήσσομαι μάλλον πως δεν εί-ναι ντροπή να λατρεύετε θεούς τέτοιου είδους.” Τα λόγια του Πανκράτιου προκάλεσαν την αγανάκτηση του αυτοκράτορα, ο οποίος διέταξε τον αποκεφαλισμό του ατρόμητου νέους.

Οδηγήθηκε έξω από τη Ρώμη στη Βία Αουρέλια, ενώ η δύση του ήλιου πήρε απόχρωση μωβ εκείνο το βράδυ της 12ης Μαΐου 304 και πυκνό σκοτάδι κατέβηκε στο ναό του Ιανού. Ο Πανκράτιος προσέφερε το κεφάλι του στον διστακτικό δήμιο, θυσιαζόμενος για την πίστη του. Η Οταβίλα, επιφανής Ρωμαία γυναίκα, πήρε το κεφάλι και το ακέφαλο κορμί του και, αφού το άλειψε με βάλσαμα και το περιτύλιξε σε πολύτιμο λινό ύφασμα, το έβαλε σ’ ένα νέο τάφο, ειδικά σκαμμένο στις υπάρχουσες Κατακόμβες.

Στον τόπο του μαρτυρίου διαβάζουμε σήμερα: “Hic decollatus fuit Sanctus Pancratius” (Εδώ αποκεφαλίστηκε ο Αγ. Παγκράτιος). Από τη Βασιλική αφιερωμένη σ' αυτόν, χτισμένη στη θέση του μαρτυρίου, που λατρευόταν ένα με-γάλο μέρος του σώματος, μετακινήθηκε από τον Ονόριο Α’ (625-638). Ο νεαρός μάρτυρας μεταφέρθηκε σε λάρνακα από πορφυρίτη, από το κεντρικό βωμό, αφιερωμένο το 1627 και τοποθετήθηκε κάθετα στο ιερό της εξομολόγησης.

Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας του 1798, το σώμα παραβιάστηκε.

Το λείψανο του αντιβραχίου ανακτήθηκε το 1805.

Πάντα, στο κεντρικό βωμό εκτίθονταν προς ευλάβεια των πιστών ένα χέρι του. Η Κάρα του προσκυνούταν στον Αγ. Ιωάννη του Λατερανού από το 850 μέχρι το 1966, ημερομηνία κατά την οποία ο δούλος του Θεού Πάπας Παύλος 6ος (Giovanni Battista Montini, 1963-1978), το επέστρεψε στη Βασιλική.

Εδώ το περίφημο λείψανο εκτίθεται στην προσκύνηση των πιστών από το 1973.

Πολλά αποτμήματα βρίσκονται σε ιταλικές και γαλλικές εκκλησίες. Ο Αγ. Πανκράτιος, προστάτης της Καθολικής Νεολαίας Δράσης, ήταν αναμφισβήτητα ένας από τους πιο δημοφιλείς Αγίους στη Ρώμη και όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και στο εξωτερικό.

Προς τιμή του είναι αφιερωμένες εκκλησίες και μοναστήρια: αυτό της Ρώμη, ιδρύθηκε από τον Άγιο Γρηγόριο τον Μέγα και αυτό του Λονδίνου από τον Άγιο Αυγουστίνο του Καντέρμπουρυ, που δόθηκε τ’ όνομά του σε ένα σταθμό του μετρό του Λονδίνου.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι το ιερό του Αγ. Πανκράτιου στη Πιανέτζα (Τορίνο), συνδέεται με μια θαυματουργή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 12η του Μαΐου του 1450 στον αγρότη Αντόνιο Κασέλα.

Αυτός, ενώ κούρευε το γκαζόν, έκοψε κατά λάθος το πόδι του της συζύγου του, που είχε έρθει για να του φέρει κάτι να φάει.

Οι σύζυγοι, στεναχωρημένοι , προσευχήθηκαν στον Κύριο και βρήκαν παρηγοριά από την εμφάνιση του Αγ. Πανκράτιου που τους υποσχέθηκε την ταχεία ανάκαμψη, σε αντάλλαγμα για την ανέγερση ενός τόπου λατρείας.

Έτσι γεννήθηκε ένα αναθηματικό προσκύνημα, που επεκτάθηκε μέχρι που έγινε το μεγαλύτερο ιερό ακόμα και σήμερα, προορισμού των προσκυνητών.

Σημασία του ονόματος Πανκράτιος: “όλη η δύναμη, πολύ ισχυρός, παντοδύναμος” (ελληνικά). μετάφραση : sal_mar Πηγή : http:// https://evaggeliokathemera.org/IT/display-saint/3b0511dc-7843-4e0a-9198-07b6dcee79a0

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους